Joost Vandecasteele

Joost Vandecasteele

Biografie

Joost Vandecasteele

Auteur, theatermaker, komiek, columnist, ding met uitsteeksels
Verkreeg in 1999 artistiek asiel in Brussel door theaterregie te studeren bij het RITS
Probeerde in 2001 als voorbereiding voor de monoloog Sparta 2010 (winnaar Theater aan Zee 2002) standup comedy uit (faalde veel, schitterde soms en beloofde zichzelf nog beter te worden)
Koos in 2004 om beide disciplines (theater en comedy) verder uit te bouwen
Werd rond 2005 voor altijd en eeuwig lid van theatercollectief Abattoir Fermé
Stapte rond 2009 uit het theatercollectief Abattoir Fermé
Maakte in die jaren voorstellingen bij het theatercollectief Abattoir Fermé
Publiceerde af en toe kortverhalen bij Deus Ex Machina, De Brakke Hond, De Revisor, Vice Magazine en andere literaire tijdschriften (reden onbekend)
Won in 2007 de Brandende Pen voor Beste Nederlandse Kortverhaal (Lava Literair) met het verhaal 'Nooit meer vrede'
Schreef en speelde met Union Suspecte 'They eat people', een politieke satire over de Vlaamse onafhankelijkheid
Mocht langskomen bij een uitgeverij, voor drie gesprekken die niks opleverden
Vroeg in 2008 aan literaire agent Paul Sebes om te helpen een geschikte uitgeverij te vinden voor zijn schrijfsels
Koos voor De Arbeiderspers omdat redacteur Peter Nijssen gewoon de juiste dingen zei en nooit moeilijk deed over debuteren met kortverhalen
Deed in 2008 mee aan de Canvas Casino Comedy Cup, viel in aflevering 5 van een podium en zal voor altijd op youtube herinnerd worden als die harige man die valt van een podium
Debuteerde in 2009 met de verhalenbundel 'Hoe de wereld perfect functioneert zonder mij' (genomineerd voor de Academica Debutantenprijs en Selexyz Debuutprijs)
Koos in 2009 om de drie disciplines (theater, comedy en literatuur) verder uit te bouwen
Liet zich af en toe horen en zien op radio en televisie, met wisselend succes
Maakte voor het Kaaitheater in 2009 'Otaku', zijn eerste officiële serieuze comedyshow (selectie Theaterfestival 2010)
Creëerde in 2010 zijn tweede roman 'Opnieuw en opnieuw en opnieuw' (genomineerd voor de BNG Literatuurprijs 2010)
Won in hetzelfde jaar de Vlaamse Debuutprijs 2010 voor het boek uit 2009
Verscheen vanaf het najaar van 2010 elke twee weken met een column in De Morgen, een soort krant