rssBlog - Relatietherapie voor pers en PR
Relatietherapie voor pers en PR
De rol van communicatiebureaus in de pers leidde al tot heftige discussies. Journalisten zijn dankbaar om de informatie maar wantrouwen tegelijk de hand waaruit ze eten. Logisch dat PR-agenten zich ondergewaardeerd beginnen voelen. Liesl De Ruyck geeft in haar eindwerk een cursus relatietherapie om journalistiek en PR met elkaar te verzoenen.
Journalisten zien communicatiebureaus vaak als een lastige tussenschakel die het nieuws filtert en opkuist voor hun klanten. Maar die schakel biedt wel toegang tot een onuitputtelijke nieuwsbron. Het kan ook van pas komen om met bepaalde personen of bedrijven in contact te komen. Daarom moeten journalisten meer respect opbrengen voor het werk van PR-consultants. Het werkt als een quid pro quo. Het communicatiebureau regelt bijvoorbeeld een interview met een belangrijk CEO, de redactie stuurt in ruil een goed voorbereide journalist. Af en toe eens een positief artikel publiceren geeft ook blijk van appreciatie, zonder iets te verbloemen uiteraard.
Om onnodige frustratie en onbegrip te vermijden raadt Liesl De Ruyck PR-agenten aan om kieskeurig te zijn met hun communicatie. Kranten en tv-programma’s hebben niet oneindig veel ruimte. Items moeten relevant zijn voor de nieuwsconsument. Daarom selecteren ze best gespecialiseerde, gerichte informatie. Het heeft geen zin om de journalist te bestoken met banale fait divers. Om de onderlinge communicatie te bevorderen moeten PR-agenten zuiniger omspringen met het zogenaamde ‘nabellen’. Journalisten werken niet op een receptie en hebben geen tijd om op elk persbericht te reageren. Enkel de belangrijke dossiers kunnen worden opgevolgd. In ruil daarvoor mogen journalisten responsiever zijn en meer feedback geven aan de communicatiebureaus.
Het onderzoek van De Ruyck stelt voor om beide groepen beter te informeren over elkaars werkmethodes. Dit kan via events maar beter is misschien om zoiets al tijdens de opleiding te organiseren. Studenten journalistiek kunnen stage lopen op een communicatiebureau en omgekeerd. Wederzijds begrip staat hier centraal.
Juist communiceren, het blijft niet eenvoudig te zijn. Ook niet voor mensen die er hun job van maken.
Auteur: Olivier Garmyn
Dit stuk is gebaseerd op het eindwerk ‘Bridging the Gap’ van Liesl De Ruyck, Bachelor Communicatiewetenschappen aan de Arteveldehogeschool Gent. In haar werkstuk richt ze zowel tot ‘alle journalisten’ als ‘alle communicatieagentschappen’. Per hoofdstuk drukt De Ruyck op de pijnpunten in de relatie tussen beide groepen. Voor haar onderzoek interviewde ze medewerkers van o.a. het PR-agentschap Porter Novelli, Leads United en Hill & Knowlton. Aan de journalistieke zijde verleenden onder meer Pol Deltour (VVJ), Stef Gyssels (IT Professionals) en Wim De Preter (De Standaard) hun medewerking.
Het volledige werkstuk vindt u terug op de scriptiebank van de Scriptieprijs.be of via deze link
Reacties: 2
zowel journalisten en professionele pr-beoefenaars zijn gebonden aan strikte codes of conduct. Beiden zijn zich heel goed bewust van onderlinge afhankelijkheid. Meteen een van de redenen waarom mediarelaties zo belangrijk en niet te onderschatten zijn.
Richt je je pijlen niet iéts te vlug op journalisten of bekijk je niet iéts te veel vanuit consumenten-oogpunt?
Beweren dat PR-bureaus per definitie nieuws gaan voorkauwen, is een zeer foute denkpiste. Daarbij geldt dat informatie-uitwisseling ook niet per definitie commercieel getint is. PR is véél meer dan enkel "pushing press releases".
Het klopt dat de snelheid van infostromen door o.a. sociale netwerken tegelijk dankbaar zijn voor zowel PR, Marketing, journalisten en consument/burger. Het zal een continue uitdaging blijven bij te blijven en de goeie kanalen voor de juiste doeleinden te gebruiken.
Mvg
Volgens mij is een PR-bureau nog steeds een commercieel gegeven en de journalist een neutrale gatekeeper. Waarom moet een PR- of communicatiebureau het nieuws al gaan schiften voor de journalist? Een moeder kauwt toch ook het eten niet voor, voor een kind? Dat is nu toch eenmaal de job van een journalist?
Dankzij sociale netwerken is de nieuwsconsument sneller op de hoogte van nieuwsfeiten en journalisten willen die trend volgen. Nieuws mag geen dag oud meer zijn (zoals kranten), het moet onmiddellijk de wereld ingestuurd worden. Met als gevolg dat bronnen niet gecheckt worden (denk maar aan de stunt van Woestijnvis enkele weken geleden) en teksten niet meer zelf geschreven, maar enkel gekopieerd worden. En dat is, imho, een probleem van de journalisten. En niet van PR-bureaus of andere mensen die journalisten van nieuws voorzien.
Overzicht van mediaverantwoording in Europa
Nederland hoort bij landen met goed ontwikkelde zelfregulering
Intellectueel, uitdagend en onmisbaar
Niets aan de hand
Acteurs maken theaterstuk over mediawereld.
