Blog

Dichter bij de waarheid

In de eerste aflevering van zijn wekelijkse rubriek blikt Filip Verhoest, ombudsman van De Standaard, terug op de publicatie van de 'Danneels-tapes' in deze krant, waarbij nogal wat lezers vraagtekens plaatsten.

Fonds Pascal Decroos bouwt mee aan carrière van journalist

Met steun doorheen de journalistieke loopbaan wil het Fonds Pascal Decroos (FPD) de kwaliteit van de Vlaamse pers versterken.

Voor en achter de betaalmuur

Zullen kranten erin slagen te laten betalen voor online nieuws?
Wie op de websites van de 'Times' en de 'Sunday Times' wil, moet betalen. Krantenbazen overal ter wereld volgen het experiment met argusogen. 'Het jaar van de betaalmuur', zette het Britse magazine The Economist begin 2010 als titel boven een artikel over de krantenmarkt. En, zoals wel vaker het geval is, lijkt het blad gelijk te krijgen. De Times en de Sunday Times hebben inmiddels hun betaalmuur opgetrokken. De New York Times wil vanaf begin volgend jaar laten betalen voor zijn site. In ons land voerden, eind mei, de zakenkranten De Tijd en L'Echo een betaalmodel in (zie artikel hiernaast). En dat zijn slechts enkele voorbeelden.

Het probleem van de journalistiek

Iemand stuurde me onlangs een mail met zijn verzuchtingen over de dingen die hij leest in de krant. Zijn kritiek was niet van de poes. Hoe zou ik als journalist in spe hierop antwoorden?

Journalistieke komkommers

De vakantieperiode is een moeilijke periode voor de media. Schraal nieuwsaanbod, schrale media. Absolute non-events worden nieuws: de waarschijnlijkheid van een preformatievergadering, de mogelijke aanwezigheid van de ene of de andere, een ministerieel kabinet als plaats van bijeenkomst, een ander ministerieel kabinet als vergaderplaats, een gesprek met voltallige delegaties, pizza’s in aantocht, de aankomst van de heer De Wever, het vertrek van meneer De Wever, appelflauwte ... 

Journalistieke export

De belangrijkste Vlaamse media-onderneming, de Persgroep, exploiteert ook grote Nederlandse kranten. Roularta, de belangrijkste Vlaamse uitgever van opinieweekbladen, is ook groot in Frankrijk. Europese omroepen werden geleid door een Vlaming, Patrick Tillieux. Peter Vandermeersch, die naam maakte als hoofdredacteur van De Standaard, wordt hoofdredacteur van de Nederlandse krant NRC/Handelsblad.

Pakistan is Bornem niet

Wat heeft één dode in Bornem dat miljoenen daklozen in Pakistan niet hebben? Hij wordt in ieder geval belangwekkender gevonden in het tv-journaal, constateert John Vandaele, die dat geen goede zaak vindt.

De Post laat niet in zijn kaarten kijken over perssteun

De Belgische staat verleent via De Post jaarlijks 120 miljoen euro perssteun aan de grote mediagroepen. Het contract over de verdeling van dat belastinggeld tussen de persgroepen is volgens zowel de krantenuitgevers als De Post ‘confidentieel’. Apache startte een procedure voor de Commissie voor de toegang en het hergebruik van bestuursdocumenten en vond deze week in de brievenbus post van De Post die ‘gedeeltelijk op ons verzoek wil ingaan’.

Koning Middelmaat

Wat ik me dus al een tijdje afvraag: waarom produceren kranten zo’n bagger in hun wetenschapskatern? Waarom herschrijven ze stukken uit andere kranten, met nul meerwaarde? Waarom lees je overal dezelfde baggerrecensies.

De mannen van Bonanza

In april nam Birgit Donker ontslag als hoofdredacteur van NRC Handelsblad. Zij en de nieuwe eigenaren (verpersoonlijkt door Derk Sauer) raakten het niet eens over de toekomst van de krant. Donker wilde feiten, Sauer duiding en achtergrond. Uiteindelijk werd zowel Birgit Donker als uitgever-directeur Gert-Jan Oelderik door Sauer de deur gewezen.

De media en uw privéleven

Herinnert u zich de negenjarige Ruben uit Tilburg nog? Het Nederlandse jongetje was de enige overlevende van een vliegtuigcrash in Tripoli, op 12 mei. De Britse pers noemde hem The Miracle Boy.

Waakhond of schoothond?

De huiszoeking in de residentie van de aartsbisschop naar aanleiding van het onderzoek naar seksueel misbruik in de kerk was nieuws, op grond van een correcte journalistieke beoordeling van nieuwswaarde. Jammer genoeg werd daarmee ook het spektakel van de huiszoeking vergroot – en wel op verzoek van sommige gerechtelijke ambtenaren die het vertrouwelijk karakter van het gerechtelijk onderzoek schonden. De journalistiek: schoothond van spektakeljustitie of kritische waakhond van de functionering van overheden? Beide in dit geval, in verschillende verhoudingen voor verschillende media.

Media tasten licht af in de duisternis

De Standaard biedt recent zijn krant aan op iPad. Roularta heeft gelijkaardige plannen aangekondigd. Ook VTM ziet het als één van zijn kanalen om nieuws te verspreiden. De moderne tijden zijn eindelijk gearriveerd, en de pers is mee.

Transparantie bij online kranten niet de norm

Het idee dat journalisten transparant moeten zijn over hun werkwijzen wint aan populariteit, zowel onder sociale wetenschappers als vakdeskundigen. Michael Karlsson, professor aan de Karlstad University, is de eerste die onderzocht of de online versies van drie normzettende kranten inderdaad transparant zijn. Hij concludeert dat er wel wat elementen zijn die verwijzen naar een transparant journalistiek proces, maar dat kranten de norm nog niet hebben omarmd. De New York Times loopt volgens Karlsson voorop.

Hoor de klokken luiden

WikiLeaks maakt oude media en overheden nerveus
Van Kabul tot Washington, van Reykjavik tot Aalter: de 'War Logs' van WikiLeaks houden de wereld bezig. Het nieuws is belangrijk, de manier waarop het wereldkundig gemaakt werd misschien nog meer. Hoe ingrijpend wordt de rol van klokkenluidersites in de internationale media?

Inspiratie voor de media-industrie via start-ups?

De BBC brengt tien portretten van ondernemers hoe ze hun (online) zaak zijn begonnen.

Verplichte bijscholing

Als de éducation permanente niet naar de journalist komt, dan moet de journalist maar naar de éducation permanente?
Mooi moment in het debat ter gelegenheid van de presentatie van het Handboek Crossmediale Journalistiek en Redactie waarvan ik een van de auteurs ben: collega Paul Grijpma sprak vanuit de zaal woorden in de trant van ‘maar bijblijven doet een journalist toch automatisch? Dit hele vak is toch één grote éducation permanente?’

Pro-actieve journalistiek

Er is de afgelopen eeuw een heleboel veranderd in de manier waarop kranten worden gemaakt, maar één ding is altijd hetzelfde gebleven: de krant is een grotendeels passief medium. Het wacht af tot de wereld zich opdringt, probeert daar vervolgens wat van te maken en schotelt dat lezers voor.

Het Gele land door een gekleurde bril

Neem een doorsnee van de dagelijkse berichtgeving over China en het lijkt wel alsof er niets anders te vinden is dan vergiftigde baby’s, murw geslagen Tibetanen en creperende arbeiders, verkankerd in één grote industriële smogwolk. Allemaal de schuld van de corrupte autoritaire overheid. Het is een stevige karikatuur, maar hoeveel mensen nemen dit voor werkelijkheid? Kan het zijn dat onze berichtgeving te selectief is, of zelfs vooringenomen?

Data-driven journalism: Enriching the news

Ten, even five years ago, the use of data as a basis for reporting was difficult and costly, requiring IT skills far beyond what is common in the media. Databases were used mainly by investigative journalists. Editors and reporters usually relied on information provided by outside sources.

Congo als 'slachtoffer' van de onafhankelijke journalistiek

Het is verwonderlijk dat een aantal kritische artikelen over een feit van middelmatig belang kan uitgroeien tot een diplomatieke aanvaring tussen twee landen die er alle belang bij hebben om goed samen te werken. Koen Vidal is chef Buitenland van De Morgen en met fotograaf Stephan Vanfleteren auteur van Futur simple, de kinderen van Congo.

Trouweloze honden

Wie niet van mening verandert heeft er nooit een gehad, zei Bertrand Russell al ooit eens. Het is altijd interessant naar vragen te kijken waarop je antwoord de afgelopen jaren veranderd is. Want daar ben je voor je gevoel op een wezenlijk argument gestuit. Voor mij was dat bijvoorbeeld: gaan mensen nu betalen voor digitale toegang tot krantennieuws of niet? Daar was ik ooit optimistisch over. Nu vind ik dat kranten radicaal anders naar hun businessmodellen moeten gaan kijken.

De burgerjournalistiek leeft

De Koelman-affaire rond de website AD.nl toont aan dat er bij dat medium tenminste één journalist in dienst is die heeft zitten slapen. Maar niet dat burgerjournalistiek niet zou kunnen werken.

Twitter vraagt oplettendheid journalist en ruimhartigheid uitgever

De afgelopen weken heeft een aantal journalisten zijn activiteiten op Twitter met ontslag moeten bekopen. Octavia Nasr, senior-redacteur Midden-Oosten bij CNN, gaf in een tweet blijk van haar respect voor een overleden kopstuk van Hezbollah. Naar het oordeel van haar werkgever had zij daarmee haar geloofwaardigheid als onafhankelijk journalist te grabbel gegooid.

Flattr, microbetalingen voor content

Misschien kan dit de onlinejournalistiek redden?

Wie heeft journalisten nog nodig?

Een aantal weken geleden schreef ik dat we evolueren naar een medialandschap waar professionele journalisten maar één deelnemer zijn aan veel groter gesprek. Een gesprek waar burgers zelf, professoren, experts, open data-techneuten maar ook de overheid en private bedrijven een rol in zullen spelen.

Vlaamse kwaliteitskranten draaien op persagentschappen en pr-bureaus

Bijna driekwart van de berichten in de Vlaamse kwaliteitskranten De Morgen en De Standaard bestaan deels of volledig uit voorverpakt materiaal, afkomstig van persagentschappen en pr-bureaus. Dat blijkt uit een onderzoek aan de KU Leuven dat Apache kon inkijken.

Tien principes voor de internetjournalistiek volgens The Guardian

Journalisten staan existentiële angsten uit sinds de komst van de burgerjournalist. Als de traditionele media er niet in slaagt zich aan te passen aan de nieuwe evoluties dreigt ze overbodig te worden. De Engelse krant The Guardian trekt zijn conclusies en maakt zich op voor een nieuw journalistiek tijdperk. 

Krantenuitgevers snappen het internet niet

Vorige vrijdag begon Reprocopy, een organisatie die de Vlaamse krantenuitgevers vertegenwoordigt, een opmerkelijke informatiecampagne. Het initiatief bewijst dat de krantenuitgevers het internet na al die jaren nog altijd niet snappen. In hun ijver de auteursrechten te beschermen maken ze het leggen van een hyperlink nodeloos ingewikkeld, amputeren ze het citaatrecht en zadelen ze hun eigen lezers op met een slecht gevoel, analyseert journalist Bram Souffreau.

Relatietherapie voor pers en PR

De rol van communicatiebureaus in de pers leidde al tot heftige discussies. Journalisten zijn dankbaar om de informatie maar wantrouwen tegelijk de hand waaruit ze eten. Logisch dat PR-agenten zich ondergewaardeerd beginnen voelen. Liesl De Ruyck geeft in haar eindwerk een cursus relatietherapie om journalistiek en PR met elkaar te verzoenen.

Verantwoordelijkheid van de Vierde Macht

“Here's the guy (Obama) who's going to run his fucking war, but he didn't seem very engaged”. Met de publicatie van deze ‘of the record’-quote uit de staf van Amerikaans generaal McCrystal bracht Rolling Stone journalist Michael Hastings een regelrechte mediastorm op gang. Het recht op informatie stond nogmaals diametraal tegenover het belang van discretie.

Kranten kunnen verdienen met ‘web-editie-plus'

Uitgevers moeten voor lezers op maat content bieden, zo mogelijk over de grenzen van hun titels heen. Dit concludeert PricewaterhouseCoopers in onderzoek in opdracht van het Stimuleringsfonds voor de Pers.

Journalist wantrouwt burgerjournalistiek

Onderzoeksjournalistiek: stuur studenten op pad

Op zoek naar “Journalism’s next top model”

In Vlaanderen en op vele andere plaatsen in de wereld wordt druk gediscussieerd en gespeculeerd over de toekomst van de krant/journalistiek en de zoektocht naar nieuwe businessmodellen. Het oude dubbele marktmodel (inkomsten van lezers en adverteerders) lijkt niet meer te werken, zeker niet in een online-omgeving en de klok lijkt ook voor de Vlaamse kranten steeds luider te tikken.

De defensieve innovatiecultuur in de journalistiek

Gisteravond was de presentatie van het Handboek Crossmediale  Journalistiek en Redactie. Ter gelegenheid daarvan vond een debat plaats over de vraag: Helpt de ouderwetse journalist zijn vak om zeep? Ter inleiding hield ik een korte presentatie over de defensieve innovatiecultuur van nieuwsorganisaties. Hieronder volgt de tekst van mijn verhaal.

Wie vertrouwt de journalist nog?

Tot op het bot wantrouwt de Nederlander zijn bank, zijn priester, zijn volksvertegenwoordiger en zijn klimaatwetenschapper. Ze graaien en verdraaien, liegen en bedriegen, jagen de waan van de dag en hun eigen status na. We leven in een low trust samenleving, aldus een themanummer van Filosofie Magazine dat vreemd genoeg met geen woord rept van de pers. Wie vertrouwt de journalist nog?

Innovatie bij mediabedrijven verloopt in kleine stappen

Innovatie vindt vaak plaats buiten de gevestigde orde om, vertelde hoogleraar innovatiebeleid Bart Nooteboom afgelopen vrijdag tijdens een bijeenkomst van het 3D-project. De media lijken daarop geen uitzondering te zijn. De echt grote innovaties van de laatste jaren zijn niet afkomstig van de grote, traditionele mediabedrijven, maar veel vaker van startups die zich niets gelegen laten liggen aan allerhande conventies.

Ik twitter, dus ik ben

Wie wil weten wat ontslagnemend premier Yves Leterme zoal uitspookt dezer dagen, kan niet beter doen dan eens naar zijn Twitter-berichten kijken. Hij zal er lezen hoe de man zich zit te vervelen omdat het défilé voor de vijftigste Congolese verjaardag op zich laat wachten, kan zijn commentaar lezen bij de scheidsrechterlijke blunder in Duitsland-Engeland en - al even geleden - zijn mening over de 'knappe, spannende finale' van de Waalse Pijl. Net op het moment dat de ultieme onderhandelingen over BHV werden gevoerd, gaf Leterme daarmee de indruk dat het hem allemaal niet zo erg interesseerde. 'De Belgen waren goed + prachtig podium: wereldkampioen, de nr 1 in de wereld en de Tourwinn!'

De passie van Peter Vandermeersch

Robert van de Roer interviewt in Brussel de Vlaming Peter Vandermeersch, vanaf 1 september hoofdredacteur van NRC Handelsblad en nrc.next.

Er schort wat aan het artikel van Douglas De Coninck over het dodelijk ongeluk bij SM-meesteres Lucrezia

De nieuwsbijlage ‘Reporter’ van De Morgen van dit weekend bracht een artikel van Douglas De Coninck over de accidentele dood van een Brits miljonair in een SM-studio ten noorden van Antwerpen (Sint Job in ’t Goor). Zoals meestal het geval met de artikelen van onderzoeksjournalist De Coninck las ik het met veel interesse en zelfs met enige bewondering omwille van de veelheid aan informatie met een, op het eerste gezicht, hoog onthullingsgehalte. Toegegeven: het sappige karakter van de talrijke revelaties en het gegeven dat heel het verhaal in een kinky sfeertje baadt, zaten daar voor iets tussen.

De toekomst van online journalistiek

In 1973 verscheen ‘The Boys On The Bus’. De auteur, Timothy Crouse, reisde voor Rolling Stone magazine mee met de Amerikaanse verkiezingscampagne van 1972, van Richard Nixon tegen George McGovern.

Lekker gek doen met je lezers

Het leek op de redactietafel nog zo mooi; we hebben natuurlijk niet het budget om van correspondenten een stukje uit alle WK-landen te vragen, maar dat kunnen we toch wel met vrijwilligers oplossen? Zoiets moet het gegaan zijn, bij het AD. Iedereen knikte enthousiast. Het was hip, het was actueel en het was lekker gek doen met je lezers.

Showbizz-journalisten nemen het wél nauw

De suggestie dat er andere regels gelden voor entertainmentnieuws dan voor ernstig nieuws, wil Frederik De Swaef niet horen. Niet minstens twee onafhankelijke bronnen? Geen artikel. Geen interview op band? Geen artikel.

Journalistiek en de lokgroep van getallen

Woestijnvis heeft met een fake onderzoeksbureau de Vlaamse pers in de luren gelegd. De journalistiek lijdt aan getalzucht, meent Hilde van den Bulck, hoogleraar communicatiewetenschappen aan de UA.

De Standaard schopt naar UGent

De Standaard, een zelfverklaarde kwaliteitskrant, kreeg het vandaag aan de stok met de Universiteit van Gent. In volle inschrijvingsperiode beschuldigt de krant de universiteit immers van frauduleuze benoemingen.

Woestijnvis & media, allemaal in hun blootje

Woestijnvis bestookte de media een jaar lang met de meest gekke berichten en onderzoeken. Nu zijn de media zeer boos omdat ze in de val trapten, maar amper een dag later doen ze gewoon verder waar ze goed in zijn: pr, spin, marketing en reclame promoveren tot nieuws.

Mediastorm

Ik heb het nu wel gehad met mensen die valse berichten rondsturen en dan jubelen als ze in de krant staan. Zo afgezaagd zeg. Sinds de publicatie van Flat Earth News, dat er zelf al een heleboel opsomt, lijkt het wel een nieuwe sport. Fabiola die dood is, een lezersbrief die niet is van wie hij zegt dat hij is, een verzonnen citaat van een dooie componist dat in alle overlijdensberichten belandt... De film Starsuckers deed het met societynieuws, en nu doet Woestijnvis het met valse studies. Tot je denkt: jaaa, ik weet ondertussen dat het werkt.

Er is erger dan gebakken woestijnlucht

De media hebben zich in de luren laten leggen door de nepberichten van Woestijnvis. Toch is journalistiek als glijmiddel voor pr-boodschappen met een journalistiek laagje vernis een veel grotere plaag dan ongecontroleerde berichten die door de mazen van de redactionele controle glippen. En de nieuwsconsument? Die blijft in het ongewisse.

EU steunt én wantrouwt onderzoeksjournalistiek

De Europese Commissie voorziet in haar begroting een budget van anderhalf miljoen euro voor de financiering van Europese onderzoeksjournalistiek. Wilt u een beurs voor een onderzoek naar de werking van de Commissie zelf? Ook daarover beslist de Europese Commissie.

Wouter Vandenhaute: de 'Vlaamse' Disney ?

Het bericht van woensdag 16/6/10 dat TV-productiehuis Woenstijnvis een jaar lang verzonnen berichten in de pers dropte, is meer dan een 'faits divers'. Zeker nu vaak verwezen wordt naar de manier waarop Woestijnvis de NVA-kopman Bart De Wever tot sympathieke Bekende Vlaming verhief via het quizspelletje "De Slimste Mens". Vroeger moest een leidersfiguur zich in veldslagen bewezen hebben vooraleer zijn manschappen hem op het schild tilden. Tegenwoordig mag je van een politiek leider enige sociale of andere verwezenlijkingen verwachten. Dat we nu een Vlaamse sterke man hebben die zijn leiderschap dankt aan zjin bekendheid uit een TV-spelletje, zegt veel over de Disneyaanse fantasiewereld waarin we door de massamedia dagelijks gehuld worden. Want laten we wel wezen: dit stukje gaat niet alleen over Woestijnvis maar over heel de commerciële media-sector die sinds de start (1989) van het door Vlaams rechts zo gewilde VTM, ontwikkeld werd.

Waarom Bart De Wever superieur is aan de journalistjes die hem proberen te "duiden"

Gisteren heeft de Kwaliteitstabloid een loffelijke poging ondernomen om grappig uit de hoek komen, maar die doelstelling hebben ze niet goed weten te implementeren. Ik zal u zeggen waarom ik dat vind. Zoals de meeste mensen beseffen: bij een geslaagde grap hangt veel ervan af wáár je ze vertelt, in welk gezelschap, hoe laat op de avond &cet.

Social Media Day

As far as the very popular Internet news blog Mashable knows, there is no official Social Media Day. But the people of Mashable do think there should be one. So they invite you to celebrate the revolution of media becoming a social dialogue by attending or organizing a Social Media Day meetup in your area on June 30. What better way to celebrate social media than connecting with other enthusiasts in your area?

De gevaarlijke spelletjes van Woestijnvis

Dat een nieuwsmedium al eens de fout ingaat, het is en blijft jammer maar helaas van alle tijden. Op zijn De Wevers: errare humanum est. Dat een flauwe plezante een journalist al eens tracht te flikken, ook aan dat lot valt ongetwijfeld nooit helemaal te ontkomen. Beati pauperes spiritu (zalig zijn de armen van geest). Maar dat een mediahuis op een georchestreerde en professionele manier de volledige Vlaamse journalistiek in de luren legt, dàt hadden we nog niet gezien. Het is Woestijnvis dat op het lumineuze idee kwam. Het productiehuis gooide daarmee de geloofwaardigheid van het nieuws - waar talloze journalisten dag in dag uit keihard aan werken - te grabbel.

De waarde van journalistiek

Bijna 300 journalisten, studenten en beleidsmakers hebben de Value of Journalism Conferentie op vrijdag 11 juni 2010 bijgewoond.

De journalistiek neus

“Wellicht moeten we vrezen een punt te hebben bereikt waar we elke nieuwe analyse als een gevaar bekijken, elke innovatieve gedachte als een zware last ervaren, elke maatschappelijke vooruitgang als een stap naar revolutie, zodat we uiteindelijk komen tot een algehele weigering om ook maar te bewegen”. Dit citaat uit het standaardwerk van Alexis de Toqueville uit… 1835 over de Amerikaanse democratie, kan treffend worden toegepast op de voorbije verkiezingscampagne.

Inspiratie voor Woestijnvis

Faits divers als "Open Vld'ers hebben het vaakst seks" en dat "De Vlaming gemiddeld 27 seconden in het stemhokje doorbrengt", blijken niet te kloppen. Het Belang van Limburg en Gazet van Antwerpen kwamen erachter dat de bron, het onderzoeksbureau Data Driven, een creatie van Woestijnvis is.

VS vinden de journalistiek opnieuw uit

De Federal Trade Commission (FTC), de Amerikaanse organisatie die toezicht op de handelsmarkt houdt, gaat op zoek naar manieren om journalistiek te redden. Zolang de journalistiek blijft zoals we die nu kennen dan is ze wellicht met uitsterven bedreigd.

Het moeilijke genre der tv-kritiek

Kritiek op VRT-verkiezingsprogramma's klopt niet — In een opiniestuk toonde De Standaard-journalist Wouter Verschelden zich afgelopen weekend ontgoocheld over de verkiezingsprogramma's op tv: 'Vanwaar toch dat gebrek aan vertrouwen in de intellectuele capaciteit van de gemiddelde kijker?' Kris Hoflack dient hem van antwoord.

De kijkers zijn slimmer dan je denkt

Politieke televisie kan beter - Wouter Verschelden, net terug van een jaar in de VS, bekeek de verkiezingsprogramma's op tv en is teleurgesteld. ‘Vanwaar toch dat gebrek aan vertrouwen in de intellectuele capaciteit van de gemiddelde kijker?'

Zakenkranten vragen geld voor website

De websites van de Belgische zakenkranten De Tijd en L’Echo zijn voor niet-abonnees sinds vorige week maandag niet meer volledig gratis toegankelijk. De kranten van uitgever Mediafin introduceerden een betaalmodel naar voorbeeld van The Financial Times. Een bezoeker van de Belgische krantensites kan bij een gratis registratie vijftien artikelen per maand lezen. Wil hij meer, dan kost een jaarabonnement op de website inclusief de online krant 130 euro per jaar.

De Standaard benoemt ombudsman

Filip Verhoest (50), die al meer dan twintig jaar journalist is voor deze krant, wordt vanaf september de eerste ombudsman van De Standaard. Filip krijgt als opdracht de krant dichter bij de lezer te brengen en de lezer dichter bij de krant.

Not like an old-fashioned journalist

Old and new journalist thinking clash in English crowd-sourcing project. In Birmingham journalists and non-journalists cooperate and the ongoing research is visible before publication. Similar thoughts are surfacing among it-programmers dealing with tasks that usually were taken care of by journalists. Time to take up an inspiring challenge.

Journalistiek en politiek: één front!

Een Wetstraatjournalist offreerde aan de politieke elite een ‘bijbel’ voor een noodzakelijke politieke hervorming in België. Het boek werd door de Kamervoorzitter voorgesteld in zijn salons in aanwezigheid van alle belangrijke politici. Dat ‘bijbelse’ zal overigens wel een voorbeeld van achterflapmarketing zijn, maar het sluit ook aan bij de journalistieke voorkeur voor hyperbolen.

Studenten journalistiek interviewen journalisten over hun vak

De studenten van de masteropleiding Journalistiek aan de Erasmushogeschool interviewden een aantal prominente journalisten over hun vak. Van Walter Zinzen tot Rik Van Cauwelaert.

Mediaobservatorium als paardenmiddel

Uit het mediacafé “Omgaan met kritiek” dat het Fonds Pascal Decroos en de Vlaams – Nederlandse Vereniging voor Onderzoeksjournalisten (VVOJ) op 1 maart in Brussel organiseerden, kwam een interessante conclusie naar voren. Het middel ter bevordering van de kwaliteit van de Vlaamse media zou een mediaobservatorium zijn.

Open brief, ok, maar heeft pdw wel het globale plaatje gesnapt?

Natuurlijk heeft columnist Patrick De Witte gelijk. pdw heeft altijd gelijk, zij het soms tamelijk laattijdig. In een open brief in Humo trok hij zonet van leer tegen de al jaren bestaande innige liefde tussen dat TV-blad en productiehuis Woestijnvis, waardoor naar zijn zeggen elke journalistieke integriteit wordt gefnuikt.

Fuck het nieuws en andere verhalen

De Nederlandse journalistiek kijkt in eigen boezem. Drie interessante boeken over het Nederlandse medialandschap.

Thaise Roodhemden in de Vlaamse pers

Via een vriend die in Bangkok woont belandde dit bericht gisteren in mijn mailbox: “Ge moet naar Al Jazeera kijken om een correct beeld te krijgen: Comments of a friend who sent me this quote Robert Amsterdam on behalf of Thaksin Shinawatra, demanding an international tribunal to investigate the Thai government (yes, the interviewer is not only cute, she asks the right questions tearing him into pieces, especially love her “of course” mid-through)“: met een link naar een interview met de advocaat van de in 2006 ten val gebrachte regeringsleider Thaksin Shinawatra.

Hoe ik het nieuws graag zou lezen

Naargelang het web evolueert zullen mensen steeds hogere eisen stellen aan het nieuws dat ze verorberen. Robert Pickard is spot-on in zijn uitspraak dat nieuwsorganisaties een 19de-eeuws product proberen verkopen aan een 21ste-eeuws publiek. Die kritiek zal niet verdwijnen. We hebben een nieuwe aanpak nodig, en wel nu.

Open brief van (pdw)

Columnist Patrick De Witte (pdw) stopt met zijn rubriek in Humo. Hij protesteert tegen de verstrengeling tussen Humo en Woestijnvis. Lees hier de vlammende open brief van ‘(pdw)'die vandaag in de nieuwe Humo verscheen. Die is gericht aan Woestijnvis-topman Wouter Vandenhaute.

Eigen media eerst. Et pour les francophones la même chose

Wie de komende weken grote tv-debatten verwacht tussen de Franstalige en Nederlandstalige partijkopstukken is er ook bij deze verkiezingen aan voor de moeite. In deze korte campagneperiode hebben de politici geen tijd om hun standpunten kenbaar te maken aan de andere kant van het land. Het levert geen stemmen op.

Journalistiek is een publiek goed (en staatssteun is onvermijdelijk)

De journalistiek is onmisbaar in een democratie. Dat vinden journalisten zelf uiteraard, maar de meeste politici, ook degenen die afgeven op de pers, denken er niet anders over. Ik vermoed dat ook het publiek in ruime meerderheid gelooft dat het land beter af is mét dan zonder journalisten. De pers, concludeer ik, is een “publiek goed” en moet, als het echt niet anders meer kan, ook uit publieke middelen worden gefinancierd.

Zijn de Rode Duivels beter op de VRT?

De Rode Duivels zullen de komende vier jaar op de VRT te zien zijn en niet op VT4 of Exqi. Ben Van Rompuy betreurt dat. Als de openbare omroep moet besparen, waarom betaalt hij dan voor sport die we elders gratis hadden kunnen zien?

Internet en privacy: Google vs Facebook

In de week van 8 mei eindigde op Canvas de BBC-reeks The Virtual Revolution. Daarin handelde het onder andere over internet en privacy. Er werd getoond hoe er op het web tal van diensten ontstaan zijn die op het eerste zicht gratis zijn, maar die de internaut toch betaalt - en soms heel duur, met zijn privacy. Google werd daarbij als grootste voorbeeld genomen. Google heeft een van de beste zoekmachines ooit ontwikkeld, en wij mogen daar gratis gebruik van maken. De pasmunt: Google verzamelt gegevens over ons. Deze informatie wordt dan gebruikt om ons advertenties te vertonen die aan onze belangstellingssfeer aangepast zijn. Een pasmunt die de documentaire als een te zware tol leek te beschouwen.

Belgische studenten maken ‘alternatieve’ sportsite

Drie Belgische vrienden hadden het helemaal gehad met de trend dat sportwebsites snelheid vaak belangrijker vinden dan kwaliteit. Daarom hebben zij de ‘Extrasport.be’ opgericht, een site die op een aparte manier de gebeurtenissen in de sportwereld verslaat.

Radicale bescheidenheid

Wat "The Wire" voor ons kan betekenen
Afgelopen week kreeg Vlaams dichter, essayist, columnist en hoogleraar Moderne Nederlandse Letterkunde aan de Universiteit Utrecht, Geert Buelens de Arkpijs van het Vrije Woord. In zijn dankwoord pleit hij voor complexiteit en tegen schreeuwerigheid.

Alex Beishuizen omarmt user generated content

Voormalig Computable baas Alex Beishuizen is sinds begin februari hoofdredacteur van het Nederlandse Intermediair. In het persbericht dat bij zijn presentatie uitging,verklaarde hij destijds dat “het in deze tijd van het grootste belang is om los te komen van uitingsvormen zoals een weekblad of een website, maar te denken en te werken vanuit alle mogelijkheden die een titel heeft”.

In de naam van de vader, de zoon en de CIM-cijfers

Afgelopen weekend verschenen in zowat alle Vlaamse kranten officiële cijfers over de evolutie van de krantenverkoop in ons land. Eén tendens springt daarbij in het oog: zowat elke krant publiceert andere cijfers.

Oproep tot een eerlijke verkiezingsberichtgeving

“Ik kan het niet meer aanzien”, riep Stijn Meuris enkele weken geleden. Meuris had het over de politieke besluitvorming (of beter het ontstellende gebrek daaraan) en roept op om niet meer te gaan stemmen. Zelf zit ik met eenzelfde gevoel van afkeer, maar dan (ook) over de politieke verslaggeving van de laatste jaren.

FTM volgt de geldstroom

Follow the Money is een innovatief internetplatform, gerund door drie journalistieke veteranen. Half april werd de site ‘zachtjes’ gelanceerd. Er is ook gedacht aan een verdienmodel.

Joris Luyendijk ziet toekomst in wolken

Nu de journalistiek in zwaar weer verkeert, lijkt het niet de meest gunstige tijd om als nieuwsgaarder aan de slag te gaan. De werkdruk ligt hoog, vacante posities zijn schaars en zekerheid over een langdurige aanstelling is een utopie. Volgens NRC-correspondent Joris Luyendijk is er echter geen mooiere tijd om als journalist aan de slag te gaan dan het heden: “Er gaat heel veel veranderen de komende jaren. En jonge journalisten zitten daar midden in.”

België en de prehistorie

Paniek en radeloosheid. Meer woorden heb je momenteel niet nodig om de sfeer aan de top van de Europese Unie te omschrijven. Nadat de Eurogroep zondag voor Griekenland een hulppakket zonder voorgaande goedkeurde, gingen dinsdag de poppen opnieuw aan het dansen.

Euro crasht en wat vertellen onze 'kwaliteitsmedia?

Ergert u zich ook zo aan de manier waarop de VRT en de kranten, over de problemen rond de Euro berichten ? De manier waarop men het beurssysteem onbekritiseerd laat en geen inzicht geeft in wat het beurs-gespeculeer ons allen gaat kosten.

'Wie is er bang van de Belg (Vlaming)?'

In 2006 is de Nederlandse Stichting De Tegel in het leven geroepen. Die organiseert elk jaar de jaarprijzen voor journalistiek in Nederland. Dit jaar waren Geert Buelens en Bart De Wever te gast als commentatoren op de journalistiek in Nederland. Hierbij de speech van Bart De Wever.

Speech Geert Buelens naar aanleiding van de uitreiking van De Tegel

In 2006 is de Nederlandse Stichting De Tegel in het leven geroepen. Die organiseert elk jaar de jaarprijzen voor journalistiek in Nederland. Dit jaar waren Geert Buelens en Bart De Wever te gast als commentatoren op de journalistiek in Nederland. Hierbij de speech van Geert Buelens.

‘Staten-Generaal van de Media geslaagde promocampagne voor Kris Peeters’

Nog geen jaar geleden leken de media wel de afgrond in te storten. Ontslagen hier, herstructureringen daar: de financiële crisis bedreigde ook de mediagroepen. Minister-president besloot daar iets aan te doen en organiseerde een Staten-Generaal van de Media. Luc Vanheerentals van de Vlaamse Vereniging van Journalisten bekijkt een jaar later wat daarvan blijven hangen is: ‘Het is nog altijd wachten op het eerste concrete overheidsinitiatief.’

De ijzeren kern

Minister van Media Ingrid Lieten wil nieuwe afspraken met de schrijvende pers. Ze heeft een stok achter de deur.

Denk aan uw correspondent!

‘Als er in Duitsland zulke grootmoeders waren, hadden we de oorlog zeker verloren!’, grapt een demonstrant. Hij heeft het over de 81-jarige dappere vrouw die voor me staat en me indringend aankijkt. ‘Je ziet er wel aardig uit, maar als je echt een journalist bent, vertrouw ik je natuurlijk voor geen meter’, zegt ze. ‘Ik ben niet bang je te vertellen wat ik denk en je mag het best opschrijven, maar ik wil het wel teruglezen.’ Ik mompel en probeer uit te leggen dat de kranten waar ik voor werk alleen in Nederland en vooral in het Nederlands worden uitgegeven. ‘Nou en?’, zegt ze. ‘Het komt toch wel online te staan? Ik geef je het e-mailadres van mijn kleinzoon en die zorgt wel dat ik het kan lezen. Afgesproken?’

Ondernemer of reiziger, de rol van de buitenlandverslaggever

Er kierde een generatiekloofje door het podium van het Brusselse Beurscafé dinsdagavond 4 mei tijdens het tweede Vlaamse Mediacafé. De jonge freelancer Olaf Koens - kleine ondernemer, immer op zoek naar publicatiemogelijkheden - en buitenlandverslaggever Jorn De Cock, reizende deskjournalist voor De Standaard met vast salaris. Ze konden elkaar wel vinden op de constatering dat een goed verhaal altijd verkoopt.

Follow the subsidy-money

Do we really want to transfer million-euro subsidies to individual recipients in the agro-industry? The latest publication of who got what from the EU farmsubsidies proved that the number of subsidy-millionaires has risen significantly. And right now is the perfect time to talk about it, because right now the future of this money-transfer is being debated.

Media: ook de kritische waakhond van zichzelf?

Het einde van het land. Het failliet van een politieke generatie. De democratie bedreigd. Het regime op zijn laatste benen. Consensusdemocratie ten grave gedragen. Einde van compromistijdperk. En ga zo maar door. De voorbije weken leenden zich dankbaar tot een duchtige greep uit de lade van de Grote Woorden. Dat is wat media doen bij  maatschappelijk onheil: mediacommotie en -emotie.

De slachtoffers van de nieuwsfabriek

Naast individuele stressgevoeligheid lijken vooral verschuivingen binnen het beroep mee te spelen bij de ontwikkeling van burnout bij journalisten omdat ze botsen met de journalistieke ethiek en deontologie. Dat blijkt uit het kwalitatieve onderzoek dat onderzoekers van de Arteveldehogeschool deden bij journalisten met burnout. De verschuivingen in het beroep zijn het gevolg van de toenemende digitalisering van de nieuwsstromen, de groeiende commercialisering en de stijgende concurrentie.

Debat over de (on-)begrensde mogelijkheden van de buitenlandcorrespondent

Wat stelt onze buitenlandberichtgeving vandaag nog voor? Herwerkte telexberichten van de grote nieuwsagentschappen die hun journalisten zo strategisch mogelijk trachten te positioneren in het best gelegen hotel? Of kan het nog erger? Olaf Koens, Jorn De Cock en Koen Vidal op dinsdag 4 mei om 20:30 in het Beurskafee te Brussel.

MO.be, Apache, StampMedia.be en rektoverso.be gaan nauwer samenwerken

Vier nieuwssites, MO.be, Apache.be, StampMedia.be en rektoverso.be, gaan intensief samenwerken door nieuwsberichten uit te wisselen en naar mekaar te verwijzen.

Resultaten opiniepeiling te vaak als feiten verkocht

Op 29 april verdedigt sociologe Nathalie Sonck haar doctoraat over de relatie tussen nieuwsmedia, peilingen en opinies. Ze pleit er onder meer voor dat nieuwsmedia de waarde van peilingsresultaten correct weergeven. “Als media zelf zeggen dat peilingen eerder entertainment zijn, moeten ze ze misschien meteen op de horoscooppagina plaatsen.”

Denken

Collega's van de concurrerende krant werden zes maanden lang nauwgezet geobserveerd door een wetenschapper. Het was voor hen ook niet altijd duidelijk waar de man nu precies op zoek naar was, laat staan wat al die ingewikkelde software inhield die aan hun toetsenborden was verbonden. Het programma legde tot op een fractie van een seconde nauwkeurig vast wanneer de journalist welke toets aanslaat, en wanneer hij zijn muis beweegt. Bijbehorende software maakte zo een filmje van het scherm tijdens de totstandkoming van een artikel.

GIJC report: Roberto Saviano en het grote zwijgen

Zijn boek ‘Gomorra’ is uitgebracht in 53 landen en verkocht 5 miljoen kopieën. Hij leeft al vier jaar met strenge beveiliging. Tijdens zijn panelsessie op de GIJC telt het oplettende publiek vijf bewakers. Roberto Saviano spreekt – op eigen verzoek - niet vanachter het katheder maar in een stoel. En hij vertelt vooral over het grote zwijgen.

GIJC report: Financiering in ontwikkelingslanden

Hoe zorg je voor onafhankelijke media met geld van banken en rijke burgers? Het Media Development Loan Fund (MDLF) vond een manier. Ingewikkeld, dat wel. Maar het fonds, dat vijftien jaar geleden begon met een handjevol giften, draait dit jaar voor het eerst met (kleine) winst terwijl het project na project in de derde wereld kan steunen. Kan onderzoeksjournalistiek hier iets van leren?

GIJC report: Van onderschatting naar overschatting

David Barstow won de Pulitzer Prize 2009 voor The New York Times met de onthulling dat de grote Amerikaanse networks gepensioneerde generaals gebruikten als commentatoren op de oorlog in Irak en Afghanistan, terwijl diezelfde generaals tegelijkertijd consultants waren voor de defensie-industrie bij het binnenhalen van contracten in deze oorlogen. Hoe krijg je zo’n gecompliceerd verhaal rond, in je eentje?

GIJ report - Le Canard Enchainé

Le Canard Enchainé drukt geen advertenties af maar is financieel zeer gezond. Daarnaast is het een onderzoeksblad in een land waar grote kranten hebben besloten vrijwel geen onderzoek meer te doen. Hoe doen ze het? Claude Angeli, editor van dit al 100 jaar bestaande weekblad vertelt.

GIJC report: Geld verdienen met nieuwsbrieven

Hoe maak je een nieuwsbrief profijtelijk? Maurice Botbol van Indigo Publications doet het al sinds 1981, toen hij even geen betaalde journalistieke baan had. Het geheim? Kwalitatief hoge inhoud voor een publiek van experts. Maar altijd met een journalistieke insteek.

GIJC report - Onderzoek voor TV financieren

Onderzoeksjournalistiek op TV, kan het nog? Wie betaalt de programmamakers? En waarvoor eigenlijk? Wie helpt de leurende freelancer bij het zoeken naar geld en een zender? In Frankrijk zitten interessante contacten, ook voor buitenlandse journalisten.

60 seconds and more

A while ago I was asked to give classes about EU-journalism at a journalism school in Belgium. “Do remember to tell them, why the EU is so boring,” the coordinator joked. But since when has power been boring?

Livestream Wereldconferentie Genève

Er is een live stream vanuit de Wereldconferentie onderzoeksjournalistiek (GIJC2010).

Waardenloze meningen zijn waardeloze meningen

Een Vaticaans functionaris die kerkkritiek inzake kindermisbruik vergelijkt met antisemitische aanvallen verkoopt lulkoek. Een parlementslid dat de Vlaamse regering op een lijn stelt met de Duitse bezetter vertelt prietpraat. Een krant die bij een opiniestuk over meewarig Vlaanderen een foto van een massagraf plaatst, treitert. Een universiteit die een Islamdebat aankondigt onder de titel “Leve God, Weg met Allah”, handelt populistisch. Een spreker die dat debat wil inleiden met een grapje over Allah, pakt het wat onverstandig aan. Wat opgetrommelde moslims die het debat onmogelijk maken, gedragen zich stom. Hun gewelddreiging tegenover wie een godheid relativeert is ongepast. Enkele heethoofden die de sharia in België willen invoeren, verkopen onzin.

Hoofdredacteuren somber over toekomst van de journalistiek

Amerikaanse hoofdredacteuren zijn pessimistisch over de toekomst van de journalistiek. Of op zijn minst flink sceptisch. Dat valt te concluderen uit een peiling van het Project for Excellence in Journalism.

VRT, open je ogen voor de commercie ze sluit.

Erg dat er vandaag maar alleen in termen van besparingen wordt gesproken als het over onze openbare omroep gaat. Net een medisch team dat alleen over de timing van de amputaties praat, terwijl het lichaam van de patiënt voornamelijk bestaat uit gezonde, vitale organen. Ik maak dus enkele suggesties aan politiek en management, en ook aan ‘politiek management’ dat straks een beleid moet tekenen en vooral leiding moet geven aan de VRT.

“We zijn verslaafd aan entertainment” – Interview met Chris Atkins

De Britse documentairemaker Chris Atkins is niet echt optimistisch over de toekomst van de journalist. Erger, hij vraagt zich af of er nog wel zoiets als journalisten bestaat. En de man kan het weten. Hij werkte zelf jarenlang als journalist in de Britse media en het begon hem langzaam te dagen waarom roddels en weetjes over beroemdheden steeds meer aandacht krijgen. We zijn verslaafd. Hij maakte er de onderhoudende, maar schokkende documentaire Starsuckers over, die resultaten van wetenschappelijk onderzoek koppelt aan prangende voorbeelden van hoe de media-industrie en zelfs de politieke wereld deze verslaving in de hand werken.

De Weekend Standaard: 700 gram papierverspilling ?

Er zijn al heelder bossen voor gesneuveld: om alle artikels op af te drukken die het reeds hadden over de toekomst van de gedrukte krant. Heeft die nog een toekomst ? Afhankelijk van de bron is het antwoord 'ja, maar' tot 'zeker niet'. De manier waarop de Belgische kranten nu bezig zijn, doet je alvast neigen naar het "zeker niet".

Benno Barnard gekneld tussen confrontatiejournalistiek en steekvlampolitiek.

‘Ik weet het, ik lees de krant" was de slogan van een dagbladencampagne waarmee de Belgische Vereniging van Dagbladuitgevers (BVD) begin jaren ‘80 de dagbladen promootte. Wat weten we ondertussen via de kranten – en bij uitbreiding, de media - na de bombastische en buitensporige mediatieke uitvergroting van de verstoorde lezing van Benno Barnard in een aula van de Antwerpse universiteit? Bitter weinig.

‘Het comfort van de grote mediagroepen is voor de meeste politieke partijen dik oké’

Bart Caron (Groen!), ondervoorzitter van de mediacommissie in het Vlaams Parlement, verwacht geen politieke impulsen om de mediaconcentratie in Vlaanderen tegen te gaan. “De mediagroepen en de grote partijen hebben alle baat bij een status quo”, zegt hij.

Geen democratie zonder een sterke openbare omroep

Cas Goossens en Ludo Abicht waarschuwen de bestuurders van de VRT, die vandaag bekijken hoe ze gaan besparen: de VRT is geen privébedrijf, maar een publieke dienst met een unieke rol in de democratie.

Strained US-Israel relations

This week on the Listening Post - an ill-timed announcement of new settlements in East Jerusalem throws US-Israeli relations into a tailspin and the news coverage follows. And as violence grips central Nigeria, the media picks up on the religious tone of the clashes, but little else.

Op zoek naar nieuw model

Een doorslaggevend moment voor de journalistiek', zo noemde Rebekah Brooks van News Corp het vrijdag. Vanaf juni schakelt The Times over op een betalend model voor zijn website. Le Monde doet vandaag hetzelfde. Succes is niet verzekerd.

Google versus China: De Wereld Morgen kijkt mee met Chinese KP

Bij al het goede nieuws over China, hoort jammer genoeg een keerzijde. Die van een ongeremd materialisme dat de Chinese cultuur lijkt te domineren, die van de wijdverbreide corruptie en die van de onvrijheid in China waar een "Kommunistische Partij" aan de macht is, die meer drijft op het aanwakkeren van nationalistische gevoelens van trots op het moederland, dan op de oude kommunistische waarde van solidariteit.

Hunters nieuwe verdienmodel media

Hoe kan de serieuze journalistiek haar toekomst veiligstellen en haar positie op de lange termijn zelfs verstevigen? Mark Lee Hunter en collega Luk van Wassenhove schreven hun eigen visie hierop in Disruptive News Technologies: Stakeholder Media and the Future of Watchdog Journalism Business Models.

Journalistiek getwitter

Koningin Fabiola is al minstens drie maal dood verklaard, op www.gva.be , op www.deredactie.be en toen nog op de nieuwsfeed van het agentschap Belga voor de media. Dat laatste was een misplaatste grap van een krantenmedewerker, doch ze is Belga (vooral in de Franstalige kranten) scherp aangerekend.

Verdachtmakingen, roddels en leugens

'Wanneer ik het blad waaraan ik met hart en ziel een groot deel van mijn journalistieke loopbaan heb gewijd, niet meer herken, hoef ik ook niet langer te zwijgen', schrijft voormalig 'Dag Allemaal'-hoofdredacteur Mathias Danneels. Vooral de affaire-Rouffaer stuit hem tegen de borst.

Je weet het natuurlijk nooit zeker met die krant

Nadat zo ongeveer de hele politieke redactie opstapte, wordt De Morgen recht gehouden door redacteuren die al blij zijn dat ze in hartje Brussel kantoor mogen houden. Het is er aan te zien.

De VRT: kroniek van een aangekondigde ontmanteling

De bredere discussie over de besparingsplannen bij de VRT kwam traag op gang. Te traag, schrijft Tony Mary: ‘Het is schandalig dat hierover geen maatschappelijk debat gehouden wordt.'

Als het nu een Vlaams Belanger was

Ik had graag Vechten tegen de bierkaai van literatuurwetenschapper Kevin Absillis gelezen. Over Angèle Manteau, over het naar haar genoemde uitgevershuis (Manteau), over het literaire klimaat in de tweede helft van de vorige eeuw en over de relatie tussen Nederland en Vlaanderen. Helaas: Veel te duur, iets te dik en vooral veel te veel anderen boeken die (in mijn ogen) smeken om door mij gelezen te worden. Gelukkig zet Knack deze week alle noemenswaardigheden op een rijtje.

VRT-besparingen Waarom verkochten SPA & CD&V hun ziel ?

279 mensen weg; minder Vlaamse fictie, minder entertainment, minder sport" ... Als je het zo samenvat kan je zoals De Standaard op zijn voorpagina van dinsdag 16 maart deed, alleen maar besluiten: "besparingen treffen personeel én kijkers." "Banenverlies en verschraling van het programma-aanbod" vatte De Morgen van dinsdag het plan samen waarmee VRT-baas Piet Van Roe op maandag 15/3 uitpakte en dat moet leiden tot een besparing van 65 miljoen euro in 2011 (15 % van de VRT-begroting).

Geen transparantie over staatssteun aan private pers

In tijden van crisis moet iedereen inleveren. Zo moet ook de VRT de komende twee jaar 65 miljoen euro besparen. Maar klopt het beeld dat de VRT zowat het enige medium is dat op overheidsgeld draait? ‘Neen’, zegt professor Karin Raeymaeckers. ‘Alleen kan niemand precies vertellen hoeveel overheidsgeld er dan wel rechtstreeks en onrechtstreeks naar andere media stroomt.

Wat is onderzoeksjournalistiek en wat zou het kunnen zijn?

Een 'nieuwe indringende reportagereeks' in de weekendbijlage van De Morgen, van de pen van journalist Rudi Rotthier, die ter gelegenheid twee maanden verbleef in Sint-Jans-Molenbeek en Sint-Joost-Ten-Node, wordt in een advertentie op de nationale radio aangekondigd als 'onderzoeksjournlistiek van de bovenste plank'. Ik dus naar de krantenboer voor een portie van deze lekkernij: gewogen en te licht bevonden, de naam onderzoeksjournalistiek niet waardig. Een kritiek met argumenten én voorstellen voor betere stadsjournalistiek.

Advocaten bepalen wat u mag lezen

Het boek ‘Het kan je buurman zijn. De zaak-Ronald Janssen’, een publicatie van Linkeroever Uitgevers, zult u niet kunnen lezen. Zo is in een eenzijdig verzoekschrift door de voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg betekend. Linkeroever Uitgevers heeft beslist zich daar niet tegen te willen verzetten. Uit respect voor de nabestaanden van de gruweldaden van Ronald Janssen wil de uitgeverij de nabestaanden niet in nog een extra rechtsgang betrekken.

Allochtone luisteraars gezocht om 'Peeters & Pichal' te maken

Hoe kunnen de Vlaamse media meer lezers, luisteraars en kijkers van allochtone origine aantrekken? 'Door de redacties gekleurder te krijgen', is de mening van Peter Vandermeersch van De Standaard en Het Nieuwsblad. Die uitspraak deed hij in het mediadebat van het programma 'Mezzo', dat voor één keer gepresenteerd werd door Vlaams Minister Ingrid Lieten.

Fantastische journalistiek

De slager van Bergen, verantwoordelijk voor een serie onopgeloste moorden, is een arts-specialist Neus-Keel-Oren. Of toch niet? Een pas van kanker herstelde jongeman is zijn twee kinderen verloren in de treinramp in Buizingen. Of toch niet? En de comapatiënt Rom kan geassisteerd communiceren. Of toch niet?

De correspondent 2.0

Je wilt correspondent worden in een tijd dat traditionele media massaal kopje ondergaan. Op een vast inkomen en massale interesse in je werk hoef je niet te reken. Dan maar laten zitten? Nee hoor, de buitenlandcorrespondentie biedt volop kansen voor jonge, talentvolle en gemotiveerde freelancers.

Een klacht is een geschenk

Dat journalisten niet tegen kritiek zouden kunnen, was een algemene vaststelling in het VVOJ Café Brussel : Omgaan met kritiek. Toch is er volgens Filip Voets, ombudsman van de Vlaamse Raad voor de Journalistiek, een positieve evolutie. “De laatste maanden zijn enkele interessante boeken over het onderwerp verschenen. Ook de site Mediakritiek.be toont een positieve evolutie in het omgaan met kritiek door de media.”

Journalisten, verenigt u!

"Zaterdag blies de Vlaamse Vereniging van Journalisten (VVJ) in het Brusselse Résidence Palace verzamelen voor haar jaarlijkse algemene vergadering. De felle mediakritiek, die de afgelopen weken werd geuit, onder meer door wetenschappers zoals Geert Buelens en Luc Huyse was er de talk of the town."

The power games behind a debate

Are Danish media instrumentalised in the cartoon debate? The 94.923 descendants of the prophet Mohammed and the Danish daily newspaper Politiken have reached an agreement Thursday the 25th of February 2010 about the famous Danish cartoons depicting the prophet Mohammed.

Over confectiejournalistiek: De Standaard meets Apache & C°

Een onverwoestbaar indianenverhaal - Vlaanderen kent al een decennium lang een bloeiend aanbod van nieuws- en opinieblogs die zich t.o.v. de klassieke media behoorlijk kritisch opstellen: wat ze soms missen aan journalistieke professionaliteit en technische middelen, compenseren velen ruimschoots door hun gedrevenheid om dieper te graven en zich buiten de grenzen van het politiek-correcte te begeven.

Cultuur op de publieke omroep

In Nederland is cultuur bij de publieke omroep een gevoelig thema. Een deel van de culturele wereld vindt dat er in de tv-programma’s te weinig aandacht is voor kunst en cultuur op televisie. En op Radio 4 — de klassieke radiozender — is te veel popu- laire klassieke muziek te horen, te weinig hele werken en nauwelijks Nieuwe Muziek. In Vlaanderen werd cultuur gedurende een hele tijd weggeduwd uit de openbare omroep. Cultuur was elitair en in tijden van kijkcijfers enigszins ongewenst. Aan het begin van de jaren negentig leek de toenmalige BRTN de strijd met de commerciële omroep VTM te gaan verliezen. Die periode is voorbij. De VRT is al een hele tijd weer marktleider. Maar de programmering van cultuur blijft een moeilijke onderneming. Zeker in tijden van digitale televisie en internet. Wat te doen?

De mythe van de vrije televisiemarkt

Tweeten in het donker

Het bericht haalde donderdag (18 februari 2010 nvdr.) ook hier (De Standaard nvdr.) de headlines: journalisten die niet op de trein van de nieuwe, sociale media springen, kunnen maar beter een andere baan zoeken. Aldus niet de ceo's van Facebook of Twitter, maar de nieuwe baas van de BBC World Service, Peter Horrock. The Guardian bracht het nieuws als een teken des tijds: de meest gerespecteerde nieuwsorganisatie van Europa schudt haar conservatieve veren af en omhelst de sociale media. Of we dat moeten toejuichen of betreuren, laat de krant in het midden.

De ambities van Apache.be

Internetkrant Dewerktitel.be verandert in Apache.be. Hoofdredacteur Georges Timmerman wil afstand nemen van de traditionele media en zich internationaal profileren.

Au Social Media Club, les nouveaux métiers du journalisme

Un débat public organisé par le Social Media Club sur les nouveaux métiers du journalisme en ligne s'est déroulée le 17 février 2010, à La Cantine, à Paris. Animé par Julien Jacob, il a suivi le format classique du Social Media Club France, à savoir une prise de parole d'environ 15 minutes pour chaque intervenant suivie d'une série de questions/réponses. Résumé de chaque intervention rédigé par le Social Media Club.

Pareltjes van computer assisted reporting

In de mailinglijst van het Global Investigative Journalism Network kwamen onlangs verschillende mooie voorbeelden van computer assisted reporting (car) voorbij. Voor het gemak heeft de VVOJ-webredactie ze even handzaam bij elkaar gezet.

Censorship, manipulation and other ills also affect the internet

It is fashionable to say that print media are finished and that online media are the future. With the web, we hear, everybody will have access to all the information. Everybody will have freedom of expression. Journalists will be freed from censorship, editorial pressure and bribery by advertisers. All Africa’s media problems, it seems, can be solved simply through the use of new technologies.

Brussel verdient zijn waakhonden

Voor het eerst in ruim vijftig jaar Europa loopt in Brussel het aantal correspondenten terug. Hun beroepsorganisatie, de Association de la Presse Internationale (API), zint op actie. Want Europa verdient dat debat, én het verdient zijn waakhonden, vindt Brussel-correspondent en API-bestuurslid Frans Boogaard van Algemeen Dagblad.

Pers zonder mededogen: de komst van de infotainer

'Waarom heeft bijna een derde van de beroepsjournalisten in Vlaanderen last van burn-out? De allerbelangrijkste factor is werkdruk. Hoe groter de werkdruk, hoe groter de uitputting en het cynisme bij de journalisten.’ Dat zei onderzoeksjournaliste Marleen Teugels gisteren op het Paleisdispuut Justitie en Media, georganiseerd door het Vlaams Pleitgenootschap. Teugels baseert zich op twee jaar onderzoek naar de arbeidsomstandigheden van beroepsjournalisten aan de Gentse Arteveldehogeschool. Deze maand start ze met een onderzoek naar de noden van beginnende stagiairs-beroepsjournalisten.

Test uw creativiteit

Wat vermag vandaag nog de documentaire? Zijn rol lijkt steeds meer in het gedrang te komen, nu een groeiend aantal spelers aanspraak maken op het onderwerp dat hij belicht: de realiteit. De opgang van nieuwe media, gecombineerd met de verspreiding van flexibele opnameapparatuur als de gsm, maakt vandaag elke consument een potentiële producent en distributeur van de realiteit. Die consument krijgt daarmee een steeds groter aandeel in het uitzicht van de samenleving zoals die zich aan ons voordoet in de pers, op internet of op televisie. Hoe overleeft documentaire dat realiteitsconsumentisme? Ons documentairedossier op de volgende bladzijden biedt meerdere antwoorden.

'Elkaar vertrouwen is de sleutel'

Grensoverschrijdende onderzoeksjournalistiek

“Even had ik er een aantal collega’s bij,” zegt onderzoeksjournalist Jeroen Trommelen van De Volkskrant over zijn samenwerking met collega’s uit Engeland en Noorwegen. In de late zomer van 2009 besloten vijf journalisten van vier verschillende media dat ze bij het onderzoek naar de rol van multinational Trafigura bij een milieuschandaal in Afrika samen meer konden bereiken dan alleen. Een bijna tegennatuurlijke houding voor een journalist. “We zijn normaliter allemaal scoopjunks,” zegt Trommelen, “maar nu kon ik wel de puzzel afmaken waarvan ik in mijn eentje nog veertig stukjes overhield.”

De kladversie van de geschiedenis

Journalistiek is een bijna perfecte niet-exacte wetenschap, zij stelt de eerste kladversie samen van de geschiedschrijving, aldus oud-journalist prof. Eric Alterman (Eric ALTERMAN, What liberal Media? The truth about Bias and the News, 2003, p. 104). Letterlijk luidt zijn stelling als volgt: “Journalism, lest we forget, is a nearly perfectly inexact science, the first draft of history”. 

Media zijn te belangrijk om over te laten aan de markt alleen

'Het is niet eens zo erg dat er enkele politici rondlopen die het niet al te ernstig nemen met hun taak, zolang er maar ernstige media zijn die ons informeren over wat die politici precies uitspoken.' Een opinie van Gie Goris naar aanleiding van de eerste Karel Van Miert lezing op dinsdag 9 februari.

Over de toekomst van journalistiek onderwijs

Dan Gillmor deelt zijn gedachten over de toekomst van journalistiek onderwijs. Zijn deze ideeën ook van toepassing op Nederland? Daar heb ik - zelf freelance trainer/docent crossmediale journalistiek en communicatie - wel een paar gedachten over.

Ieder zijn opdracht

Durven kijken, vooral naar het Congo van vandaag — Het debat over zijn Congo-bijdragen wordt stilaan een dovemansgesprek, vindt Peter Verlinden. Maar hij doet nog een poging. Zijn opdracht is: voor een breed publiek reportages maken over hoe de Congolezen terugkijken op vijftig jaar onafhankelijkheid. 'Het is de plicht van de journalist om weer te geven wat er leeft, niet wat hij graag zou willen dat er leeft.'

Een nieuw jaar, een nieuwe mediatrend

Het nieuwe mediajaar loopt zich nog maar warm en toch lijkt een eerste voorzichtige trend geboren. Een seriemoordenaar in Loksbergen? Een kalasjnikov in Brussel? Het is keer op keer alle hens aan dek: extra cameraploegen, extra uitzendingen, extra pagina’s. Tijd om na te denken over de opzwepende tango tussen mediabombardementen en steekvlambeleid.

VVOJ Café Brussel: Omgaan met kritiek

Hoe zouden Vlaamse media moeten omgaan met kritiek om er lering uit te kunnen trekken? Die vraag staat centraal tijdens een VVOJ Café op maandagavond 1 maart in Brussel.

De koloniale sehnsucht van Peter Verlinden

VRT-journalist Peter Verlinden heeft een roeping: oud-koloniale kringen een stem geven. De conclusies van Verlinden zijn onuitgesproken, maar doorgaans glashelder: de Congolese leiders hebben de onafhankelijkheid afgedwongen zonder dat de bevolking er rijp voor was en de premature onafhankelijkheid veroorzaakte een catastrofe die tot vandaag duurt. Dat schrijft socioloog Ludo De Witte in een opiniestuk voor De Werktitel. De Witte is Congo-expert en schrijft momenteel zijn derde boek over de oude Belgische kolonie.

Jan Blokker houdt niet van journalisten

Met zijn stelling ‘Nederlandse journalisten houden niet van journalistiek’ heeft Jan Blokker, zo blijkt uit de reacties, misschien wel meer gelijk dan hij zelf dacht. De titel van Blokkers bundel met stukken over de media verwijst naar de voorliefde van journalistiek Nederland voor opinies, analyses en meningen – geheel in de traditie van de dominees vanaf de kansel en de onderwijzers voor de klas. Gewoon intelligent uitgezochte en goedgeschreven stukken gaven en geven in belangrijke delen van de gedrukte media geen status genoeg, je moet minstens ‘een column’ hebben, het liefst nog met fotootje. Zie de gênante proliferatie van stukjes, bij voorkeur met leuk fotootje, in de Volkskrant, zoals ook Vrij Nederland en HP De Tijd dat sinds jaren doen.

Franstalige en Nederlandstalige media over Brussel

Zowel een item op TV Brussel als in Ter Zake.

Nieuwe media, nieuwe journalisten

De ontwikkeling van nieuwe technologie heeft van elk individu een potentiële journalist gemaakt. Vele duizenden burgers zijn buiten de klassieke media ‘nieuws’ beginnen produceren, via al dan niet geraadpleegde blogs. Zijn dat nu allemaal ook ‘journalisten’ geworden? Mét perskaart?

Terug naar Siberië, Berlijn en Binche!

De Vlaamse media bezinnen zich. De economische crisis en de recente gebeurtenissen in Loksbergen lijken (tot op zekere hoogte) tot een inhoudelijke reflectie te leiden. Professor Geert Buelens trok het debat aan in De Standaard en lokte daarmee reeds heel wat reacties uit. Deze bijdrage breekt een lans voor een debat over één hedendaags mediaparadigma dat Buelens mooi beschreef, namelijk: “Mijd het buitenland!”

Teeveebladen

Het was een beetje pijnlijk. De dag waarop De Standaard enthousiast op haar voorpagina het succes van Man bijt hond beloofde te ontrafelen, kwam datzelfde programma in het oog van een kleine storm te zitten. Enkele Liedekerkenaren klaagden aan dat zij door de programmamakers niet erg correct werden behandeld. Uit de reportage kon blijken dat Liedekerke een bende halve zolen verzamelde, en dat kon werkelijk niet het geval zijn.

Waarom het goed is dat De Standaard commentaren strikter beheert

De Standaard kondigde gisteren aan dat de redactie de commentaren van lezers op artikels strikter gaat modereren op de site. Ook in de krant besteedt Algemeen Hoofdredacteur Peter Vandermeersch daar veel aandacht aan. Ik vind het een goed initiatief dat het debat ten goede zal komen. En dat is dan weer een goede zaak voor zowel De Standaard als de bezoekers van de site.

Minder maar beter

Onlinedebat stimuleren, en dus beperken
De Standaard houdt van polemiek. De Standaard houdt van het debat. De Standaard wil zijn vele lezers een stem bieden in de relevante maatschappelijke discussies. In de krant en via de site wil de redactie samen met de lezers het debat in Vlaanderen breed stimuleren. Toch hebben we recent besloten de reactiemogelijkheden op onze site te verstrakken. Omdat we ervan overtuigd zijn dat iedereen gebaat is bij minder maar betere reacties.

Jef Vermassen - Paul Quirynen 1-0 en een dikke NON aan Belga!

"Tuchtonderzoek naar advocaat Quirynen in de zaak Janssen."
Belga kopt het groot vandaag.  Sommige collega's vergelijken de uitspraken van Quirynen in hun krantenartikel met het optreden van Jef Vermassen. Ook veel opgevoerd - en laten we duidelijk zijn : té veel opgevoerd - in de media over de zaak Janssen maar naar Vermassen loopt geen tuchtmaatregel. 

Halt aan de media-islam

Terwijl de discussie over het 'schijnhuwelijk' van Ali en Safiya woedt, worden er ook kritische vragen gesteld over het programma van Annemie Struyf zelf. 'Hang “in godsnaam, eens een genuanceerd beeld op', schrijft Katleen De Ridder.

TV-kritiek in de geschreven pers?

Na Dendermonde heeft ook Liedekerke er zijn buik van vol
Soms leidt een gebrek aan redactionele coördinatie binnen een krant tot verrassende inzichten. In De Standaard van 26/1/10 wordt op de pagina “Cultuur en media” uitvoerig de lof gezongen van het woestijnvisproduct Man bijt hond. Niet echt verwonderlijk, als men de ziet hoe Corelio (uitgever van DS), VRT, Woestijnvis, en nu ook Humo-uitgever Sanoma, elkaar om de hals vallen binnen één groot mediakluwen.

True European journalism

Slave workers in Europe. Personal tragedies, evil masterminds, fear, violence and threats to journalists. And European questions. All elements for a good story are there. Yet it took Adrian Mogos from Romania two years before he had finally published the story, he already had heard rumours about so long ago. The reason: There was no money for travelling, communication and the extra time that is necessary to do cross-border research.

Naar een Vlaams Instituut voor Audiovisuele Archivering

Een blik op de beleidsnota’s Media en Cultuur
Heeft u al een televisioneel alternatief, als er komende maandag geen Slimste Mens meer is? Ik ben zo vrij u mijn goed bewaard geheim mee te delen: Elodie de Sélys presenteert om twintig over tien Ce jour-là op La Une, een goed onderbouwde tegenhanger van wijlen Histories, die overvloedig uit het archief put. François Tron, directeur televisie bij onze Franstalige omroep, heeft mooie Elodie persoonlijk van de vrijdagnacht op La Deux naar prime time La Une gepiloteerd. En wat haar archieven betreft, heeft de RTBf de jongste tijd nog een andere opvallende beslissing genomen: precies een jaar geleden heeft ze die namelijk van de hand gedaan. Meer zelfs, ze heeft ze weggeschonken, en wel aan een piepklein bedrijfje gevestigd in Luik, Sonuma.

Jongeren zijn zuiplappen

De media hebben zo hun dankbare clichés. Jongeren en alcohol bijvoorbeeld. Twee begrippen met een ongemakkelijke relatie maar waarvan de veronderstelde samenhang als zoete koek door de strot van de goegemeente kan geramd worden. Succes verzekerd voor iedereen die snel en veel aandacht wil. Test-Aankoop deed het nog eens. En de media volgde.

Belga, waar de klant koning én aandeelhouder is

Klant is koning. Met die gedachte in het achterhoofd bepalen de aandeelhouders het beleid bij Belga. Maar laat die aandeelhouders, te weten de belangrijkste dagbladen en zenders, ook de belangrijkste klanten van het persagentschap zijn. Een interessante constructie is dat. Ook al omdat ze toelaat om als advertentiegeld verpakte winst weg te versassen, zonder dat de fiscus er zijn deel van krijgt.

Extreme standpunten zijn vaak onverantwoord interessanter dan genuanceerde beschouwingen

In ‘Mediagebruikers, verenigt u!’ (DS 12 januari 2010) schrijft Luc Huyse over een ‘nieuwe alfabetiseringscampagne’ rond ‘mediawijsheid’: ‘Waarop wachten organisaties als […] het Davidsfonds en al die anderen in dat kleurrijke landschap van verenigingen?’ Ik ben hem bijzonder dankbaar voor die vraag en probeer dan ook kort te antwoorden.

‘Bloedhonden onder de journalisten’

De gruweldaden van Ronald Janssen veroorzaakten een schok van verbijstering. In de marge daarvan leidde ook de berichtgeving over de zaak bij sommigen tot grote verontwaardiging. Volgens de parketwoordvoerder van Hasselt is de sensatiedrang van de media nooit groter geweest.

De openbare krant

Een Overheidsdienst Staatspublicaties die instaat voor de redactie van dag- en weekbladen, het is een stuitend idee. Al bij de vastlegging van de grondwettelijke beginselen inzake persvrijheid in 1830 werd er zo over gedacht. De optie werd: een ruime persvrijheid die rust op grote terughoudendheid van overheden ten aanzien van de drukpers. Het is ondenkbaar dat persbedrijven in de vorm van een openbare dienst zouden worden ingericht. (HOEBEKE en MOUFFE, Le droit de la presse, 2005).

Maden

"De perversie waarmee de media zich als hongerige en nietsontziende maden voeden aan de letterlijke en figuurlijke lijken (...), in deze zaak overtreffen ze zichzelf weerom. Het hek is helemaal van de dam, de laatste sporen van goede smaak en zelfdiscipline verdampen, waarschijnlijk na de laatste berichten van de aandeelhouders.

Reporter ter plaatse met uitsterven bedreigd

De oorlogskas van nieuwsredacties is leeg. Wie nieuws wil maken over het buitenland moet dat steeds vaker van thuis uit doen. “Een gevolg van de verminderde interesse van managers voor buitenlands nieuws,” meent Robert Capiot van Het Belang Van Limburg. “Een zwaar verlies voor de journalist die voeling wil met de materie waarover hij schrijft, zegt Gie Goris, van MO* Magazine.

VRT debatteert met publiek over nieuws en duiding

De VRT-hoofdredactie zwengelt het debat aan over de rol van de journalisten bij de nieuwsdienst van de openbare omroep.

Jos Joskens en de toekomst van het nieuws

Het persagentschap Belga stuurde een tijd terug ten onrechte het nieuws de wereld in dat koningin Fabiola overleden was. Wat ons eensklaps bij de vraag brengt wat de meerwaarde kan zijn van gebruikers gegenereerd nieuws in het digitale medialandschap, schrijft Caroline Pauwels naar aanleiding van het Fleet congres over e-publishingtrends dat op 20 november 2009 plaatsvond.

Media zonder handleiding

Regulering noch zelfregulering zijn alleenzaligmakend in het mediadebat, schrijft Katia Segers, voorzitter van de Vlaamse Regulator voor de Media.

Hoeveel informatie is te veel?

Aan lezers, kijkers, beleid en redacties — Lapt de pers in een wedren om scoops en smeuïge details alle regels aan haar laars? Flip Voets vindt van niet. ‘Alleen in crisissituaties worden wel eens grenzen afgetast.'

Mediagebruikers, verenigt u!

Waar blijven de lezer, de luisteraar en de kijker? — Luc Huyse gelooft niet in zelfregulering bij de media (in tegenstelling tot Flip Voets): 'geen enkel mediabedrijf geneest zichzelf'. Maar wat de media niet uit eigen beweging doen, daar kan de gebruiker hen toe dwingen.

Van verdachte buurman tot moordenaar …

De berichtgeving in kranten en op radio en televisie in verband met de dubbele moord in Halen is de voorbije dagen zelf voorwerp van discussie geworden, in opiniestukken, op weblogs, in praatprogramma’s, op café en in de justitiepaleizen.

Helikopters

Zowat de meest pathetische illusie waaraan je als columnist ten prooi kunt vallen, is te gaan denken dat je woorden zullen ingrijpen in de werkelijkheid. Dreigde ik hier zelf naar aanleiding van het kerstessay (DS 28-31 december) misschien even het slachtoffer van te worden, de mediatieke behandeling van de dubbele moord in Loksbergen zette alles weer in een realistisch perspectief.

Oud zeer

Ik heb een wispelturig karakter, dat weet ik. Twee dagen geleden stond ik hier nog te tieren dat Het Laatste Nieuws drie stappen te ver gegaan is door én de volledige naam, én de foto én het adres te geven van R.J., Ronald J., vooruit dan: Ronny Janssen, nog voor hij zelfs maar bekend had. Ik was daar niet alleen in: De Morgen, De Standaard, minister Ingrid Lieten, Walter Van Steenbruggen, Radio 1, zelfs Gazet van Antwerpen veroordeelden de shock and awe van de krant over Halen.

Iedereen Witse: de media na de dubbele moord

In La Dernière Heure was de bekentenis van de moord in Halen goed voor een bondig artikel op pagina 18. Deze Franstalige populaire krant herleidde het nieuws zo tot zijn ware proporties. Dit in sterk contrast met de Vlaamse kranten. Van de kwaliteitskrant De Standaard tot de populaire bladen, allen smeerden ze de moord uit over vele bladzijden vol smeuïge details.

Niets nieuws onder de zon

Over kalkoenvullende zelfkritiek bij De Standaard, pseudo-noviteiten zoals "Werktitel", en andere simulacres in medialand.

Iedereen is een buurman

Het wordt een nieuwe trend in 2010: media die elkaar onder de loep nemen. Heilzaam of tijdverlies?

De misdaad en de pers: Nauwelijks verhulde heksenjacht

Zijn er grenzen overschreden bij de berichtgeving over de geruchtmakend aanhouding in de dubbele moordzaak in Halen? De Morgen-commentator Yves Desmet vindt van wel, misdaadjournalist José Masschelin verdedigt de aanpak van zijn krant, Het Laatste Nieuws.

De misdaad en de pers: Gedonder op de preekstoel

Zijn er grenzen overschreden bij de berichtgeving over de geruchtmakend aanhouding in de dubbele moordzaak in Halen? De Morgen-commentator Yves Desmet vindt van wel, misdaadjournalist José Masschelin verdedigt de aanpak van zijn krant, Het Laatste Nieuws.

Arrestanten hebben ook rechten

Journalisten moeten hun deontologie respecteren — We weten meer over de verdachte voor de dubbele moord in Loksbergen dan de meesten weten over hun eigen buurman. Dat klopt niet, zegt Jo Stevens. Ook arrestanten hebben recht op privacy, zelfs als ze verdacht worden van een gruwelijke moord.

Iran

'Als Vlaamse media falen om een compleet overzicht te bieden van en achtergrond te geven bij de Iraanse situatie van vandaag, dan bieden het internet en Auntie Beeb soelaas', zegt Jan Walraven.

De devaluatie van de freelance journalistiek

Vijftien jaar freelance journalistiek heb ik nu achter de rug, weliswaar niet bij de dagkranten maar in de weekendedities en bij tijdschriften. Ik schreef voor Jobat, De Wijde Wereld (De Standaard) en hr- en managementtijdschriften, en ik was hoofdredacteur van HR Tribune. Ik wil me hier niet bezondigen aan grootse beschouwingen over ‘de media’, wel stel ik vanuit mijn persoonlijke ervaringen een ontwaarding van de (freelance) journalistiek vast. Geen leuke, noch mooie vaststelling.

Kwaliteitsjournalistiek

"Ik ben Geert Buelens dankbaar voor zijn onvolprezen essay (DS 20 tot 24 december). Het kwam op tijd, maar zal de storm in medialand een rimpeling veroorzaken in de samenleving?" Vlaams parlementair Bart Caron (Groen!) stelt zich de vraag.

Kerstcommentaar

De overstap van Geert Buelens van De Morgen naar De Standaard bleek een geniale zet. Als in De Morgen enkel essays verschijnen van de hand van wijnkenner Yves Desmet, mocht Buelens in De Standaard een kerstessay in vier delen verzorgen over zijn favoriete onderwerp. Om het met Walter Pauli te zeggen: Hij frituurt de vaderlandse media.

Interview met Bart Beirlant: Chef Buitenland bij De Standaard

Studente journalistiek Herlinde Matthys interviewde Bart Beirlant, chef Buitenland bij De Standaard.

Problemen oplossen die er niet zijn

Het platonisch correctief bij de openbare omroep — Als de openbare omroep onafhankelijke bestuurders nodig heeft om deugdelijk te werken, waarom dan ook niet meteen ook pakweg het parlement verrijken met ongebonden experts? Plato vond het al een goed idee, Siegfried Bracke niet.

Douglas De Coninck favoriet bij de Raad voor Journalistiek

Er wordt vandaag her en der gediscussieerd over de stand van de media. Men vraagt zich af wat de plaats is van de traditionele media in het digitale tijdperk. Er wordt gedebatteerd over subsidies en over de verhouding publieke-commerciële omroep. En heel vaak horen we klachten over de journalistieke deontologie. Gaat de kwaliteitspers ook de sensationele toer op? Zijn de grenzen van de journalistiek aan het verschuiven?

Media brengen slecht nieuws

Wat sommigen al meer dan tien jaar zien aankomen, kan niet langer worden ontkend: we zitten midden in een scherpe mediacrisis. Eindelijk dus is er in De Standaard ruimte voor een kerstessay over media van Geert Buelens. Peter Vandermeersch deelt veel van zijn analyse maar vindt dat de conclusies tekortschieten. Ik blijf met vragen zitten.

Wat de overheid kan doen voor de media

Goede berichtgeving is goed voor de democratie — De media moeten kwaliteit bieden, pluriform zijn en onafhankelijk. Minister van Media Ingrid Lieten wil daar mee helpen voor zorgen, onder meer door overheidssteun aan de media aan voorwaarden te koppelen.

Mediamalaise: maatschappelijke creativiteit als uitweg

Ik heb met veel interesse en plezier het vierdelige kerstessay van Geert Buelens in de De Standaard gelezen. Toch zijn er enkele lacunes in het betoog van Buelens, en het zijn zwarte gaten die in de meeste mediakritieken terug te vinden zijn.

Peter Vandermeersch antwoordt niet op kritiek van columnist Geert Buelens

De voorbije kerstweek bracht De Standaard gedurende vier dagen paginalange mediakritiek van Geert Buelens. Een krant die zichzelf en de andere media kritisch onderzocht? Het was ongezien, het was dapper en het verdiende alle lof. Tot zaterdag hoofdredacteur Peter Vandermeersch een editoriaal schreef.

Het stinkt niet overal bij de media

De journalistiek kan ook leren uit haar fouten
Marc Van de Looverbosch geeft Geert Buelens gelijk: er bestaat wel degelijk een omerta in de media als het gaat over de crisis in de pers en journalisten kúnnen moeilijk tegen kritiek. Maar daarom is de hele Vlaamse pers nog niet rot.

Tot de vierde macht (SLOT) - Naar echt nieuwe media

Kritiek geven is gemakkelijk, of zo lijkt het soms. Maar slaagt GEERT BUELENS er ook in om haalbare en efficiënte oplossingen te suggereren voor de problemen bij de media? De afgelopen drie dagen voorzag hij een aantal structurele wantoestanden van commentaar, in dit slotdeel doet hij een gooi naar structurele verbeteringen: 'Als de media kritiek op zichzelf toelaten, gaan ze makkelijker ernstig genomen worden.'