Economie

Tussen feiten en verzinsels

Moeten nieuwsorganisaties zelfcensuur plegen uit vrees dat hun berichtgeving invloed heeft op de financiële markten? 'Het is de taak van de toezichthouders erop toe te zien dat de informatieverstrekking eerlijk verloopt.'

Het slappe koord tussen cultuur en concurrentievervalsing

De Europese Unie heeft meer invloed op de beeldbuis dan de gemiddelde tv-kijker denkt. Maar minder dan de politiek soms laat uitschijnen. ‘Europa wordt te vaak als zondebok gebruikt.’

Reprocopy past richtlijn dieplinken aan

‘Dieplinken, wij hebben dat graag’, weerlegt Patrick Lacroix van Reprocopy de kritiek op het oorspronkelijk erg strenge hyperlinkbeleid van de Vlaamse uitgevers. In een workshop waaraan Vlaamse mediagroepen, medewerkers van onlinepublicaties en bloggers deelnamen, werd het beleid nu verfijnd en aangepast aan de kritieken.

Liefde voor het vak als antwoord op de mediacrisis. Drie boeken over journalistiek

De media staan al geruime tijd in het oog van de storm. Na politici en bankiers boezemen journalisten de mensen het minste vertrouwen in. Zoals politici en bankiers reageren de media zelf vrij corporatistisch en verkrampt op kritiek. Dat is ook begrijpelijk. Niet alle stemmen in het mediadebat zijn even ernstig. Sommige meningen klinken obligaat en overtrokken, lijken slechte intenties te hebben en zijn te weinig beargumenteerd. En zoals we weten: le ridicule ne tue pas.

Voor en achter de betaalmuur

Zullen kranten erin slagen te laten betalen voor online nieuws?
Wie op de websites van de 'Times' en de 'Sunday Times' wil, moet betalen. Krantenbazen overal ter wereld volgen het experiment met argusogen. 'Het jaar van de betaalmuur', zette het Britse magazine The Economist begin 2010 als titel boven een artikel over de krantenmarkt. En, zoals wel vaker het geval is, lijkt het blad gelijk te krijgen. De Times en de Sunday Times hebben inmiddels hun betaalmuur opgetrokken. De New York Times wil vanaf begin volgend jaar laten betalen voor zijn site. In ons land voerden, eind mei, de zakenkranten De Tijd en L'Echo een betaalmodel in (zie artikel hiernaast). En dat zijn slechts enkele voorbeelden.

Journalistiek en de lokgroep van getallen

Woestijnvis heeft met een fake onderzoeksbureau de Vlaamse pers in de luren gelegd. De journalistiek lijdt aan getalzucht, meent Hilde van den Bulck, hoogleraar communicatiewetenschappen aan de UA.

Woestijnvis & media, allemaal in hun blootje

Woestijnvis bestookte de media een jaar lang met de meest gekke berichten en onderzoeken. Nu zijn de media zeer boos omdat ze in de val trapten, maar amper een dag later doen ze gewoon verder waar ze goed in zijn: pr, spin, marketing en reclame promoveren tot nieuws.

VS vinden de journalistiek opnieuw uit

De Federal Trade Commission (FTC), de Amerikaanse organisatie die toezicht op de handelsmarkt houdt, gaat op zoek naar manieren om journalistiek te redden. Zolang de journalistiek blijft zoals we die nu kennen dan is ze wellicht met uitsterven bedreigd.

Belgacom rinkelt het hardst bij bedrijven

Belgische dominante telecomoperator is underdog in televisie
De kreet ‘gratis tv’ van Belgacom toont hoe scherp de concurrentie met Telenet is. Het echte wingewest van Belgacom zit echter bij de bedrijven.

Au boulot! (voor politici allerhande)

Mondiale werkloosheid krijgt veel minder aandacht in de berichtgeving over de economische crisis dan aandelenkoersen die smelten als januarisneeuw voor de zomerzon. Dat weerspiegelt de restanten van de ideologie die midden 2008 aan scherven viel.

Over ondergangsjournalistiek

Is u depri over de economie, de politiek, de cultuur? Een deugddoend medicijn is een citaat. Etienne de Callatay van Bank Degroof prikte er één op de Trends CEO Summit “The World in 2009”: “De financiële crisis in Amerika is een morele crisis, veroorzaakt door de reeks van bewijzen dat de leidende financiers die banken en ondernemingen beheersen dikwijls onvoorzichtig zijn, en niet zelden oneerlijk. Zij hebben hun geld slecht beheerd en vrijpostig uitgegeven voor speculatie. Daarom zijn de depositohouders in paniek en stuikt de kredietverschaffing in mekaar.” Een perfect beeld van de tweede helft van 2008. De quote is uit The Economist van 1907.

De liefde voor Keynes

John Maynard Keynes is hot. Steeds vaker komt zijn naam voor in de columns en artikels van zowel internationale als nationale bladen. Een korte zoekopdracht op Mediargus vormt hiervoor een mooi bewijs: in de laatste 3 maanden verschijnt de term Keynes viermaal zo veel in artikels als in de voorgaande drie.

Zag u de pers liever zwijgen?

MEDIA ZIJN GEEN BRANDVERSNELLERS IN EEN WERELDBRAND

Heeft De Standaard 'te schreeuwerig' bericht over de aan de gang zijnde financiële crisis, zoals lezers ons verwijten? Peter Vandermeersch neemt de verdediging van de krant op zich. 'De voorbije twee maanden hadden we zowat twintig keer meer aandacht voor de financiële crisis dan twintig jaar geleden. Te veel? Dat denken we niet.'

De strijd achter uw scherm

De Televisiemarkt in Vlaanderen

Het Vlaamse televisielandschap maakt een evolutie door zonder voorgaande. En terwijl de omroepen zich volop positioneren in een veranderende omgeving, staan nieuwe spelers te dringen. Tegen die achtergrond zijn de kabeloperatoren de echte heersers geworden.

Honderd nummers eenzaamheid

Eind september 1999 verscheen op het "world wide web" het eerste nummer van "Uitpers. Webzine voor internationale politiek". Dit uit onvrede met het feit dat "ons dorp" weer "de wereld" werd voor de "mainstreammedia" en de wereld steeds minder kritisch, zeg maar gezagsgetrouw, werd bekeken. Inmiddels zijn we negen jaar verder en zitten we aan honderd nummers.