Blog  - Aan meneer Tegenbos en alle anderen.

Aan meneer Tegenbos en alle anderen.

Je zou bijna de basisregels van een beschaafde rechtsstaat vergeten. Elke dag berichten de kranten en alle media op een populistische manier. We zijn er als de kippen bij om groots uit te pakken. Daders in de zaak Wijffelskrijgen ‘slechts’ een berisping’. Niemand van de journalisten beheerst nog het jeugdrecht, zo blijkt.

De dag van de feiten in de zaak Wijffels stonden we – terecht – onmiddellijk aan de schoolpoort. De laffe steekpartij werd in geuren en kleuren bericht. Toen de daders werden uitgewezen door de dienst Vreemdelingenzaken werd justitieminister Stefaan De Clerck onmiddellijk naar de studio gehaald. Als minister gaf hij foute informatie. Hij zou er voor zorgen dat de daders toch nog voor Assisen zouden verschijnen. Oeps, foutje. De jongste dader was op het moment van de feiten 15 jaar én kan dus sowieso niet uit handen worden gegeven. En alweer de wet op de scheiding der machten geschonden. Maar het went. Het wordt al normaal bevonden dat minister De Clerck zich mengt in het Fortis-dossier en sancties tegenover rechter Walter de Smedt.

Nu de jeugdrechter het dossier van de daders in de zaak Wijffels heeft gesloten zijn we daar weer. En toegegeven: “een berisping voor poging tot moord” is een ongelukkige formulering. Mochten we echter de zaak tussen de laffe daad en dit ‘vonnis’ van de jeugdrechter gevolgd hebben én ook bericht zouden we anders oordelen.
In de zaak Wijffels werd wel onmiddellijk opgetreden door de jeugdrechtbank. De daders zaten in Everberg en Ruiselede. Ik heb het voorrecht het systeem te kennen. Ik kan je verzekeren: je wordt er zwaarder aangepakt dan in welke strafinstelling ook. Alle kleren moeten uit als je wordt binnengebracht, wil je van tafel dien je aan de opvoeder toelating te vragen en een dagprogramma kent er een heel strak regime. Maanden tot zelfs meer dan één jaar zaten deze daders opgesloten. Dat kan van veel volwassen criminelen met vele jaren effectieve veroordelingen niet worden gezegd.

En nu is er de zaak van de drugsbaron. Het herinnert aan de zware gangsters die werden vrijgelaten te Gent door het niet naleven van de controle op de bom-wet. Ook daar waren de reacties zonder enige kennis van zaken. Zelfs – en normaal een goed parlementslid - justitiespecialist Renaat Landuyt deed uitspraken die een regelrechte aanfluiting waren van enkele grondrechten die werden vastgelegd in het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. Maar de camera’s bleven draaien. We filmden wat de goegemeente wilde horen.
Ook nu. Het opiniestuk van Yves De Smet in De Morgen is het enige artikel in alle media waar ik geen fouten lees. In de krant De Standaard zou je hetzelfde verwachten.
Peter Vandermeersch zei het nog zo mooi in Terzake. “Ik voel me schuldig in de zaak Saskia de Coster”. We zullen er als krant beter op toezien wie een lezersbrief stuurt. Wel, Peter, wil u ook de inhoud controleren?
Je zou bijna hopen dat de opiniestukken van Guy Tegenbos door een andere persoon zijn geschreven. Klinkklare onzin staat er. En meneer Tegenbos blijft gaan. In zijn eigen commentaren (forum online) schrijft hij dat het niet om enkele plantjes gaat maar om een hele serre. Een reden volgens Tegenbos om een ongeldig huiszoekingsbevel naast zich neer te leggen. De totale willekeur wordt hier gepredikt. Bij enkele plantjes mag het onderzoek nietig worden verklaard. Maar bij zoveel plantjes?
Ik stel voor dat elke journalist nog eens artikel 8 van het Europese Verdrag leest. Dat beschermt ons privéleven. In het dossier van de drugsbaron is een zodanige ernstige beroepsfout gemaakt dat de drugsbaron niet meer kan worden gegarandeerd dat hij een eerlijk proces krijgt. Een fundamentele schending van het beginsel van tegenspraak. Onderzoeksrechters worden nog altijd geacht de wetten te volgen. Nu nog pleiten voor een lange strafmaat van de baron en de Kamer van Inbeschuldigingstelling (KI) in september laten beslissen dat de man toch nog kan worden veroordeeld, is de deur openzetten voor regelrechte willekeur.

Grondrechten zijn er om gerespecteerd te worden. Als er in je privéleven wordt geïnfiltreerd is het minimum dat daar de regels worden gerespecteerd. Een huiszoekingsbevel is een belangrijk papier. Geen vodje A4. En als de regels niet worden nageleefd, meneer Tegenbos, dan kunnen de bewijzen niet meer worden gebruikt.
Minister De Clerck zei gisteren op televisie dat hij het vertrouwen heeft in de KI en dat hij hoopt dat de man alsnog kan worden veroordeeld. Hopen doe ik ook. De manier dat die man gisteren op een terras van de markt van Ieper zat doet ook mij koken van woede. Een normenverlagend individu. Maar wet is wet. In een gezonde rechtsstaat zie ik geen enkele manier om de man te vervolgen en zijn bezittingen niet terug te geven. Onrechtmatig verkregen bewijslast is geen bewijs meer. Ook al ziet het blote oog de sjieke wagens, de 500.000 euro en de grootste weedplantage ooit! De man in de straat hoort dat niet graag. De baron veroordelen zou een schending zijn van onze fundamentele rechten. Rechten in uw en ieders belang.

Auteur: Saskia Van Nieuwenhove