Blog  - De Post laat niet in zijn kaarten kijken over perssteun

De Post laat niet in zijn kaarten kijken over perssteun

De Belgische staat verleent via De Post jaarlijks 120 miljoen euro perssteun aan de grote mediagroepen. Het contract over de verdeling van dat belastinggeld tussen de persgroepen is volgens zowel de krantenuitgevers als De Post ‘confidentieel’. Apache startte een procedure voor de Commissie voor de toegang en het hergebruik van bestuursdocumenten en vond deze week in de brievenbus post van De Post die ‘gedeeltelijk op ons verzoek wil ingaan’.

Eerst even de feiten. Zes maal per week worden er ongeveer 450.000 kranten door De Post bedeeld. Op jaarbasis bust De Post ongeveer 137 miljoen kranten. Daarvoor krijgt De Post 120 miljoen euro belastinggeld. Geld dat doorstroomt naar de grote mediagroepen die, afgaand op die cijfers, niet of nauwelijks moeten betalen om hun kranten te verdelen: een subsidie van 120 miljoen euro voor het bussen van 137 miljoen kranten komt immers neer op een indirecte overheidssteun van 0,88 euro per krant. Dat komt, zelfs zonder rekening te houden met allerlei kortingen en acties, neer op de abonnementsprijs.

Openbaarheid

Dat u die cijfers niet leest in de krant, is weinig verrassend. De krantenuitgevers dragen overheidssteun, althans officieel, niet hoog in het vaandel. Verontrustend is wel dat politici nauwelijks luidop durven te praten over de gang van zaken. Vaak uit onwetendheid, maar soms ook gewoon uit angst persona non grata te worden in kranten die hun politieke carrière kunnen maken en kraken.

Apache besliste de zaak aanhangig te maken bij de de Commissie voor de toegang en het hergebruik van bestuursdocumenten. De wet op de openbaarheid van de bestuursdocumenten voorziet immers dat bestuursdocumenten – zoals het contract afgesloten tussen de Belgische staat, De Post en de dagbladuitgevers – door burgers ingekeken kunnen worden.

Formeel standpunt

Op 23 juni stelde Apache aan De Post de formele vraag tot inzage van de overeenkomst. De wet voorziet dat De Post dertig dagen tijd heeft om de weigering te motiveren.

Op 20 juli, drie dagen voor het verloop van de deadline, ontving de redactie een aangetekend schrijven van De Post. “De Post onderzoekt momenteel uw aanvraag tot inzage van de tripartite in het kader van de wetgeving op de openbaarheid van bestuur”, klinkt het daarin. “Zoals u weet zijn verschillende partijen contractspartij bij de overeenkomst. Om met die partijen eenduidig standpunt over uw vraag te kunnen innemen beroept De Post zich op artikel 6, §5 van de wet van 11 april 1994 om een bijkomend uitstel van 15 dagen te bekomen alvorens een formeel standpunt over uw verzoek tot inzage van de tripartite in te nemen.”

Zorgvuldig gewist

Uitstel dus. Eind vorige week volgde een tweede aangetekend schrijven. Deze keer van gedelegeerd bestuurder Johnny Thijs. “De Post heeft besloten gedeeltelijk op uw verzoek in te gaan”, klinkt het hoopvol. “Als bijlage vindt u daarom een versie van de tripartite met schrapping van de als vertrouwelijk geachte ondernemings- en fabricagegegevens. De Post beroept zich hiervoor op artikel 6, §1, 7° van de wet van 11 april 1994 betreffende de openbaarheid van bestuur dat voorziet in een uitzondering op de openbaarheid van bestuursdocumenten ter bescherming van het vertrouwelijk karakter van ondernemings- en fabricagegegevens. Het belang van de openbaarmaking van de geschrapte gegevens weegt niet op tegen het belang van de ondernemings- en fabricagegegevens die De Post hiermee beoogt te beschermen. De openbaarmaking van die gegevens zou de concurrentiële positie van De Post en derde partijen in belangrijke mate aantasten en haar en derde partijen op onevenredig grote wijze schade berokkenen.”

Een blik op het bijgevoegde document (.pdf) leert dat ‘gedeeltelijk op uw verzoek ingaan’ synoniem staat voor het doorsturen van een contract waaruit alle relevante gegevens zorgvuldig gewist zijn. Zelfs de namen van de dagbladuitgevers die het contract mee hebben ondertekend zijn blanco gemaakt. De artikelen die handelen over ‘aanvoerstructuur’, ‘afgiftemodaliteiten’ en ‘tarieven’ ontbreken volledig. Zelfs de gebruikte controlemechanismen van het BIPT, de organisatie die in opdracht van de overheid onder meer De Post controleert, werden vakkundig geschrapt.

Voldoende reden voor Apache om de aanvraag door te sturen opdat de Commissie voor de toegang en het hergebruik van bestuursdocumenten er zich over kan uitspreken.

Auteur: Tom Cochez
Dit artikel verscheen eerder op Apache.be.

Meer over WOBBEN: www.wobbing.eu