Blog  - Teeveebladen

Teeveebladen

Het was een beetje pijnlijk. De dag waarop De Standaard enthousiast op haar voorpagina het succes van Man bijt hond beloofde te ontrafelen, kwam datzelfde programma in het oog van een kleine storm te zitten. Enkele Liedekerkenaren klaagden aan dat zij door de programmamakers niet erg correct werden behandeld. Uit de reportage kon blijken dat Liedekerke een bende halve zolen verzamelde, en dat kon werkelijk niet het geval zijn. In de nationale editie van De Standaard kwam het ongenoegen van een personage (de parkeerder/tovenaar) kortelings aan bod, maar enkel de regionale editie van Vlaams-Brabant wijdde een heel artikel aan deze affaire. In de nasleep hiervan mocht Katia Segers in Terzake een hypothese opwerpen die door Johan Sanctorum alvast werd onderschreven. Man bijt hond stelt niet enkel Liedekerkenaren, maar alle Vlamingen als achterlijke boertjes voor. Sanctorum heeft het in een stuk op Mediakritiek.be over stadsintellectuelen die de personages uit het programma vreemd en provincialistisch voorkomen. En ja, wij moeten daar weleens om lachen.

Het was de eerste keer dat Man bijt hond onder vuur werd genomen. Het was misschien wel de eerste keer – Carl Decaluwé even buiten beschouwing gelaten – dat Woestijnvis onder vuur werd genomen. Het productiehuis kan haast altijd rekenen op prachtige kritieken en geldt zonder meer als marktleider wat betreft kwaliteitsteevee. In dit tochtgat aan de Noordzee betekent dat evenmin maar weinig. Nu Dwarskijker een dagje ouder wordt, lijkt enkel de Vlaamse teeveekritiek meer amateuristisch dan de vaderlandse teevee. De Morgen en De Standaard hebben simpelweg geen professionele critici.

Niet enkel stukjesschrijvers hebben Woestijnvis steeds graag gezien, maar alle Vlaamse media dragen de programma´s van het productiehuis zo ongeveer op handen. Het laatste seizoen van De slimste mens ter wereld bewees dat eens te meer. Iedereen werd gemobiliseerd. Op de site van de nieuwsdienst van de publieke omroep, konden elke dag de beste fragmenten worden herbekeken, terwijl op de site van De Morgen (nou ja) een uitgebreid verslag en de beste quotes verschenen. In dit Vlaanderenland heb je al gauw te maken met een hype, en dan kan niemand anders doen dan daar een graantje van mee proberen te pikken. Crisis is het hoe dan ook.

De Standaard neemt in deze wederom een speciale plek in. Bij de vorige reeks was elke dag een column in die krant te lezen over het programma, en gedurende deze editie peilde zij naar de slaagkansen van kandidaten bij vrienden en kennissen. Elke dag opnieuw. De digitale editie verschafte eveneens beelden en verslagen. Toen de finale net gespeeld was (donderdagavond) opende de homepage paginabreed met deze ontknoping. Een interview met de winnares (Linda De Win), twintig onvergetelijke fragmenten uit het programma en een historisch overzicht van de voorbije jaren. Als toetje enkele foto´s van de winnares met de welverdiende tweede (Peter Vandermeersch) die beide hun emoties de vrije loop lieten. De dood van J.D. Salinger stond op dezelfde pagina net onder Steve Jobs en zijn iPad.

Je mag het niet luidop zeggen, maar dat zou wel eens een onrechtstreeks gevolg kunnen zijn van een staaltje ongezonde mediaconcentratie. De Standaard is met Corelio en De vijver ten slotte makkelijk te linken aan Woestijnvis. Sinds kort werd ook Humo in dit imperiumpje opgenomen. Bij de bekendmaking daarvan werd het gevaar wel geopperd door sommige journalisten, maar niemand wilde het serieus nemen. Vlaanderen is veel te klein voor zoiets eng als mediaconcentratie. Allemaal eerlijke vrienden onder elkaar. Toch is de kans op vermenging bepaald niet onbestaande. In tegenstelling tot De Standaard, deelt Humo niet enkel financiële belangen met Woestijnvis, maar houden ze ook bureau in hetzelfde pand. Daarnaast wordt de huidige eindredacteur van De slimste mens Sam De Graeve, binnenkort medehoofdredacteur van Humo. Het blad krijgt het daarmee nog veel moeilijker dan De Standaard om zich niet te vergalopperen aan vermeend geniale teevee. Het is misschien vooral omdat het onafhankelijk weekblad al een hele tijd het promotieblaadje van Woestijnvis leek dat er de komende tijd niet zo veel zal veranderen.

Auteur: Peter Casteels
Dit opiniestuk verscheen eerder op zijn blog ikhebaltijdgelijk.wordpress.com