Blog

Voorbij de nuchtere krant

Hoeveel engagement mag een nieuwsorganisatie ontplooien zonder haar onpartijdigheid en onafhankelijkheid te verspelen? De fotoreeks 'Het gezicht van de asielcrisis' als testcase (nvdr. in De Standaard).

Faceboeken toe

Een 'ancien' uit Silicon Valley schrijft een vlammend manifest tegen het internet van vandaag.

 

Crowdfunded op reis naar Azerbeidzjan met 113 lezers

Willen mensen tegenwoordig nog wel betalen voor kwaliteitsjournalistiek? En voor kwaliteitsjournalistiek op internet? Zeker wel, zo ondervond buitenlandcorrespondent Olaf Koens. Hij ging met de digitale pet rond en ontving donaties van 113 sympathisanten die vonden dat hij een verhaal moest maken over de verkiezingen in Azerbeidzjan.

Diversiteit in de media: clichés en argumenten

De VRT heeft zichzelf streefcijfers opgelegd. Geen onlogische stap gezien de diversiteitscijfers: het is geen rapport dat u van uw kind zou willen zien. Voor alle duidelijkheid: niet alleen wiskunde (minderheden), maar ook andere minder populaire vakken (vrouwen, mensen met een handicap, …) vertonen cijfers waarmee men niet kan pochen op een kerstdiner. Tweede pijnpunt: waar u wel eens een tekort door de vingers kan zien, moet de VRT volgens de beheersovereenkomst de samenleving weerspiegelen. Meer nog, de VRT zou het op de niet zo populaire vakken beter moeten doen dan de klasgenoten (VTM, …). Maar ondanks de bijlessen (o.a. diversiteitscharters), doet dit kind het niet beter dan zij zonder bijlessen. Waar u als ouder natuurlijk zou kunnen reageren – de Vlaamse overheid doet dit voorlopig niet – kiest het kind hier zelf om het beter te doen. Zonder beloftes (quota), maar met voorzichtige streefcijfers. Mooi? Absoluut. Maar niet tastbaar genoeg.

Lieten wil af van plus-programma’s op VRT

Vlaams minister van Media Ingrid Lieten (sp.a) stelt de zogenaamde plus-programma’s op de openbare omroep in vraag. Ze deed dat in een speech aan de VUB waarin ze haar visie op de toekomst van de VRT ontvouwde. De ontkoppeling van Ketnet en Canvas is een ander opmerkelijk voorstel.

Visienota Lieten VRT

“De aanwezigheid van een sterke publieke omroep is voor mij immers essentieel in een democratie,” zegt minister van Media, Ingrid Lieten.

Copycatting Wikileaks

However you may perceive the current buzz about Wikileaks and its front man Julian Assange, it’s a reality that “copycat” groups are popping up around the world — all determined to carry WikiLeaks’ torch.

Privacy niet dood door Facebook

Mensen die foto's en commentaar op het internet plaatsen, geven daarmee niet meteen toestemming aan journalisten om die informatie te gebruiken. De discussie over waar precies de grenzen liggen, is volop aan de gang.

Kluwen mediaconcentratie in Vlaanderen weer wat groter

Een beperkt aanbod aan krantentitels, een concentratie die zich op het internet doorzet en de toenemende verstrengeling van de mediagroepen. Het zijn enkele vaststellingen uit het jaarlijkse rapport 'Mediaconcentratie in Vlaanderen' van de Vlaamse Regulator voor de Media. Opmerkelijk is dat de VRM deze keer ook de spotlichten richt op Telenet en BelgacomTV.

WikiRebels - The documentary

De Zweedse televisie Sveriges Television (SVT) zendt morgen, zondag 12 december, deze sterke documentaire over WikiLeaks uit met als titel 'WikiRebels'.

Beste kijkers, tot u spreekt de aftredende premier

Consternatie zondagvoormiddag op de studiovloer van 'De zevende dag', toen aftredend premier Yves Leterme (CD&V) de camera minutenlang gijzelde om het zondagochtendpubliek toe te spreken. Hij herinnerde ons daarbij even aan de onzalige tijd van de regeringsmededelingen.

Scheepslui aan de wal

Journalistiek evolueerde fors. Van ideologische obediëntie naar emancipatie en professionalisering. Dagelijks kwaliteitsvolle journalistieke bijdragen. Soms wordt de invloed van commercialisering betreurd; vaak wordt die dan snel verbonden aan kwaliteitsverlies, alsof tussen beide een rechtlijnige verhouding zou bestaan.

Ides Debruyne (FPD) geeft uitleg aanhouding Wikileaks' Julian Assange

Julian Assange, de oprichter van WikiLeaks, is gisteren opgepakt door de Britse politie. Assange wordt door de Zweedse politie gezocht op verdenking van verkrachting en aanranding. Ides Debruyne van het Fonds Pascal Decroos geeft uitleg in Ter Zake.

De Vadder–Leterme: journalist wint op punten

Er is nood aan een nieuw evenwicht tussen de journalistieke en politieke wereld. Het incident tussen Ivan De Vadder en Yves Leterme in ‘de zevende dag’ kan een mijlpaal worden in de moeilijke relatie tussen journalisten en politici. Die houden niet van elkaar, maar de een kan niet zonder de andere.

Milieujournalisten, wees journalist en geen activist

‘Klimaatjournalistiek laat te wensen over’, was de kop boven het stuk van Nadine Böke op De Nieuwe Reporter. Aanleiding voor haar stuk was het lijvige rapport Summoned by Science van media-onderzoekers uit Oxford over de berichtgeving rond de klimaattop in Kopenhagen.

Tussen feiten en verzinsels

Moeten nieuwsorganisaties zelfcensuur plegen uit vrees dat hun berichtgeving invloed heeft op de financiële markten? 'Het is de taak van de toezichthouders erop toe te zien dat de informatieverstrekking eerlijk verloopt.'

Waalse overstromingen nauwelijks belicht in Vlaamse kranten

Twee weken na de grootste overstromingen in jaren kan de balans worden opgemaakt. Opvallend was dat de pers haast niet van over de taalgrens heen berichtte. Enkel drie doden in Henegouwen kregen (beperkte) aandacht in de Vlaamse kranten.

Derde VRT-kanaal: wie zal dat betalen?

Tijdens de bespreking van de beleidsbrief 2011 in de Commissie Media, liet minister Lieten verstaan dat ze open staat voor een eventuele derde kanaal bij de openbare omroep. Vlaams parlementslid Bart Tommelein heeft ernstige bedenkingen bij dit initiatief. De liberaal begrijpt niet dat in tijden van zware saneringen bij de openbare omroep, nagedacht wordt over een eventuele derde zender.

Keizer Facebook. Sociale netwerken helemaal niet sociaal - een analyse

Zijn we zo hard op ons hoofd gevallen dat we onze vrijheid van communicatie inleveren bij Facebook en andere zogenaamde sociale netwerksites? Zijn we zo gek deze nieuwe almachtige keizers te laten beslissen over wat wel en niet mag in het samenlevingsverkeer? Zijn we zo dom om te begrijpen dat de nieuwe sociale netwerken helemaal niet zo sociaal of publiek zijn?

Gezocht: allochtoon zoals wij

Diversiteit vereist meer dan enkel quota
‘Zijn er goedpratende vrouwelijke allochtone non-fictieautrices in de zaal? 't is voor Interne Keuken, Radio 1. Kwestie van de quota te halen.'
 

Brussels debate on funding of journalism is wakening up

1,1 million euro to investigative journalism research grants! The European Parliament allocated the money for a pilot project, the call for proposals is out, and the news have stirred a debate in Brussels. Even if that was the only effect, the initiative by the EP would have been worth the while.

Met cablegate groeit de online journalistiek

Wikileaks moet nu haar slagkracht elders doen gelden
Autsj voor Amerika. De Verenigde Staten zijn in grote verlegenheid gebracht door de publicatie van haar ‘diplomatieke post’, honderden duizenden documenten die (voorlopig of voor altijd) geheim hadden moeten blijven.

Debat online blijft zorgenkind

De moderatoren van de internetredactie staan open voor scherp geformuleerde, zelfs controversiële commentaren van lezers. Maar het debat dient niet om persoonlijk ongenoegen de vrije loop te laten.

Audiovisuele media, reclame en minderjarigen

Zowel Europese als Vlaamse beleidsmakers beklemtonen hun bekommernis om kinderen, jongeren of minderjarigen te beschermen tegen bepaalde media-inhouden, waarvan het aanbod aan jonge kijkers schadelijk of ongewenst wordt geacht. Niettegenstaande de Europese Richtlijn Audiovisuele Mediadiensten (2007/65/ EG) gekenmerkt wordt door een globale dereguleringstendens inzake commerciële communicatie (programma’s kunnen soepeler en frequenter onderbroken worden, de mogelijkheden om reclame uit te zenden worden verruimd), werden net strengere bepalingen opgenomen om minderjarigen te beschermen tegen onder meer reclame via audiovisuele mediadiensten.

Pfauth: “Tot 2027 doet de papieren krant nog gewoon mee”

Als gast bij De Wereld Draait Door werd ik vanavond onverwachts naast NRC’s internetchef Ernst-Jan Pfauth geparkeerd. De bloggoeroe met de karakteristieke lange manen was door Matthijs en co uitgenodigd om in de studio zijn visie te geven op de plannen van Rupert Murdoch en Steve Jobs. De dagbladenjongleur en appelboer werken momenteel aan ‘s werelds eerste krant die exclusief voor de iPad zal worden uitgegeven. “Een revolutie of evolutie?”, vroeg Matthijs zich hardop af.

Media kunnen de muur rond armoede slopen - als ze dat willen

Armoede kan in onze maatschappij, in deze meritocratie die ze is, maar op heel weinig begrip rekenen. De reactie op armoede is vaak: hoe heb je het zo ver laten komen? Maar het is niet enkel dat: er heerst een ontluisterende desinteresse tegenover mensen in armoede. En één van de grootste moeilijkheden als je over armoede schrijft, is om die muur van onverschilligheid te doorbreken. En ik denk dat de media hierin een belangrijke rol kunnen spelen.

Belgische lessen uit Joris Luyendijks verslag over de Haagse politiek

De poppetjes, en de touwtjes waaraan ze hangen
Het lijkt wel alsof ze in een aparte biosfeer met elkaar leven: politici, verslaggevers, woordvoerders en lobbyisten. Als een antropoloog tilt de NRC-journalist Joris Luyendijk de stolp op van het Binnenhof in Den Haag in zijn erg lezenswaardig essay Je hebt het niet van mij, maar... Zijn verslag over de geplogenheden achter de schermen van de Nederlandse politiek blijkt evengoed een blikopener te zijn voor de verhouding tussen pers en politiek in de Wetstraat.

Kif Kif steunt quota VRT

"Kif Kif is verheugd dat de openbare omroep zijn maatschappelijke verantwoordelijkheid opneemt en Vlaanderen in beeld wil brengen zoals Vlaanderen is”, zegt Ico Maly van Kif Kif.

Het "Splitsings-Plan B" van Panorama: te veel, te kort, te rechts

en paniek zoals destijds na de RTBF-uitzending "Bye Bye Belgium" werd het niet. Maar de Panorama-reportage van zondag 21 november 2010 over de vraag of België eventueel gesplitst zou kunnen worden, heeft toch veel reacties uitgelokt. In de pers en ook op de webstek van Canvas waar dinsdagavond 23/11 om 21u 30 al 222 mensen op de reportage gereageerd hadden. Een unicum qua respons.

Uitzoekjournalistiek

Ik zit nu in Gent om de 'stand van de journalistiek' af te meten aan het jaarlijkse congres van de Vereniging van Onderzoeksjournalisten. De VVOJ. In deze omgeving ben je even verlost van de Hilversumse en Haagse voorspelbaarheid. Van de het jagen op kijkcijfers en het uiterlijk vertoon.

Persgroep van Van Thillo verdient al tien jaar miljoenen euro aan illegale seksadvertenties

Bij De Persgroep vieren ze dit weekend een wat vreemde verjaardag. Precies tien jaar geleden werd de krant Het Laatste Nieuws veroordeeld voor het publiceren van seksadvertenties. CEO Christian Van Thillo trok zich niks aan van het arrest van het hof van beroep en later van het Hof van Cassatie en verdient nog elk jaar enkele miljoenen euro aan die illegale seksadvertenties.

Joris Luyendijk in de wondere wereld van Nieuwspoort

Joris Luyendijk kennen we vooral van Het zijn net mensen, het boek dat hij schreef na een verblijf van enkele jaren in het Midden-Oosten als correspondent voor diverse media. Vandaag verschijnt opnieuw een boek van zijn hand, dit maal geschreven na een verblijf van een maand op het Binnenhof. Namens De Nieuwe Reporter werd het boek gelezen door Kees Boonman, veteraan onder de politieke verslaggevers die dag in dag uit op het Binnenhof bivakkeren.

'Als je als journalist de waarheid zegt, word je gestraft'

De Nederlandse journalist Joris Luyendijk valt in zijn nieuwe boek 'Je hebt het niet van mij maar...' de Haagse cultuur aan, waarin de pers meer op de poppetjes dan op de inhoud let.

Feiten en opinie over dopingwet

Het onderscheid tussen feiten en opinie moet voor de lezer duidelijk blijven, ook wanneer de journalist de achtergrond bij die feiten schetst en er duiding bij geeft.
 

Investigative Journalism in the Age of the Social Web

Keynote speech by Vadim Lavrusik (USA, Mashable) at VVOJ conference 2010. Today and tomorrow at the VVOJ Conference 2010 in Ghent; #VVOJ2010.

Live VVOJ2010 investigative journalism conference

Follow the live stream and twitter from the conference. Click here.

Als informatie botst met privacy

De publicatie van een buitenproportioneel grote foto van de woning van het gezin in Rotselaar waar een dochter het slachtoffer was van zware geweldpleging, vormt een onnodige inmenging in het privéleven van de familie.

Journalistieke lessen

De Minister voor Media heeft de journalistieke code niet mee ondertekend, ze heeft deze mee voorgesteld (www.ingridlieten.be ; www.rvdj.be ). Juist is juist: terecht werden mij de oren gewassen door de ombudsman van de Raad voor de Journalistiek (Knack 10 nov. 2010, p. 27). Dank je, Filip! Mijn bron was een artikel van je collega-ombudsman van De Standaard, die de ondertekening meldde (Filip Verhoest, Gids voor correcte journalistiek, DS 11 okt. 2010).

De gestoorde geesten van de populaire bladen

‘Politici, beleidsverantwoordelijken en gezagdragers moeten stoppen met hun broek te laten zakken voor de media.’ Dat zegt Guido Van Liefferinge, oprichter en bedenker van Dag Allemaal en Joepie. Volgens de voormalige uitgever is de populaire weekbladpers faliekant aan het ontsporen. In een opiniestuk voor Apache broedt Van Liefferinge op manieren om de verziekende invloed van de ‘boekskes’ een halt toe te roepen.

Stop de media-stenigingen

Big Brother verkleedt zich als Samaritaan
Meester Geert Jaspaert, die de belangen verdedigt van Yasmine G., het meisje uit Rotselaar dat verdacht wordt van de aanval op haar elfjarige zus Sofie, is allesbehalve opgezet met de berichtgeving in de media. Ook Hugo Vandenberghe, schepen in Rotselaar, heeft zijn bedenkingen.

Foto is soms meer dan illustratie

Foto's zijn soms meer dan louter een illustratie bij een bericht. Dat geldt met name voor misdaadverslaggeving. Waarom in het ene geval geen foto van de veroordeelde is gepubliceerd, en in het andere geval wel.

Embedded journalist: ’Retourtje oorlog aub’

Waarheidsvinding is een hels karwei bij een complex conflict als dat in Uruzgan. Lopend aan de leiband van Defensie is het een vrijwel onmogelijke opgave, blijkt uit drie recentelijk verschenen boeken.

Het proces van de pers

De familie van de tot 26 jaar cel veroordeelde Léopold Storme zegt bijzonder kwaad te zijn over dit strenge verdict. Zoals wel vaker gebeurt, wijzen ze daarbij in één moeite met een beschuldigende vinger richting pers en weigeren ze nog met journalisten te praten. Die houding is wel te begrijpen gezien de emotionele impact van de zaak, maar daarom niet gerechtvaardigd. Want ook hier zijn er bewijzen nodig of op zijn minst sterke aanwijzingen om het proces van de pers te kunnen maken.

Journalistieke vrijbuiterij

“Onze persmaffia. Of een volledige uiteenzetting van de corruptie en de misdaden van dagbladen.” Lap, daar heb je weer zo’n aflevering mediakritisch gezeur van een egocentrisch columnist! Columnisten werden recent – in een poging tot profiling - in De Standaard (22 okt. 2010) weggezet als “uit louter ijdelheid opgetrokken parasieten van de journalistiek”.

Naar Azerbeidzjan? Met de pet rond gaan!

Rusland-correspondent Olaf Koens reist donderdag af naar Baku, de hoofdstad van het olierijke Kaukasusstaatje Azerbeidzjan. Op de grens van Azië en Europa zal hij gedurende een kleine week  de verkiezingen verslaan. Maar niet op kosten van zijn vaste opdrachtgever GPD. Koens kreeg van zijn werkgever geen budget om de reis te maken, omdat de nieuwswaarde niet hoog genoeg werd bevonden. Geheel op eigen initiatief startte de eigenzinnige freelancer vervolgens een inzamelingsactie.

Journalistiek voor de goede zaak

Dit voorjaar kreeg www.propublica.org als eerste nieuwssite in de geschiedenis een Pulitzerprijs voor de beste Amerikaanse onderzoeksjournalistiek. Stephen Engelberg, managing editor van Pro Publica: ‘As things went down, we went up.’  Een gesprek met Engelberg, straks key note speaker op de VVOJ-Conferentie Onderzoeksjournalistiek die op 19 en 20 november plaats vindt in Gent.

Ook prietpraat ontspringt aan de expressievrijheid

Ook aartsbisschoppelijke onzin vraagt in een democratische rechtstaat om open debat, met verstandige tegenspraak.

Allochtonen kunnen ook goed nieuws zijn

Katleen De Ridder, mediaspecialist van het Minderhedenforum, maakt komaf met het negatieve beeld dat van etnisch-culturele minderheden wordt geschetst. In haar boek ‘De witte media‘ legt ze uit welke rol de media hebben bij de integratie van deze minderheden.

Eén giftenplatform voor tientallen nieuwssites en -blogs

De Franse nieuwssite Rue89 heeft vorige week vrijdag ‘Jaimelinfo.fr‘ voorgesteld. Jaimelinfo.fr is een online platform voor het werven van giften en ziet in het voorjaar van 2011 het levenslicht.

'Mediawatcher'

De Raad voor de Journalistiek publiceerde zopas een fonkelnieuwe journalistieke code voor het hele Vlaamse medialandschap. Die brengt de belangrijkste journalistieke oerprincipes netjes opgelijst samen in één document. Mediaminister Lieten hamerde bij de voorstelling ervan op de verantwoordelijkheid van de vierde macht, ook al bleef ze over de concrete dimensies van dat zwaarwichtige begrip erg in het vage.

De oorverdovende stilte bij de Vlaamse Code

Wat het meest opvalt bij de Vlaamse Code voor de Journalistiek: de oorverdovende stilte die erop volgde. Op websites vind je hooguit het bericht dat de 2500 Vlaamse beroepsjournalisten sinds 12 oktober een nieuwe ethische code hebben, maar geen spoor van heftig debat. Terwijl er toch tenminste één controversieel aspect aan die Code kleeft.

Zwarte zielen

Het had dus allemaal terughoudender gemoeten, de media-aandacht voor het proces-Clottemans. Serener. Minder - het woord ligt als een eeltvijl op onze tong - sen-sa-ti-o-neel. 'Een proces is geen Grieks drama' wijst de bond van Vlaamse balies ons in deze krant terecht. 'Op de duur zaten we in de slaapkamer van de verdachte!' moppert Walter Van Steenbrugge in De Morgen. En als zelfs Jef Vermassen in alle media loopt te klagen dat Vic Van Aelst te veel in alle media is geweest - nu ja.

Berichtgeving in zwart-wit

De media werken de polarisering tussen autochtonen en allochtonen in de hand, schrijft Katleen De Ridder in De witte media. Ze pleit voor meer expertise en empathie in de berichtgeving over intercultureel samenleven. 'Wat de journalistiek nu doet, is desinformatie.'

Als ik de baas zou zijn van het journaal

Hoe staat het met de mediakritiek in Vlaanderen?
Liefst vier mediakritische boeken verschenen er afgelopen week. Het genre bloeit! Maar het heeft ook last van kinderziektes.

Vuile praat

Immanente gerechtigheid werd breed gegund aan de domme uitspraken van de aartsbisschop over HIV-besmetting. Hij kreeg, niet onterecht, zowat de verzamelde opiniemakers van het land over zich heen. Toch zijn onverstandige, verkeerde, eenzijdige, scheefgetrokken, dwaze, en soms zelfs kwetsende uitlatingen beschermswaardig. Sommigen die het met de aartsbisschop oneens waren, suggereerden nochtans meteen diverse retorsiemaatregelen. Allerlei volk met een eerder progressief zelfbeeld lanceerde zich fors in de verwarring tussen het bestrijden van een opinie waarmee men het oneens is, en het bestrijden van wie een obsolete opinie uit. Dat is niet verenigbaar met de beginselen van expressievrijheid, waarvoor datzelfde volk meestal snel op de barricaden springt – minstens om de vrijheid van eigen mening te verdedigen.

In vrije val

Voelde u zich de laatste weken ook zo ongemakkelijk bij die stortvloed aan beelden en berichten over “de parachutemoord”? Live binnengluren in gerechtshoven, slaapkamers, parachuteclubs … Gebakken lucht op 3000 meter hoogte.

‘Media beïnvloeden wel degelijk onze ideeën en ons gedrag’

Daniël Biltereyst, professor aan de UGent, wees in een lezing over paniek en controverse op de rol die de media daarin spelen. We hebben nood aan meer mediakritiek in België, vindt hij. ‘De verslaggeving over de processen van Els Clottemans en Léopold Storme draagt niet bij tot het creëren van de juiste context voor een sereen debat.’

Minder anonieme bronnen graag

Als de redactie een beroep doet op een anonieme bron, moet ze de lezer op zijn minst duidelijk maken waarom die bron volgens haar geloofwaardig is.

“Ik wil de site van de snelle duiding maken” – Interview met Ernst-Jan Pfauth (24), de nieuwe chef internet van NRC Handelsblad

Ernst-Jan Pfauth is een van de meest succesvolle bloggers van Nederland. De meeste webbies trappen vooral hard tegen de oude media aan: “dooie bomen”, “elitair”. Zo niet Pfauth. Hij koos ervoor de nieuwe media te verbinden met de oude. Bij NRC Media. Eerst bij nrc.next, waar hij een nieuw blog opzette. En sinds enkele weken bij nrc.nl, waarvan hij, 24 jaar oud pas, tot chef is gebombardeerd. Pfauth moet de kwakkelende website een nieuwe toekomst geven. Wat zijn zijn plannen? “Juist die samenwerking vind ik heel interessant”.

“Ik ga zwaar inzetten op onderzoeksjournalistiek” – Interview met Peter Vandermeersch (2)

De Vlaming Peter Vandermeersch, elf jaar lang hoofdredacteur van De Standaard, is sinds 1 september de nieuwe journalistieke leider van NRC Handelsblad. Is hij de grote hervormer of het paard van Troje van de nieuwe aandeelhouders?

“Ik ben een man van de inhoud” – Interview met Peter Vandermeersch (1)

De Vlaming Peter Vandermeersch, elf jaar lang hoofdredacteur van De Standaard, is sinds 1 september de nieuwe journalistieke leider van NRC Handelsblad. Is hij de grote hervormer of het paard van Troje van de nieuwe aandeelhouders? Vandaag het eerste deel van een gesprek met de man die dé kwaliteitskrant van Nederland uit de versukkeling moet halen. Deel twee verschijnt vrijdag 8 oktober op De Nieuwe Reporter. Donderdag 7 oktober staat het volledige interview in De Groene Amsterdammer. Vandermeersch’ eerste prioriteit: vernieuwing van de zaterdagkrant.

Crowdsourcing in investigative journalism

In practice we can divide crowdsourcing according to the part of the journalistic process where the crowd is helping, and which tools are used to organize this help. This gives us a matrix to use for analyzing projects. You can also define projects on the basis of other categories, but here I use the journalistic process and the organizing tools.

Power to the Pixel

Since its inception in 2007, Power to the Pixel’s Cross-Media Forum has gained a world-class reputation for bringing together the leading international innovators and pioneers who are changing the way films are being created, financed and are reaching audiences in a digital world. The 2009 Forum was an unprecedented success, with tickets to every event selling out.

Een grondwet voor de pers

Wat zie je eigenlijk als je kijkt?

De gevangenis van Leuven centraal bestaat 150 jaar. Documentairemaker Dirk Leestmans sprak op een hiervoor georganiseerde studiedag over ‘media en gevangenissen’. Hij maakte voor uiteenlopende programma’s reportages en documentaires in Belgische gevangenissen. (Prison Complet - Panorama februari 2008 over de overbevolking, en recenter Te gek om los te lopen (over internering) Panorama september 2010.)

Journalistiek ramptoerisme

De uitvergroting, dramatisering, overdrijving en provocatie zijn gekende mediastijlen – soms zijn ze zelfs juridisch gelegitimeerd. Niets nieuws onder de zon. Thomas De Zengotita (Mediated, 2005) beschreef hoe de mediavoorstelling van zaken een loopje neemt met ons en met ons wereldbeeld (Mediated, 2005). Marshall Mac Luhan (The medium is the Message: an Inventory of Effects, 1962) had eerder al aangevoerd dat de vorm van de boodschap bepaalt hoe we de boodschap opvatten.

De geëmancipeerde journalist is de journalist van de toekomst

“De laatste paar decennia hebben burgers, intellectuelen en ‘gewone’ burgers, in West-Europese democratieën hun onafhankelijkheid bevochten tegenover politieke stromingen, partijen of overheden. Ze zijn erin geslaagd zich te emanciperen.”

Journalisten: Profiel van een beroepsgroep

Voorwoord door Pol Deltour

Wie gelooft in de democratie moet zich bekommeren om de journalistiek, schrijven Karin Raeymaeckers en Steve Paulussen in dit boek. Wat journalisten doen, is inderdaad niet zonder belang. Dag na dag, om niet te zeggen elke minuut, maken ze keuzes die invloed hebben op het mens- en maatschappijbeeld van hun publiek.

Kim Geybels in de greep van de 'zou'-journalistiek

1 september 2010 raakte bekend dat Kim Geybels in Bangkok in een warrig exotisch script verzeild geraakte en om ‘ernstige persoonlijke reden’ ontslag nam als kersvers verkozen N-VA-senator.

Een prachtkrantje in een grijs landschap

Het slappe koord tussen cultuur en concurrentievervalsing

De Europese Unie heeft meer invloed op de beeldbuis dan de gemiddelde tv-kijker denkt. Maar minder dan de politiek soms laat uitschijnen. ‘Europa wordt te vaak als zondebok gebruikt.’

‘Partijen moeten weer eigen kranten maken'

‘Solidair', het weekblad van de uiterst linkse PVDA, wordt vandaag veertig jaar. De laatste partijkrant van het land stond vroeger synoniem voor doctrinaire propaganda, maar wordt vandaag voorzichtig gewaardeerd.

'Geen Vlaamse Pravda'

Met het Engelstalige weekblad Flanders Today wil Derek Blyth binnen en buiten Europa een andere klok laten luiden over wat er zich in Vlaanderen afspeelt. ‘Buitenlanders mogen Vlaanderen niet langer alleen door de bril van de Franstaligen zien.’

Ik vertel het niet meer op feestjes

Voor je het weet raak je verzeild in een discussie die alle kanten opvliegt: op een feestje of andere sociale bijeenkomst vertellen dat je journalist bent zorgt zelden voor verhoging van de feestvreugde. Voor eens en voor altijd neem ik me voor een ander beroep te verzinnen als de vraag weer wordt gesteld. Een beroep dat weinig emoties oproept. Want hoewel belastinginspecteurs, uitvaartverzorgers of makelaars ook te maken zullen hebben met meer dan normale belangstelling voor hun metier, lijkt de journalist – zeker de laatste jaren – mikpunt van maatschappelijke onvrede te zijn. ‘Jullie zouden eens in het UFO-dossier moeten duiken!’

Journalisten of parasieten?

The Washington Post versus The Huffington Post

Een opgemerkte woordenstrijd tussen twee boegbeelden van de traditionele en de nieuwe media, spitst zich toe op de vraag of nieuws bloemlezen een vorm van journalistiek is.

Koppen maken als ambacht

Een krantenkop zoekt vaak de grenzen van het journalistiek toelaatbare op. Zolang de strekking van het verhaal geen geweld wordt aangedaan, is dat niet foutief.

Reprocopy past richtlijn dieplinken aan

‘Dieplinken, wij hebben dat graag’, weerlegt Patrick Lacroix van Reprocopy de kritiek op het oorspronkelijk erg strenge hyperlinkbeleid van de Vlaamse uitgevers. In een workshop waaraan Vlaamse mediagroepen, medewerkers van onlinepublicaties en bloggers deelnamen, werd het beleid nu verfijnd en aangepast aan de kritieken.

De risico's van reality

Deelnemer ‘mijn restaurant' stapt uit het leven omdat hij zich gekraakt voelde door deelname
De zelfdoding van Chris Aerts (34) het voorbije weekend roept vragen op over realitytelevisie. Hoe verantwoord is het nog om iemand zomaar voor de leeuwen te gooien?

Bedenkingen bij de reportages over Tibet op de VRT

Tibet-kenner Jean-Paul Desimpelaere bekeek in de week van 6 tot 13 september de Tibet-reportages van VRT-journalist Tom Vandeweghe in het ‘Journaal’, in ‘Ter Zake’ en in 'de Zevende Dag’ en heeft er zijn bedenkingen bij.

Beelden die misleiden

Een foto afdrukken van Roger Vangheluwe terwijl hij rustig in de tuin zit te lezen en er niet bij vertellen wanneer die gemaakt is, kan tot misverstanden leiden.

Kloppen de maandelijkse sensationele faillissementscijfers wel?

Haast elke maand bereikt het aantal faillissementen in ons land een nieuw record. Wat er niet bij wordt verteld, is dat er vaak ook meer bedrijven worden opgericht. Die cijfers werpen nochtans een nieuw licht op de maandelijkse records.

Hoe Humo grapt en graaft, en de lezer blijft happen

Adverteerders die zich terugtrekken. Ook het Vlaamse weekblad Humo heeft er last van. ‘Collateral damage’ noemen ze dat daar. De ongewilde schade die je nu eenmaal maakt in een satirische oorlog. De missie van Humo: lachen om iedereen die het verdient. En dan sneuvelt er weleens een adverteerder, die het doelwit wordt van spot zonder dat zelf komisch te vinden.

CIM-cijfers, appelen en citroenen

Op twee spectaculaire dalers na – De Morgen en De Tijd – en tegen de internationale tendens in boomt de Vlaamse krantenmarkt. Zo lijkt het tenminste voor wie vandaag de kranten opensloeg op zoek naar de nieuwste CIM-leesbereikcijfers. Een ‘detail’ wordt daarbij over het hoofd gezien: er wordt anders gemeten. Iedere vergelijking met oudere cijfers is uit den boze.

Canon van hoogtepunten uit de journalistiek

Het is begin september en traditiegetrouw is het nieuwe studiejaar van start gegaan. Honderden studenten zijn onlangs begonnen aan hun opleiding tot journalist. Stel nu eens dat je zo’n student bent. Hongerig naar kennis over het vak, nieuwsgierig naar de trucs van het ambacht en natuurlijk hunkerend naar de grote voorbeelden uit het verleden. Voorbeelden van journalisten die met hun onthullingen en scherpe pennen het land in rep en roer brachten, misstanden aan de kaak stelden en soms zelfs presidenten ten val brachten.

‘Europe Today’ moet eerste pan-Europese kwaliteitskrant worden

‘In Europa ontbreekt een Europese krant’, vindt de Zweed Johan Malmsten. Hij legde daarom samen met twee partners de fundamenten van Europe Today. De online uitgave moet uitgroeien tot een Europese Engelstalige papieren dagkrant geschreven vanuit een Europees perspectief.

De journalistieke bocht

Er was een tijd dat kranten bij instituties aanleunden en ze door dik en dun steunden. Die tijd is voorbij: de wereld veranderde, instituties worstelen met die verandering, maar kranten veranderden ook. Ze waren bij machtscentra aanleunend drukwerk, gekend en gewaardeerd om hun strekking. Aanhorigheid en obediëntie spoorden met een traditionele machtszuil. Toen kon een hoofdredacteur nog een parlementair mandaat bekleden en bracht de krant stemadvies uit. Vandaag handelen ze meer onafhankelijk.

Hoe een geflipte predikant uit Florida de wereldpers naar zijn hand kon zetten

Hoe een geflipte predikant uit Florida de wereldpers naar zijn hand kon zetten.
Predikant Terry Jones van Gainesville had een plan: op de negende herdenkingsdag van 9/11 wou hij met een koranverbranding protesteren tegen de "anti-Amerikaanse" islam.

De vierde onmacht

In 'De vierde onmacht' nemen 22 spraakmakende en gezaghebbende auteurs de toestand van onze media en de journalistiek in Vlaanderen scherp op de korrel. Journalisten, politici, academici en mediawatchers laten de lezer binnen in de achterkamers van de media, de plekken waar personaliteiten worden gemaakt en gekraakt, waar nepnieuws wordt geproduceerd en informatie geruisloos verdwijnt of verpulvert tot desinformatie.

Liefde voor het vak als antwoord op de mediacrisis. Drie boeken over journalistiek

De media staan al geruime tijd in het oog van de storm. Na politici en bankiers boezemen journalisten de mensen het minste vertrouwen in. Zoals politici en bankiers reageren de media zelf vrij corporatistisch en verkrampt op kritiek. Dat is ook begrijpelijk. Niet alle stemmen in het mediadebat zijn even ernstig. Sommige meningen klinken obligaat en overtrokken, lijken slechte intenties te hebben en zijn te weinig beargumenteerd. En zoals we weten: le ridicule ne tue pas.

Aanbevelingen Academie voor de Periodieke Pers

Knipperlicht bij farma-bericht

De manier waarop de redactie omgaat met persmededelingen van farmaceutische bedrijven, is aan herziening toe. Medische aanspraken dienen een bevestiging te krijgen van een onafhankelijke bron.

Koop jij nog week- en maandbladen?

Zopas werden de verkoopcijfers van week- en maandbladen in België bekend gemaakt: en die zien er niet goed uit voor de meeste bladen*.

De schuld van de media

Karaktermoord door de krant!”. Of was het reputationele zelfdoding? De schuld van de media?

Over magazines, iPads en ouderwetse journalisten

Naar aanleiding van het 'Open Forum van de Academie voor de Periodieke Pers' (een initiatief van de beroepsorganisaties UPP en VUKPP op 9 september) gaf Karl van den Broeck, hoofdredacteur van het weekblad Knack, er zijn visie op de toekomst van de pers.
 

Dichter bij de waarheid

In de eerste aflevering van zijn wekelijkse rubriek blikt Filip Verhoest, ombudsman van De Standaard, terug op de publicatie van de 'Danneels-tapes' in deze krant, waarbij nogal wat lezers vraagtekens plaatsten.

Fonds Pascal Decroos bouwt mee aan carrière van journalist

Met steun doorheen de journalistieke loopbaan wil het Fonds Pascal Decroos (FPD) de kwaliteit van de Vlaamse pers versterken.

Voor en achter de betaalmuur

Zullen kranten erin slagen te laten betalen voor online nieuws?
Wie op de websites van de 'Times' en de 'Sunday Times' wil, moet betalen. Krantenbazen overal ter wereld volgen het experiment met argusogen. 'Het jaar van de betaalmuur', zette het Britse magazine The Economist begin 2010 als titel boven een artikel over de krantenmarkt. En, zoals wel vaker het geval is, lijkt het blad gelijk te krijgen. De Times en de Sunday Times hebben inmiddels hun betaalmuur opgetrokken. De New York Times wil vanaf begin volgend jaar laten betalen voor zijn site. In ons land voerden, eind mei, de zakenkranten De Tijd en L'Echo een betaalmodel in (zie artikel hiernaast). En dat zijn slechts enkele voorbeelden.

Het probleem van de journalistiek

Iemand stuurde me onlangs een mail met zijn verzuchtingen over de dingen die hij leest in de krant. Zijn kritiek was niet van de poes. Hoe zou ik als journalist in spe hierop antwoorden?

Journalistieke komkommers

De vakantieperiode is een moeilijke periode voor de media. Schraal nieuwsaanbod, schrale media. Absolute non-events worden nieuws: de waarschijnlijkheid van een preformatievergadering, de mogelijke aanwezigheid van de ene of de andere, een ministerieel kabinet als plaats van bijeenkomst, een ander ministerieel kabinet als vergaderplaats, een gesprek met voltallige delegaties, pizza’s in aantocht, de aankomst van de heer De Wever, het vertrek van meneer De Wever, appelflauwte ... 

Journalistieke export

De belangrijkste Vlaamse media-onderneming, de Persgroep, exploiteert ook grote Nederlandse kranten. Roularta, de belangrijkste Vlaamse uitgever van opinieweekbladen, is ook groot in Frankrijk. Europese omroepen werden geleid door een Vlaming, Patrick Tillieux. Peter Vandermeersch, die naam maakte als hoofdredacteur van De Standaard, wordt hoofdredacteur van de Nederlandse krant NRC/Handelsblad.

Pakistan is Bornem niet

Wat heeft één dode in Bornem dat miljoenen daklozen in Pakistan niet hebben? Hij wordt in ieder geval belangwekkender gevonden in het tv-journaal, constateert John Vandaele, die dat geen goede zaak vindt.

De Post laat niet in zijn kaarten kijken over perssteun

De Belgische staat verleent via De Post jaarlijks 120 miljoen euro perssteun aan de grote mediagroepen. Het contract over de verdeling van dat belastinggeld tussen de persgroepen is volgens zowel de krantenuitgevers als De Post ‘confidentieel’. Apache startte een procedure voor de Commissie voor de toegang en het hergebruik van bestuursdocumenten en vond deze week in de brievenbus post van De Post die ‘gedeeltelijk op ons verzoek wil ingaan’.

Koning Middelmaat

Wat ik me dus al een tijdje afvraag: waarom produceren kranten zo’n bagger in hun wetenschapskatern? Waarom herschrijven ze stukken uit andere kranten, met nul meerwaarde? Waarom lees je overal dezelfde baggerrecensies.

De mannen van Bonanza

In april nam Birgit Donker ontslag als hoofdredacteur van NRC Handelsblad. Zij en de nieuwe eigenaren (verpersoonlijkt door Derk Sauer) raakten het niet eens over de toekomst van de krant. Donker wilde feiten, Sauer duiding en achtergrond. Uiteindelijk werd zowel Birgit Donker als uitgever-directeur Gert-Jan Oelderik door Sauer de deur gewezen.

De media en uw privéleven

Herinnert u zich de negenjarige Ruben uit Tilburg nog? Het Nederlandse jongetje was de enige overlevende van een vliegtuigcrash in Tripoli, op 12 mei. De Britse pers noemde hem The Miracle Boy.

Waakhond of schoothond?

De huiszoeking in de residentie van de aartsbisschop naar aanleiding van het onderzoek naar seksueel misbruik in de kerk was nieuws, op grond van een correcte journalistieke beoordeling van nieuwswaarde. Jammer genoeg werd daarmee ook het spektakel van de huiszoeking vergroot – en wel op verzoek van sommige gerechtelijke ambtenaren die het vertrouwelijk karakter van het gerechtelijk onderzoek schonden. De journalistiek: schoothond van spektakeljustitie of kritische waakhond van de functionering van overheden? Beide in dit geval, in verschillende verhoudingen voor verschillende media.

Media tasten licht af in de duisternis

De Standaard biedt recent zijn krant aan op iPad. Roularta heeft gelijkaardige plannen aangekondigd. Ook VTM ziet het als één van zijn kanalen om nieuws te verspreiden. De moderne tijden zijn eindelijk gearriveerd, en de pers is mee.

Transparantie bij online kranten niet de norm

Het idee dat journalisten transparant moeten zijn over hun werkwijzen wint aan populariteit, zowel onder sociale wetenschappers als vakdeskundigen. Michael Karlsson, professor aan de Karlstad University, is de eerste die onderzocht of de online versies van drie normzettende kranten inderdaad transparant zijn. Hij concludeert dat er wel wat elementen zijn die verwijzen naar een transparant journalistiek proces, maar dat kranten de norm nog niet hebben omarmd. De New York Times loopt volgens Karlsson voorop.

Hoor de klokken luiden

WikiLeaks maakt oude media en overheden nerveus
Van Kabul tot Washington, van Reykjavik tot Aalter: de 'War Logs' van WikiLeaks houden de wereld bezig. Het nieuws is belangrijk, de manier waarop het wereldkundig gemaakt werd misschien nog meer. Hoe ingrijpend wordt de rol van klokkenluidersites in de internationale media?

Inspiratie voor de media-industrie via start-ups?

De BBC brengt tien portretten van ondernemers hoe ze hun (online) zaak zijn begonnen.

Verplichte bijscholing

Als de éducation permanente niet naar de journalist komt, dan moet de journalist maar naar de éducation permanente?
Mooi moment in het debat ter gelegenheid van de presentatie van het Handboek Crossmediale Journalistiek en Redactie waarvan ik een van de auteurs ben: collega Paul Grijpma sprak vanuit de zaal woorden in de trant van ‘maar bijblijven doet een journalist toch automatisch? Dit hele vak is toch één grote éducation permanente?’

Pro-actieve journalistiek

Er is de afgelopen eeuw een heleboel veranderd in de manier waarop kranten worden gemaakt, maar één ding is altijd hetzelfde gebleven: de krant is een grotendeels passief medium. Het wacht af tot de wereld zich opdringt, probeert daar vervolgens wat van te maken en schotelt dat lezers voor.

Het Gele land door een gekleurde bril

Neem een doorsnee van de dagelijkse berichtgeving over China en het lijkt wel alsof er niets anders te vinden is dan vergiftigde baby’s, murw geslagen Tibetanen en creperende arbeiders, verkankerd in één grote industriële smogwolk. Allemaal de schuld van de corrupte autoritaire overheid. Het is een stevige karikatuur, maar hoeveel mensen nemen dit voor werkelijkheid? Kan het zijn dat onze berichtgeving te selectief is, of zelfs vooringenomen?

Data-driven journalism: Enriching the news

Ten, even five years ago, the use of data as a basis for reporting was difficult and costly, requiring IT skills far beyond what is common in the media. Databases were used mainly by investigative journalists. Editors and reporters usually relied on information provided by outside sources.

Congo als 'slachtoffer' van de onafhankelijke journalistiek

Het is verwonderlijk dat een aantal kritische artikelen over een feit van middelmatig belang kan uitgroeien tot een diplomatieke aanvaring tussen twee landen die er alle belang bij hebben om goed samen te werken. Koen Vidal is chef Buitenland van De Morgen en met fotograaf Stephan Vanfleteren auteur van Futur simple, de kinderen van Congo.

Trouweloze honden

Wie niet van mening verandert heeft er nooit een gehad, zei Bertrand Russell al ooit eens. Het is altijd interessant naar vragen te kijken waarop je antwoord de afgelopen jaren veranderd is. Want daar ben je voor je gevoel op een wezenlijk argument gestuit. Voor mij was dat bijvoorbeeld: gaan mensen nu betalen voor digitale toegang tot krantennieuws of niet? Daar was ik ooit optimistisch over. Nu vind ik dat kranten radicaal anders naar hun businessmodellen moeten gaan kijken.

De burgerjournalistiek leeft

De Koelman-affaire rond de website AD.nl toont aan dat er bij dat medium tenminste één journalist in dienst is die heeft zitten slapen. Maar niet dat burgerjournalistiek niet zou kunnen werken.

Twitter vraagt oplettendheid journalist en ruimhartigheid uitgever

De afgelopen weken heeft een aantal journalisten zijn activiteiten op Twitter met ontslag moeten bekopen. Octavia Nasr, senior-redacteur Midden-Oosten bij CNN, gaf in een tweet blijk van haar respect voor een overleden kopstuk van Hezbollah. Naar het oordeel van haar werkgever had zij daarmee haar geloofwaardigheid als onafhankelijk journalist te grabbel gegooid.

Flattr, microbetalingen voor content

Misschien kan dit de onlinejournalistiek redden?

Wie heeft journalisten nog nodig?

Een aantal weken geleden schreef ik dat we evolueren naar een medialandschap waar professionele journalisten maar één deelnemer zijn aan veel groter gesprek. Een gesprek waar burgers zelf, professoren, experts, open data-techneuten maar ook de overheid en private bedrijven een rol in zullen spelen.

Vlaamse kwaliteitskranten draaien op persagentschappen en pr-bureaus

Bijna driekwart van de berichten in de Vlaamse kwaliteitskranten De Morgen en De Standaard bestaan deels of volledig uit voorverpakt materiaal, afkomstig van persagentschappen en pr-bureaus. Dat blijkt uit een onderzoek aan de KU Leuven dat Apache kon inkijken.

Tien principes voor de internetjournalistiek volgens The Guardian

Journalisten staan existentiële angsten uit sinds de komst van de burgerjournalist. Als de traditionele media er niet in slaagt zich aan te passen aan de nieuwe evoluties dreigt ze overbodig te worden. De Engelse krant The Guardian trekt zijn conclusies en maakt zich op voor een nieuw journalistiek tijdperk. 

Krantenuitgevers snappen het internet niet

Vorige vrijdag begon Reprocopy, een organisatie die de Vlaamse krantenuitgevers vertegenwoordigt, een opmerkelijke informatiecampagne. Het initiatief bewijst dat de krantenuitgevers het internet na al die jaren nog altijd niet snappen. In hun ijver de auteursrechten te beschermen maken ze het leggen van een hyperlink nodeloos ingewikkeld, amputeren ze het citaatrecht en zadelen ze hun eigen lezers op met een slecht gevoel, analyseert journalist Bram Souffreau.

Relatietherapie voor pers en PR

De rol van communicatiebureaus in de pers leidde al tot heftige discussies. Journalisten zijn dankbaar om de informatie maar wantrouwen tegelijk de hand waaruit ze eten. Logisch dat PR-agenten zich ondergewaardeerd beginnen voelen. Liesl De Ruyck geeft in haar eindwerk een cursus relatietherapie om journalistiek en PR met elkaar te verzoenen.

Verantwoordelijkheid van de Vierde Macht

“Here's the guy (Obama) who's going to run his fucking war, but he didn't seem very engaged”. Met de publicatie van deze ‘of the record’-quote uit de staf van Amerikaans generaal McCrystal bracht Rolling Stone journalist Michael Hastings een regelrechte mediastorm op gang. Het recht op informatie stond nogmaals diametraal tegenover het belang van discretie.

Kranten kunnen verdienen met ‘web-editie-plus'

Uitgevers moeten voor lezers op maat content bieden, zo mogelijk over de grenzen van hun titels heen. Dit concludeert PricewaterhouseCoopers in onderzoek in opdracht van het Stimuleringsfonds voor de Pers.

Journalist wantrouwt burgerjournalistiek

Onderzoeksjournalistiek: stuur studenten op pad

Op zoek naar “Journalism’s next top model”

In Vlaanderen en op vele andere plaatsen in de wereld wordt druk gediscussieerd en gespeculeerd over de toekomst van de krant/journalistiek en de zoektocht naar nieuwe businessmodellen. Het oude dubbele marktmodel (inkomsten van lezers en adverteerders) lijkt niet meer te werken, zeker niet in een online-omgeving en de klok lijkt ook voor de Vlaamse kranten steeds luider te tikken.

De defensieve innovatiecultuur in de journalistiek

Gisteravond was de presentatie van het Handboek Crossmediale  Journalistiek en Redactie. Ter gelegenheid daarvan vond een debat plaats over de vraag: Helpt de ouderwetse journalist zijn vak om zeep? Ter inleiding hield ik een korte presentatie over de defensieve innovatiecultuur van nieuwsorganisaties. Hieronder volgt de tekst van mijn verhaal.

Wie vertrouwt de journalist nog?

Tot op het bot wantrouwt de Nederlander zijn bank, zijn priester, zijn volksvertegenwoordiger en zijn klimaatwetenschapper. Ze graaien en verdraaien, liegen en bedriegen, jagen de waan van de dag en hun eigen status na. We leven in een low trust samenleving, aldus een themanummer van Filosofie Magazine dat vreemd genoeg met geen woord rept van de pers. Wie vertrouwt de journalist nog?

Innovatie bij mediabedrijven verloopt in kleine stappen

Innovatie vindt vaak plaats buiten de gevestigde orde om, vertelde hoogleraar innovatiebeleid Bart Nooteboom afgelopen vrijdag tijdens een bijeenkomst van het 3D-project. De media lijken daarop geen uitzondering te zijn. De echt grote innovaties van de laatste jaren zijn niet afkomstig van de grote, traditionele mediabedrijven, maar veel vaker van startups die zich niets gelegen laten liggen aan allerhande conventies.

Ik twitter, dus ik ben

Wie wil weten wat ontslagnemend premier Yves Leterme zoal uitspookt dezer dagen, kan niet beter doen dan eens naar zijn Twitter-berichten kijken. Hij zal er lezen hoe de man zich zit te vervelen omdat het défilé voor de vijftigste Congolese verjaardag op zich laat wachten, kan zijn commentaar lezen bij de scheidsrechterlijke blunder in Duitsland-Engeland en - al even geleden - zijn mening over de 'knappe, spannende finale' van de Waalse Pijl. Net op het moment dat de ultieme onderhandelingen over BHV werden gevoerd, gaf Leterme daarmee de indruk dat het hem allemaal niet zo erg interesseerde. 'De Belgen waren goed + prachtig podium: wereldkampioen, de nr 1 in de wereld en de Tourwinn!'

De passie van Peter Vandermeersch

Robert van de Roer interviewt in Brussel de Vlaming Peter Vandermeersch, vanaf 1 september hoofdredacteur van NRC Handelsblad en nrc.next.

Er schort wat aan het artikel van Douglas De Coninck over het dodelijk ongeluk bij SM-meesteres Lucrezia

De nieuwsbijlage ‘Reporter’ van De Morgen van dit weekend bracht een artikel van Douglas De Coninck over de accidentele dood van een Brits miljonair in een SM-studio ten noorden van Antwerpen (Sint Job in ’t Goor). Zoals meestal het geval met de artikelen van onderzoeksjournalist De Coninck las ik het met veel interesse en zelfs met enige bewondering omwille van de veelheid aan informatie met een, op het eerste gezicht, hoog onthullingsgehalte. Toegegeven: het sappige karakter van de talrijke revelaties en het gegeven dat heel het verhaal in een kinky sfeertje baadt, zaten daar voor iets tussen.

De toekomst van online journalistiek

In 1973 verscheen ‘The Boys On The Bus’. De auteur, Timothy Crouse, reisde voor Rolling Stone magazine mee met de Amerikaanse verkiezingscampagne van 1972, van Richard Nixon tegen George McGovern.

Lekker gek doen met je lezers

Het leek op de redactietafel nog zo mooi; we hebben natuurlijk niet het budget om van correspondenten een stukje uit alle WK-landen te vragen, maar dat kunnen we toch wel met vrijwilligers oplossen? Zoiets moet het gegaan zijn, bij het AD. Iedereen knikte enthousiast. Het was hip, het was actueel en het was lekker gek doen met je lezers.

Showbizz-journalisten nemen het wél nauw

De suggestie dat er andere regels gelden voor entertainmentnieuws dan voor ernstig nieuws, wil Frederik De Swaef niet horen. Niet minstens twee onafhankelijke bronnen? Geen artikel. Geen interview op band? Geen artikel.

Journalistiek en de lokgroep van getallen

Woestijnvis heeft met een fake onderzoeksbureau de Vlaamse pers in de luren gelegd. De journalistiek lijdt aan getalzucht, meent Hilde van den Bulck, hoogleraar communicatiewetenschappen aan de UA.

De Standaard schopt naar UGent

De Standaard, een zelfverklaarde kwaliteitskrant, kreeg het vandaag aan de stok met de Universiteit van Gent. In volle inschrijvingsperiode beschuldigt de krant de universiteit immers van frauduleuze benoemingen.

Woestijnvis & media, allemaal in hun blootje

Woestijnvis bestookte de media een jaar lang met de meest gekke berichten en onderzoeken. Nu zijn de media zeer boos omdat ze in de val trapten, maar amper een dag later doen ze gewoon verder waar ze goed in zijn: pr, spin, marketing en reclame promoveren tot nieuws.

Mediastorm

Ik heb het nu wel gehad met mensen die valse berichten rondsturen en dan jubelen als ze in de krant staan. Zo afgezaagd zeg. Sinds de publicatie van Flat Earth News, dat er zelf al een heleboel opsomt, lijkt het wel een nieuwe sport. Fabiola die dood is, een lezersbrief die niet is van wie hij zegt dat hij is, een verzonnen citaat van een dooie componist dat in alle overlijdensberichten belandt... De film Starsuckers deed het met societynieuws, en nu doet Woestijnvis het met valse studies. Tot je denkt: jaaa, ik weet ondertussen dat het werkt.

Er is erger dan gebakken woestijnlucht

De media hebben zich in de luren laten leggen door de nepberichten van Woestijnvis. Toch is journalistiek als glijmiddel voor pr-boodschappen met een journalistiek laagje vernis een veel grotere plaag dan ongecontroleerde berichten die door de mazen van de redactionele controle glippen. En de nieuwsconsument? Die blijft in het ongewisse.

EU steunt én wantrouwt onderzoeksjournalistiek

De Europese Commissie voorziet in haar begroting een budget van anderhalf miljoen euro voor de financiering van Europese onderzoeksjournalistiek. Wilt u een beurs voor een onderzoek naar de werking van de Commissie zelf? Ook daarover beslist de Europese Commissie.

Wouter Vandenhaute: de 'Vlaamse' Disney ?

Het bericht van woensdag 16/6/10 dat TV-productiehuis Woenstijnvis een jaar lang verzonnen berichten in de pers dropte, is meer dan een 'faits divers'. Zeker nu vaak verwezen wordt naar de manier waarop Woestijnvis de NVA-kopman Bart De Wever tot sympathieke Bekende Vlaming verhief via het quizspelletje "De Slimste Mens". Vroeger moest een leidersfiguur zich in veldslagen bewezen hebben vooraleer zijn manschappen hem op het schild tilden. Tegenwoordig mag je van een politiek leider enige sociale of andere verwezenlijkingen verwachten. Dat we nu een Vlaamse sterke man hebben die zijn leiderschap dankt aan zjin bekendheid uit een TV-spelletje, zegt veel over de Disneyaanse fantasiewereld waarin we door de massamedia dagelijks gehuld worden. Want laten we wel wezen: dit stukje gaat niet alleen over Woestijnvis maar over heel de commerciële media-sector die sinds de start (1989) van het door Vlaams rechts zo gewilde VTM, ontwikkeld werd.

Waarom Bart De Wever superieur is aan de journalistjes die hem proberen te "duiden"

Gisteren heeft de Kwaliteitstabloid een loffelijke poging ondernomen om grappig uit de hoek komen, maar die doelstelling hebben ze niet goed weten te implementeren. Ik zal u zeggen waarom ik dat vind. Zoals de meeste mensen beseffen: bij een geslaagde grap hangt veel ervan af wáár je ze vertelt, in welk gezelschap, hoe laat op de avond &cet.

Social Media Day

As far as the very popular Internet news blog Mashable knows, there is no official Social Media Day. But the people of Mashable do think there should be one. So they invite you to celebrate the revolution of media becoming a social dialogue by attending or organizing a Social Media Day meetup in your area on June 30. What better way to celebrate social media than connecting with other enthusiasts in your area?

De gevaarlijke spelletjes van Woestijnvis

Dat een nieuwsmedium al eens de fout ingaat, het is en blijft jammer maar helaas van alle tijden. Op zijn De Wevers: errare humanum est. Dat een flauwe plezante een journalist al eens tracht te flikken, ook aan dat lot valt ongetwijfeld nooit helemaal te ontkomen. Beati pauperes spiritu (zalig zijn de armen van geest). Maar dat een mediahuis op een georchestreerde en professionele manier de volledige Vlaamse journalistiek in de luren legt, dàt hadden we nog niet gezien. Het is Woestijnvis dat op het lumineuze idee kwam. Het productiehuis gooide daarmee de geloofwaardigheid van het nieuws - waar talloze journalisten dag in dag uit keihard aan werken - te grabbel.

De waarde van journalistiek

Bijna 300 journalisten, studenten en beleidsmakers hebben de Value of Journalism Conferentie op vrijdag 11 juni 2010 bijgewoond.

De journalistiek neus

“Wellicht moeten we vrezen een punt te hebben bereikt waar we elke nieuwe analyse als een gevaar bekijken, elke innovatieve gedachte als een zware last ervaren, elke maatschappelijke vooruitgang als een stap naar revolutie, zodat we uiteindelijk komen tot een algehele weigering om ook maar te bewegen”. Dit citaat uit het standaardwerk van Alexis de Toqueville uit… 1835 over de Amerikaanse democratie, kan treffend worden toegepast op de voorbije verkiezingscampagne.

Inspiratie voor Woestijnvis

Faits divers als "Open Vld'ers hebben het vaakst seks" en dat "De Vlaming gemiddeld 27 seconden in het stemhokje doorbrengt", blijken niet te kloppen. Het Belang van Limburg en Gazet van Antwerpen kwamen erachter dat de bron, het onderzoeksbureau Data Driven, een creatie van Woestijnvis is.

VS vinden de journalistiek opnieuw uit

De Federal Trade Commission (FTC), de Amerikaanse organisatie die toezicht op de handelsmarkt houdt, gaat op zoek naar manieren om journalistiek te redden. Zolang de journalistiek blijft zoals we die nu kennen dan is ze wellicht met uitsterven bedreigd.

Het moeilijke genre der tv-kritiek

Kritiek op VRT-verkiezingsprogramma's klopt niet — In een opiniestuk toonde De Standaard-journalist Wouter Verschelden zich afgelopen weekend ontgoocheld over de verkiezingsprogramma's op tv: 'Vanwaar toch dat gebrek aan vertrouwen in de intellectuele capaciteit van de gemiddelde kijker?' Kris Hoflack dient hem van antwoord.

De kijkers zijn slimmer dan je denkt

Politieke televisie kan beter - Wouter Verschelden, net terug van een jaar in de VS, bekeek de verkiezingsprogramma's op tv en is teleurgesteld. ‘Vanwaar toch dat gebrek aan vertrouwen in de intellectuele capaciteit van de gemiddelde kijker?'

Zakenkranten vragen geld voor website

De websites van de Belgische zakenkranten De Tijd en L’Echo zijn voor niet-abonnees sinds vorige week maandag niet meer volledig gratis toegankelijk. De kranten van uitgever Mediafin introduceerden een betaalmodel naar voorbeeld van The Financial Times. Een bezoeker van de Belgische krantensites kan bij een gratis registratie vijftien artikelen per maand lezen. Wil hij meer, dan kost een jaarabonnement op de website inclusief de online krant 130 euro per jaar.

De Standaard benoemt ombudsman

Filip Verhoest (50), die al meer dan twintig jaar journalist is voor deze krant, wordt vanaf september de eerste ombudsman van De Standaard. Filip krijgt als opdracht de krant dichter bij de lezer te brengen en de lezer dichter bij de krant.

Not like an old-fashioned journalist

Old and new journalist thinking clash in English crowd-sourcing project. In Birmingham journalists and non-journalists cooperate and the ongoing research is visible before publication. Similar thoughts are surfacing among it-programmers dealing with tasks that usually were taken care of by journalists. Time to take up an inspiring challenge.

Journalistiek en politiek: één front!

Een Wetstraatjournalist offreerde aan de politieke elite een ‘bijbel’ voor een noodzakelijke politieke hervorming in België. Het boek werd door de Kamervoorzitter voorgesteld in zijn salons in aanwezigheid van alle belangrijke politici. Dat ‘bijbelse’ zal overigens wel een voorbeeld van achterflapmarketing zijn, maar het sluit ook aan bij de journalistieke voorkeur voor hyperbolen.

Studenten journalistiek interviewen journalisten over hun vak

De studenten van de masteropleiding Journalistiek aan de Erasmushogeschool interviewden een aantal prominente journalisten over hun vak. Van Walter Zinzen tot Rik Van Cauwelaert.

Mediaobservatorium als paardenmiddel

Uit het mediacafé “Omgaan met kritiek” dat het Fonds Pascal Decroos en de Vlaams – Nederlandse Vereniging voor Onderzoeksjournalisten (VVOJ) op 1 maart in Brussel organiseerden, kwam een interessante conclusie naar voren. Het middel ter bevordering van de kwaliteit van de Vlaamse media zou een mediaobservatorium zijn.

Open brief, ok, maar heeft pdw wel het globale plaatje gesnapt?

Natuurlijk heeft columnist Patrick De Witte gelijk. pdw heeft altijd gelijk, zij het soms tamelijk laattijdig. In een open brief in Humo trok hij zonet van leer tegen de al jaren bestaande innige liefde tussen dat TV-blad en productiehuis Woestijnvis, waardoor naar zijn zeggen elke journalistieke integriteit wordt gefnuikt.

Fuck het nieuws en andere verhalen

De Nederlandse journalistiek kijkt in eigen boezem. Drie interessante boeken over het Nederlandse medialandschap.

Thaise Roodhemden in de Vlaamse pers

Via een vriend die in Bangkok woont belandde dit bericht gisteren in mijn mailbox: “Ge moet naar Al Jazeera kijken om een correct beeld te krijgen: Comments of a friend who sent me this quote Robert Amsterdam on behalf of Thaksin Shinawatra, demanding an international tribunal to investigate the Thai government (yes, the interviewer is not only cute, she asks the right questions tearing him into pieces, especially love her “of course” mid-through)“: met een link naar een interview met de advocaat van de in 2006 ten val gebrachte regeringsleider Thaksin Shinawatra.

Hoe ik het nieuws graag zou lezen

Naargelang het web evolueert zullen mensen steeds hogere eisen stellen aan het nieuws dat ze verorberen. Robert Pickard is spot-on in zijn uitspraak dat nieuwsorganisaties een 19de-eeuws product proberen verkopen aan een 21ste-eeuws publiek. Die kritiek zal niet verdwijnen. We hebben een nieuwe aanpak nodig, en wel nu.

Open brief van (pdw)

Columnist Patrick De Witte (pdw) stopt met zijn rubriek in Humo. Hij protesteert tegen de verstrengeling tussen Humo en Woestijnvis. Lees hier de vlammende open brief van ‘(pdw)'die vandaag in de nieuwe Humo verscheen. Die is gericht aan Woestijnvis-topman Wouter Vandenhaute.

Eigen media eerst. Et pour les francophones la même chose

Wie de komende weken grote tv-debatten verwacht tussen de Franstalige en Nederlandstalige partijkopstukken is er ook bij deze verkiezingen aan voor de moeite. In deze korte campagneperiode hebben de politici geen tijd om hun standpunten kenbaar te maken aan de andere kant van het land. Het levert geen stemmen op.

Journalistiek is een publiek goed (en staatssteun is onvermijdelijk)

De journalistiek is onmisbaar in een democratie. Dat vinden journalisten zelf uiteraard, maar de meeste politici, ook degenen die afgeven op de pers, denken er niet anders over. Ik vermoed dat ook het publiek in ruime meerderheid gelooft dat het land beter af is mét dan zonder journalisten. De pers, concludeer ik, is een “publiek goed” en moet, als het echt niet anders meer kan, ook uit publieke middelen worden gefinancierd.

Zijn de Rode Duivels beter op de VRT?

De Rode Duivels zullen de komende vier jaar op de VRT te zien zijn en niet op VT4 of Exqi. Ben Van Rompuy betreurt dat. Als de openbare omroep moet besparen, waarom betaalt hij dan voor sport die we elders gratis hadden kunnen zien?

Internet en privacy: Google vs Facebook

In de week van 8 mei eindigde op Canvas de BBC-reeks The Virtual Revolution. Daarin handelde het onder andere over internet en privacy. Er werd getoond hoe er op het web tal van diensten ontstaan zijn die op het eerste zicht gratis zijn, maar die de internaut toch betaalt - en soms heel duur, met zijn privacy. Google werd daarbij als grootste voorbeeld genomen. Google heeft een van de beste zoekmachines ooit ontwikkeld, en wij mogen daar gratis gebruik van maken. De pasmunt: Google verzamelt gegevens over ons. Deze informatie wordt dan gebruikt om ons advertenties te vertonen die aan onze belangstellingssfeer aangepast zijn. Een pasmunt die de documentaire als een te zware tol leek te beschouwen.

Belgische studenten maken ‘alternatieve’ sportsite

Drie Belgische vrienden hadden het helemaal gehad met de trend dat sportwebsites snelheid vaak belangrijker vinden dan kwaliteit. Daarom hebben zij de ‘Extrasport.be’ opgericht, een site die op een aparte manier de gebeurtenissen in de sportwereld verslaat.

Radicale bescheidenheid

Wat "The Wire" voor ons kan betekenen
Afgelopen week kreeg Vlaams dichter, essayist, columnist en hoogleraar Moderne Nederlandse Letterkunde aan de Universiteit Utrecht, Geert Buelens de Arkpijs van het Vrije Woord. In zijn dankwoord pleit hij voor complexiteit en tegen schreeuwerigheid.

Alex Beishuizen omarmt user generated content

Voormalig Computable baas Alex Beishuizen is sinds begin februari hoofdredacteur van het Nederlandse Intermediair. In het persbericht dat bij zijn presentatie uitging,verklaarde hij destijds dat “het in deze tijd van het grootste belang is om los te komen van uitingsvormen zoals een weekblad of een website, maar te denken en te werken vanuit alle mogelijkheden die een titel heeft”.

In de naam van de vader, de zoon en de CIM-cijfers

Afgelopen weekend verschenen in zowat alle Vlaamse kranten officiële cijfers over de evolutie van de krantenverkoop in ons land. Eén tendens springt daarbij in het oog: zowat elke krant publiceert andere cijfers.

Oproep tot een eerlijke verkiezingsberichtgeving

“Ik kan het niet meer aanzien”, riep Stijn Meuris enkele weken geleden. Meuris had het over de politieke besluitvorming (of beter het ontstellende gebrek daaraan) en roept op om niet meer te gaan stemmen. Zelf zit ik met eenzelfde gevoel van afkeer, maar dan (ook) over de politieke verslaggeving van de laatste jaren.

FTM volgt de geldstroom

Follow the Money is een innovatief internetplatform, gerund door drie journalistieke veteranen. Half april werd de site ‘zachtjes’ gelanceerd. Er is ook gedacht aan een verdienmodel.

Joris Luyendijk ziet toekomst in wolken

Nu de journalistiek in zwaar weer verkeert, lijkt het niet de meest gunstige tijd om als nieuwsgaarder aan de slag te gaan. De werkdruk ligt hoog, vacante posities zijn schaars en zekerheid over een langdurige aanstelling is een utopie. Volgens NRC-correspondent Joris Luyendijk is er echter geen mooiere tijd om als journalist aan de slag te gaan dan het heden: “Er gaat heel veel veranderen de komende jaren. En jonge journalisten zitten daar midden in.”

België en de prehistorie

Paniek en radeloosheid. Meer woorden heb je momenteel niet nodig om de sfeer aan de top van de Europese Unie te omschrijven. Nadat de Eurogroep zondag voor Griekenland een hulppakket zonder voorgaande goedkeurde, gingen dinsdag de poppen opnieuw aan het dansen.

Euro crasht en wat vertellen onze 'kwaliteitsmedia?

Ergert u zich ook zo aan de manier waarop de VRT en de kranten, over de problemen rond de Euro berichten ? De manier waarop men het beurssysteem onbekritiseerd laat en geen inzicht geeft in wat het beurs-gespeculeer ons allen gaat kosten.

'Wie is er bang van de Belg (Vlaming)?'

In 2006 is de Nederlandse Stichting De Tegel in het leven geroepen. Die organiseert elk jaar de jaarprijzen voor journalistiek in Nederland. Dit jaar waren Geert Buelens en Bart De Wever te gast als commentatoren op de journalistiek in Nederland. Hierbij de speech van Bart De Wever.

Speech Geert Buelens naar aanleiding van de uitreiking van De Tegel

In 2006 is de Nederlandse Stichting De Tegel in het leven geroepen. Die organiseert elk jaar de jaarprijzen voor journalistiek in Nederland. Dit jaar waren Geert Buelens en Bart De Wever te gast als commentatoren op de journalistiek in Nederland. Hierbij de speech van Geert Buelens.

‘Staten-Generaal van de Media geslaagde promocampagne voor Kris Peeters’

Nog geen jaar geleden leken de media wel de afgrond in te storten. Ontslagen hier, herstructureringen daar: de financiële crisis bedreigde ook de mediagroepen. Minister-president besloot daar iets aan te doen en organiseerde een Staten-Generaal van de Media. Luc Vanheerentals van de Vlaamse Vereniging van Journalisten bekijkt een jaar later wat daarvan blijven hangen is: ‘Het is nog altijd wachten op het eerste concrete overheidsinitiatief.’

De ijzeren kern

Minister van Media Ingrid Lieten wil nieuwe afspraken met de schrijvende pers. Ze heeft een stok achter de deur.

Denk aan uw correspondent!

‘Als er in Duitsland zulke grootmoeders waren, hadden we de oorlog zeker verloren!’, grapt een demonstrant. Hij heeft het over de 81-jarige dappere vrouw die voor me staat en me indringend aankijkt. ‘Je ziet er wel aardig uit, maar als je echt een journalist bent, vertrouw ik je natuurlijk voor geen meter’, zegt ze. ‘Ik ben niet bang je te vertellen wat ik denk en je mag het best opschrijven, maar ik wil het wel teruglezen.’ Ik mompel en probeer uit te leggen dat de kranten waar ik voor werk alleen in Nederland en vooral in het Nederlands worden uitgegeven. ‘Nou en?’, zegt ze. ‘Het komt toch wel online te staan? Ik geef je het e-mailadres van mijn kleinzoon en die zorgt wel dat ik het kan lezen. Afgesproken?’

Ondernemer of reiziger, de rol van de buitenlandverslaggever

Er kierde een generatiekloofje door het podium van het Brusselse Beurscafé dinsdagavond 4 mei tijdens het tweede Vlaamse Mediacafé. De jonge freelancer Olaf Koens - kleine ondernemer, immer op zoek naar publicatiemogelijkheden - en buitenlandverslaggever Jorn De Cock, reizende deskjournalist voor De Standaard met vast salaris. Ze konden elkaar wel vinden op de constatering dat een goed verhaal altijd verkoopt.

Follow the subsidy-money

Do we really want to transfer million-euro subsidies to individual recipients in the agro-industry? The latest publication of who got what from the EU farmsubsidies proved that the number of subsidy-millionaires has risen significantly. And right now is the perfect time to talk about it, because right now the future of this money-transfer is being debated.

Media: ook de kritische waakhond van zichzelf?

Het einde van het land. Het failliet van een politieke generatie. De democratie bedreigd. Het regime op zijn laatste benen. Consensusdemocratie ten grave gedragen. Einde van compromistijdperk. En ga zo maar door. De voorbije weken leenden zich dankbaar tot een duchtige greep uit de lade van de Grote Woorden. Dat is wat media doen bij  maatschappelijk onheil: mediacommotie en -emotie.

De slachtoffers van de nieuwsfabriek

Naast individuele stressgevoeligheid lijken vooral verschuivingen binnen het beroep mee te spelen bij de ontwikkeling van burnout bij journalisten omdat ze botsen met de journalistieke ethiek en deontologie. Dat blijkt uit het kwalitatieve onderzoek dat onderzoekers van de Arteveldehogeschool deden bij journalisten met burnout. De verschuivingen in het beroep zijn het gevolg van de toenemende digitalisering van de nieuwsstromen, de groeiende commercialisering en de stijgende concurrentie.

Debat over de (on-)begrensde mogelijkheden van de buitenlandcorrespondent

Wat stelt onze buitenlandberichtgeving vandaag nog voor? Herwerkte telexberichten van de grote nieuwsagentschappen die hun journalisten zo strategisch mogelijk trachten te positioneren in het best gelegen hotel? Of kan het nog erger? Olaf Koens, Jorn De Cock en Koen Vidal op dinsdag 4 mei om 20:30 in het Beurskafee te Brussel.

MO.be, Apache, StampMedia.be en rektoverso.be gaan nauwer samenwerken

Vier nieuwssites, MO.be, Apache.be, StampMedia.be en rektoverso.be, gaan intensief samenwerken door nieuwsberichten uit te wisselen en naar mekaar te verwijzen.

Resultaten opiniepeiling te vaak als feiten verkocht

Op 29 april verdedigt sociologe Nathalie Sonck haar doctoraat over de relatie tussen nieuwsmedia, peilingen en opinies. Ze pleit er onder meer voor dat nieuwsmedia de waarde van peilingsresultaten correct weergeven. “Als media zelf zeggen dat peilingen eerder entertainment zijn, moeten ze ze misschien meteen op de horoscooppagina plaatsen.”

Denken

Collega's van de concurrerende krant werden zes maanden lang nauwgezet geobserveerd door een wetenschapper. Het was voor hen ook niet altijd duidelijk waar de man nu precies op zoek naar was, laat staan wat al die ingewikkelde software inhield die aan hun toetsenborden was verbonden. Het programma legde tot op een fractie van een seconde nauwkeurig vast wanneer de journalist welke toets aanslaat, en wanneer hij zijn muis beweegt. Bijbehorende software maakte zo een filmje van het scherm tijdens de totstandkoming van een artikel.

GIJC report: Roberto Saviano en het grote zwijgen

Zijn boek ‘Gomorra’ is uitgebracht in 53 landen en verkocht 5 miljoen kopieën. Hij leeft al vier jaar met strenge beveiliging. Tijdens zijn panelsessie op de GIJC telt het oplettende publiek vijf bewakers. Roberto Saviano spreekt – op eigen verzoek - niet vanachter het katheder maar in een stoel. En hij vertelt vooral over het grote zwijgen.

GIJC report: Financiering in ontwikkelingslanden

Hoe zorg je voor onafhankelijke media met geld van banken en rijke burgers? Het Media Development Loan Fund (MDLF) vond een manier. Ingewikkeld, dat wel. Maar het fonds, dat vijftien jaar geleden begon met een handjevol giften, draait dit jaar voor het eerst met (kleine) winst terwijl het project na project in de derde wereld kan steunen. Kan onderzoeksjournalistiek hier iets van leren?

GIJC report: Van onderschatting naar overschatting

David Barstow won de Pulitzer Prize 2009 voor The New York Times met de onthulling dat de grote Amerikaanse networks gepensioneerde generaals gebruikten als commentatoren op de oorlog in Irak en Afghanistan, terwijl diezelfde generaals tegelijkertijd consultants waren voor de defensie-industrie bij het binnenhalen van contracten in deze oorlogen. Hoe krijg je zo’n gecompliceerd verhaal rond, in je eentje?

GIJ report - Le Canard Enchainé

Le Canard Enchainé drukt geen advertenties af maar is financieel zeer gezond. Daarnaast is het een onderzoeksblad in een land waar grote kranten hebben besloten vrijwel geen onderzoek meer te doen. Hoe doen ze het? Claude Angeli, editor van dit al 100 jaar bestaande weekblad vertelt.

GIJC report: Geld verdienen met nieuwsbrieven

Hoe maak je een nieuwsbrief profijtelijk? Maurice Botbol van Indigo Publications doet het al sinds 1981, toen hij even geen betaalde journalistieke baan had. Het geheim? Kwalitatief hoge inhoud voor een publiek van experts. Maar altijd met een journalistieke insteek.

GIJC report - Onderzoek voor TV financieren

Onderzoeksjournalistiek op TV, kan het nog? Wie betaalt de programmamakers? En waarvoor eigenlijk? Wie helpt de leurende freelancer bij het zoeken naar geld en een zender? In Frankrijk zitten interessante contacten, ook voor buitenlandse journalisten.

60 seconds and more

A while ago I was asked to give classes about EU-journalism at a journalism school in Belgium. “Do remember to tell them, why the EU is so boring,” the coordinator joked. But since when has power been boring?

Livestream Wereldconferentie Genève

Er is een live stream vanuit de Wereldconferentie onderzoeksjournalistiek (GIJC2010).

Waardenloze meningen zijn waardeloze meningen

Een Vaticaans functionaris die kerkkritiek inzake kindermisbruik vergelijkt met antisemitische aanvallen verkoopt lulkoek. Een parlementslid dat de Vlaamse regering op een lijn stelt met de Duitse bezetter vertelt prietpraat. Een krant die bij een opiniestuk over meewarig Vlaanderen een foto van een massagraf plaatst, treitert. Een universiteit die een Islamdebat aankondigt onder de titel “Leve God, Weg met Allah”, handelt populistisch. Een spreker die dat debat wil inleiden met een grapje over Allah, pakt het wat onverstandig aan. Wat opgetrommelde moslims die het debat onmogelijk maken, gedragen zich stom. Hun gewelddreiging tegenover wie een godheid relativeert is ongepast. Enkele heethoofden die de sharia in België willen invoeren, verkopen onzin.

Hoofdredacteuren somber over toekomst van de journalistiek

Amerikaanse hoofdredacteuren zijn pessimistisch over de toekomst van de journalistiek. Of op zijn minst flink sceptisch. Dat valt te concluderen uit een peiling van het Project for Excellence in Journalism.

VRT, open je ogen voor de commercie ze sluit.

Erg dat er vandaag maar alleen in termen van besparingen wordt gesproken als het over onze openbare omroep gaat. Net een medisch team dat alleen over de timing van de amputaties praat, terwijl het lichaam van de patiënt voornamelijk bestaat uit gezonde, vitale organen. Ik maak dus enkele suggesties aan politiek en management, en ook aan ‘politiek management’ dat straks een beleid moet tekenen en vooral leiding moet geven aan de VRT.

“We zijn verslaafd aan entertainment” – Interview met Chris Atkins

De Britse documentairemaker Chris Atkins is niet echt optimistisch over de toekomst van de journalist. Erger, hij vraagt zich af of er nog wel zoiets als journalisten bestaat. En de man kan het weten. Hij werkte zelf jarenlang als journalist in de Britse media en het begon hem langzaam te dagen waarom roddels en weetjes over beroemdheden steeds meer aandacht krijgen. We zijn verslaafd. Hij maakte er de onderhoudende, maar schokkende documentaire Starsuckers over, die resultaten van wetenschappelijk onderzoek koppelt aan prangende voorbeelden van hoe de media-industrie en zelfs de politieke wereld deze verslaving in de hand werken.

De Weekend Standaard: 700 gram papierverspilling ?

Er zijn al heelder bossen voor gesneuveld: om alle artikels op af te drukken die het reeds hadden over de toekomst van de gedrukte krant. Heeft die nog een toekomst ? Afhankelijk van de bron is het antwoord 'ja, maar' tot 'zeker niet'. De manier waarop de Belgische kranten nu bezig zijn, doet je alvast neigen naar het "zeker niet".

Benno Barnard gekneld tussen confrontatiejournalistiek en steekvlampolitiek.

‘Ik weet het, ik lees de krant" was de slogan van een dagbladencampagne waarmee de Belgische Vereniging van Dagbladuitgevers (BVD) begin jaren ‘80 de dagbladen promootte. Wat weten we ondertussen via de kranten – en bij uitbreiding, de media - na de bombastische en buitensporige mediatieke uitvergroting van de verstoorde lezing van Benno Barnard in een aula van de Antwerpse universiteit? Bitter weinig.

‘Het comfort van de grote mediagroepen is voor de meeste politieke partijen dik oké’

Bart Caron (Groen!), ondervoorzitter van de mediacommissie in het Vlaams Parlement, verwacht geen politieke impulsen om de mediaconcentratie in Vlaanderen tegen te gaan. “De mediagroepen en de grote partijen hebben alle baat bij een status quo”, zegt hij.

Geen democratie zonder een sterke openbare omroep

Cas Goossens en Ludo Abicht waarschuwen de bestuurders van de VRT, die vandaag bekijken hoe ze gaan besparen: de VRT is geen privébedrijf, maar een publieke dienst met een unieke rol in de democratie.

Strained US-Israel relations

This week on the Listening Post - an ill-timed announcement of new settlements in East Jerusalem throws US-Israeli relations into a tailspin and the news coverage follows. And as violence grips central Nigeria, the media picks up on the religious tone of the clashes, but little else.

Op zoek naar nieuw model

Een doorslaggevend moment voor de journalistiek', zo noemde Rebekah Brooks van News Corp het vrijdag. Vanaf juni schakelt The Times over op een betalend model voor zijn website. Le Monde doet vandaag hetzelfde. Succes is niet verzekerd.

Google versus China: De Wereld Morgen kijkt mee met Chinese KP

Bij al het goede nieuws over China, hoort jammer genoeg een keerzijde. Die van een ongeremd materialisme dat de Chinese cultuur lijkt te domineren, die van de wijdverbreide corruptie en die van de onvrijheid in China waar een "Kommunistische Partij" aan de macht is, die meer drijft op het aanwakkeren van nationalistische gevoelens van trots op het moederland, dan op de oude kommunistische waarde van solidariteit.

Hunters nieuwe verdienmodel media

Hoe kan de serieuze journalistiek haar toekomst veiligstellen en haar positie op de lange termijn zelfs verstevigen? Mark Lee Hunter en collega Luk van Wassenhove schreven hun eigen visie hierop in Disruptive News Technologies: Stakeholder Media and the Future of Watchdog Journalism Business Models.

Journalistiek getwitter

Koningin Fabiola is al minstens drie maal dood verklaard, op www.gva.be , op www.deredactie.be en toen nog op de nieuwsfeed van het agentschap Belga voor de media. Dat laatste was een misplaatste grap van een krantenmedewerker, doch ze is Belga (vooral in de Franstalige kranten) scherp aangerekend.

Verdachtmakingen, roddels en leugens

'Wanneer ik het blad waaraan ik met hart en ziel een groot deel van mijn journalistieke loopbaan heb gewijd, niet meer herken, hoef ik ook niet langer te zwijgen', schrijft voormalig 'Dag Allemaal'-hoofdredacteur Mathias Danneels. Vooral de affaire-Rouffaer stuit hem tegen de borst.

Je weet het natuurlijk nooit zeker met die krant

Nadat zo ongeveer de hele politieke redactie opstapte, wordt De Morgen recht gehouden door redacteuren die al blij zijn dat ze in hartje Brussel kantoor mogen houden. Het is er aan te zien.

De VRT: kroniek van een aangekondigde ontmanteling

De bredere discussie over de besparingsplannen bij de VRT kwam traag op gang. Te traag, schrijft Tony Mary: ‘Het is schandalig dat hierover geen maatschappelijk debat gehouden wordt.'

Als het nu een Vlaams Belanger was

Ik had graag Vechten tegen de bierkaai van literatuurwetenschapper Kevin Absillis gelezen. Over Angèle Manteau, over het naar haar genoemde uitgevershuis (Manteau), over het literaire klimaat in de tweede helft van de vorige eeuw en over de relatie tussen Nederland en Vlaanderen. Helaas: Veel te duur, iets te dik en vooral veel te veel anderen boeken die (in mijn ogen) smeken om door mij gelezen te worden. Gelukkig zet Knack deze week alle noemenswaardigheden op een rijtje.

VRT-besparingen Waarom verkochten SPA & CD&V hun ziel ?

279 mensen weg; minder Vlaamse fictie, minder entertainment, minder sport" ... Als je het zo samenvat kan je zoals De Standaard op zijn voorpagina van dinsdag 16 maart deed, alleen maar besluiten: "besparingen treffen personeel én kijkers." "Banenverlies en verschraling van het programma-aanbod" vatte De Morgen van dinsdag het plan samen waarmee VRT-baas Piet Van Roe op maandag 15/3 uitpakte en dat moet leiden tot een besparing van 65 miljoen euro in 2011 (15 % van de VRT-begroting).

Geen transparantie over staatssteun aan private pers

In tijden van crisis moet iedereen inleveren. Zo moet ook de VRT de komende twee jaar 65 miljoen euro besparen. Maar klopt het beeld dat de VRT zowat het enige medium is dat op overheidsgeld draait? ‘Neen’, zegt professor Karin Raeymaeckers. ‘Alleen kan niemand precies vertellen hoeveel overheidsgeld er dan wel rechtstreeks en onrechtstreeks naar andere media stroomt.

Wat is onderzoeksjournalistiek en wat zou het kunnen zijn?

Een 'nieuwe indringende reportagereeks' in de weekendbijlage van De Morgen, van de pen van journalist Rudi Rotthier, die ter gelegenheid twee maanden verbleef in Sint-Jans-Molenbeek en Sint-Joost-Ten-Node, wordt in een advertentie op de nationale radio aangekondigd als 'onderzoeksjournlistiek van de bovenste plank'. Ik dus naar de krantenboer voor een portie van deze lekkernij: gewogen en te licht bevonden, de naam onderzoeksjournalistiek niet waardig. Een kritiek met argumenten én voorstellen voor betere stadsjournalistiek.

Advocaten bepalen wat u mag lezen

Het boek ‘Het kan je buurman zijn. De zaak-Ronald Janssen’, een publicatie van Linkeroever Uitgevers, zult u niet kunnen lezen. Zo is in een eenzijdig verzoekschrift door de voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg betekend. Linkeroever Uitgevers heeft beslist zich daar niet tegen te willen verzetten. Uit respect voor de nabestaanden van de gruweldaden van Ronald Janssen wil de uitgeverij de nabestaanden niet in nog een extra rechtsgang betrekken.

Allochtone luisteraars gezocht om 'Peeters & Pichal' te maken

Hoe kunnen de Vlaamse media meer lezers, luisteraars en kijkers van allochtone origine aantrekken? 'Door de redacties gekleurder te krijgen', is de mening van Peter Vandermeersch van De Standaard en Het Nieuwsblad. Die uitspraak deed hij in het mediadebat van het programma 'Mezzo', dat voor één keer gepresenteerd werd door Vlaams Minister Ingrid Lieten.

Fantastische journalistiek

De slager van Bergen, verantwoordelijk voor een serie onopgeloste moorden, is een arts-specialist Neus-Keel-Oren. Of toch niet? Een pas van kanker herstelde jongeman is zijn twee kinderen verloren in de treinramp in Buizingen. Of toch niet? En de comapatiënt Rom kan geassisteerd communiceren. Of toch niet?

De correspondent 2.0

Je wilt correspondent worden in een tijd dat traditionele media massaal kopje ondergaan. Op een vast inkomen en massale interesse in je werk hoef je niet te reken. Dan maar laten zitten? Nee hoor, de buitenlandcorrespondentie biedt volop kansen voor jonge, talentvolle en gemotiveerde freelancers.

Een klacht is een geschenk

Dat journalisten niet tegen kritiek zouden kunnen, was een algemene vaststelling in het VVOJ Café Brussel : Omgaan met kritiek. Toch is er volgens Filip Voets, ombudsman van de Vlaamse Raad voor de Journalistiek, een positieve evolutie. “De laatste maanden zijn enkele interessante boeken over het onderwerp verschenen. Ook de site Mediakritiek.be toont een positieve evolutie in het omgaan met kritiek door de media.”

Journalisten, verenigt u!

"Zaterdag blies de Vlaamse Vereniging van Journalisten (VVJ) in het Brusselse Résidence Palace verzamelen voor haar jaarlijkse algemene vergadering. De felle mediakritiek, die de afgelopen weken werd geuit, onder meer door wetenschappers zoals Geert Buelens en Luc Huyse was er de talk of the town."

The power games behind a debate

Are Danish media instrumentalised in the cartoon debate? The 94.923 descendants of the prophet Mohammed and the Danish daily newspaper Politiken have reached an agreement Thursday the 25th of February 2010 about the famous Danish cartoons depicting the prophet Mohammed.

Over confectiejournalistiek: De Standaard meets Apache & C°

Een onverwoestbaar indianenverhaal - Vlaanderen kent al een decennium lang een bloeiend aanbod van nieuws- en opinieblogs die zich t.o.v. de klassieke media behoorlijk kritisch opstellen: wat ze soms missen aan journalistieke professionaliteit en technische middelen, compenseren velen ruimschoots door hun gedrevenheid om dieper te graven en zich buiten de grenzen van het politiek-correcte te begeven.

Cultuur op de publieke omroep

In Nederland is cultuur bij de publieke omroep een gevoelig thema. Een deel van de culturele wereld vindt dat er in de tv-programma’s te weinig aandacht is voor kunst en cultuur op televisie. En op Radio 4 — de klassieke radiozender — is te veel popu- laire klassieke muziek te horen, te weinig hele werken en nauwelijks Nieuwe Muziek. In Vlaanderen werd cultuur gedurende een hele tijd weggeduwd uit de openbare omroep. Cultuur was elitair en in tijden van kijkcijfers enigszins ongewenst. Aan het begin van de jaren negentig leek de toenmalige BRTN de strijd met de commerciële omroep VTM te gaan verliezen. Die periode is voorbij. De VRT is al een hele tijd weer marktleider. Maar de programmering van cultuur blijft een moeilijke onderneming. Zeker in tijden van digitale televisie en internet. Wat te doen?

De mythe van de vrije televisiemarkt

Tweeten in het donker

Het bericht haalde donderdag (18 februari 2010 nvdr.) ook hier (De Standaard nvdr.) de headlines: journalisten die niet op de trein van de nieuwe, sociale media springen, kunnen maar beter een andere baan zoeken. Aldus niet de ceo's van Facebook of Twitter, maar de nieuwe baas van de BBC World Service, Peter Horrock. The Guardian bracht het nieuws als een teken des tijds: de meest gerespecteerde nieuwsorganisatie van Europa schudt haar conservatieve veren af en omhelst de sociale media. Of we dat moeten toejuichen of betreuren, laat de krant in het midden.

De ambities van Apache.be

Internetkrant Dewerktitel.be verandert in Apache.be. Hoofdredacteur Georges Timmerman wil afstand nemen van de traditionele media en zich internationaal profileren.

Au Social Media Club, les nouveaux métiers du journalisme

Un débat public organisé par le Social Media Club sur les nouveaux métiers du journalisme en ligne s'est déroulée le 17 février 2010, à La Cantine, à Paris. Animé par Julien Jacob, il a suivi le format classique du Social Media Club France, à savoir une prise de parole d'environ 15 minutes pour chaque intervenant suivie d'une série de questions/réponses. Résumé de chaque intervention rédigé par le Social Media Club.

Pareltjes van computer assisted reporting

In de mailinglijst van het Global Investigative Journalism Network kwamen onlangs verschillende mooie voorbeelden van computer assisted reporting (car) voorbij. Voor het gemak heeft de VVOJ-webredactie ze even handzaam bij elkaar gezet.

Censorship, manipulation and other ills also affect the internet

It is fashionable to say that print media are finished and that online media are the future. With the web, we hear, everybody will have access to all the information. Everybody will have freedom of expression. Journalists will be freed from censorship, editorial pressure and bribery by advertisers. All Africa’s media problems, it seems, can be solved simply through the use of new technologies.

Brussel verdient zijn waakhonden

Voor het eerst in ruim vijftig jaar Europa loopt in Brussel het aantal correspondenten terug. Hun beroepsorganisatie, de Association de la Presse Internationale (API), zint op actie. Want Europa verdient dat debat, én het verdient zijn waakhonden, vindt Brussel-correspondent en API-bestuurslid Frans Boogaard van Algemeen Dagblad.

Pers zonder mededogen: de komst van de infotainer

'Waarom heeft bijna een derde van de beroepsjournalisten in Vlaanderen last van burn-out? De allerbelangrijkste factor is werkdruk. Hoe groter de werkdruk, hoe groter de uitputting en het cynisme bij de journalisten.’ Dat zei onderzoeksjournaliste Marleen Teugels gisteren op het Paleisdispuut Justitie en Media, georganiseerd door het Vlaams Pleitgenootschap. Teugels baseert zich op twee jaar onderzoek naar de arbeidsomstandigheden van beroepsjournalisten aan de Gentse Arteveldehogeschool. Deze maand start ze met een onderzoek naar de noden van beginnende stagiairs-beroepsjournalisten.

Test uw creativiteit

Wat vermag vandaag nog de documentaire? Zijn rol lijkt steeds meer in het gedrang te komen, nu een groeiend aantal spelers aanspraak maken op het onderwerp dat hij belicht: de realiteit. De opgang van nieuwe media, gecombineerd met de verspreiding van flexibele opnameapparatuur als de gsm, maakt vandaag elke consument een potentiële producent en distributeur van de realiteit. Die consument krijgt daarmee een steeds groter aandeel in het uitzicht van de samenleving zoals die zich aan ons voordoet in de pers, op internet of op televisie. Hoe overleeft documentaire dat realiteitsconsumentisme? Ons documentairedossier op de volgende bladzijden biedt meerdere antwoorden.

'Elkaar vertrouwen is de sleutel'

Grensoverschrijdende onderzoeksjournalistiek

“Even had ik er een aantal collega’s bij,” zegt onderzoeksjournalist Jeroen Trommelen van De Volkskrant over zijn samenwerking met collega’s uit Engeland en Noorwegen. In de late zomer van 2009 besloten vijf journalisten van vier verschillende media dat ze bij het onderzoek naar de rol van multinational Trafigura bij een milieuschandaal in Afrika samen meer konden bereiken dan alleen. Een bijna tegennatuurlijke houding voor een journalist. “We zijn normaliter allemaal scoopjunks,” zegt Trommelen, “maar nu kon ik wel de puzzel afmaken waarvan ik in mijn eentje nog veertig stukjes overhield.”

De kladversie van de geschiedenis

Journalistiek is een bijna perfecte niet-exacte wetenschap, zij stelt de eerste kladversie samen van de geschiedschrijving, aldus oud-journalist prof. Eric Alterman (Eric ALTERMAN, What liberal Media? The truth about Bias and the News, 2003, p. 104). Letterlijk luidt zijn stelling als volgt: “Journalism, lest we forget, is a nearly perfectly inexact science, the first draft of history”. 

Media zijn te belangrijk om over te laten aan de markt alleen

'Het is niet eens zo erg dat er enkele politici rondlopen die het niet al te ernstig nemen met hun taak, zolang er maar ernstige media zijn die ons informeren over wat die politici precies uitspoken.' Een opinie van Gie Goris naar aanleiding van de eerste Karel Van Miert lezing op dinsdag 9 februari.

Over de toekomst van journalistiek onderwijs

Dan Gillmor deelt zijn gedachten over de toekomst van journalistiek onderwijs. Zijn deze ideeën ook van toepassing op Nederland? Daar heb ik - zelf freelance trainer/docent crossmediale journalistiek en communicatie - wel een paar gedachten over.

Ieder zijn opdracht

Durven kijken, vooral naar het Congo van vandaag — Het debat over zijn Congo-bijdragen wordt stilaan een dovemansgesprek, vindt Peter Verlinden. Maar hij doet nog een poging. Zijn opdracht is: voor een breed publiek reportages maken over hoe de Congolezen terugkijken op vijftig jaar onafhankelijkheid. 'Het is de plicht van de journalist om weer te geven wat er leeft, niet wat hij graag zou willen dat er leeft.'

Een nieuw jaar, een nieuwe mediatrend

Het nieuwe mediajaar loopt zich nog maar warm en toch lijkt een eerste voorzichtige trend geboren. Een seriemoordenaar in Loksbergen? Een kalasjnikov in Brussel? Het is keer op keer alle hens aan dek: extra cameraploegen, extra uitzendingen, extra pagina’s. Tijd om na te denken over de opzwepende tango tussen mediabombardementen en steekvlambeleid.

VVOJ Café Brussel: Omgaan met kritiek

Hoe zouden Vlaamse media moeten omgaan met kritiek om er lering uit te kunnen trekken? Die vraag staat centraal tijdens een VVOJ Café op maandagavond 1 maart in Brussel.

De koloniale sehnsucht van Peter Verlinden

VRT-journalist Peter Verlinden heeft een roeping: oud-koloniale kringen een stem geven. De conclusies van Verlinden zijn onuitgesproken, maar doorgaans glashelder: de Congolese leiders hebben de onafhankelijkheid afgedwongen zonder dat de bevolking er rijp voor was en de premature onafhankelijkheid veroorzaakte een catastrofe die tot vandaag duurt. Dat schrijft socioloog Ludo De Witte in een opiniestuk voor De Werktitel. De Witte is Congo-expert en schrijft momenteel zijn derde boek over de oude Belgische kolonie.

Jan Blokker houdt niet van journalisten

Met zijn stelling ‘Nederlandse journalisten houden niet van journalistiek’ heeft Jan Blokker, zo blijkt uit de reacties, misschien wel meer gelijk dan hij zelf dacht. De titel van Blokkers bundel met stukken over de media verwijst naar de voorliefde van journalistiek Nederland voor opinies, analyses en meningen – geheel in de traditie van de dominees vanaf de kansel en de onderwijzers voor de klas. Gewoon intelligent uitgezochte en goedgeschreven stukken gaven en geven in belangrijke delen van de gedrukte media geen status genoeg, je moet minstens ‘een column’ hebben, het liefst nog met fotootje. Zie de gênante proliferatie van stukjes, bij voorkeur met leuk fotootje, in de Volkskrant, zoals ook Vrij Nederland en HP De Tijd dat sinds jaren doen.

Franstalige en Nederlandstalige media over Brussel

Zowel een item op TV Brussel als in Ter Zake.

Nieuwe media, nieuwe journalisten

De ontwikkeling van nieuwe technologie heeft van elk individu een potentiële journalist gemaakt. Vele duizenden burgers zijn buiten de klassieke media ‘nieuws’ beginnen produceren, via al dan niet geraadpleegde blogs. Zijn dat nu allemaal ook ‘journalisten’ geworden? Mét perskaart?

Terug naar Siberië, Berlijn en Binche!

De Vlaamse media bezinnen zich. De economische crisis en de recente gebeurtenissen in Loksbergen lijken (tot op zekere hoogte) tot een inhoudelijke reflectie te leiden. Professor Geert Buelens trok het debat aan in De Standaard en lokte daarmee reeds heel wat reacties uit. Deze bijdrage breekt een lans voor een debat over één hedendaags mediaparadigma dat Buelens mooi beschreef, namelijk: “Mijd het buitenland!”

Teeveebladen

Het was een beetje pijnlijk. De dag waarop De Standaard enthousiast op haar voorpagina het succes van Man bijt hond beloofde te ontrafelen, kwam datzelfde programma in het oog van een kleine storm te zitten. Enkele Liedekerkenaren klaagden aan dat zij door de programmamakers niet erg correct werden behandeld. Uit de reportage kon blijken dat Liedekerke een bende halve zolen verzamelde, en dat kon werkelijk niet het geval zijn.

Waarom het goed is dat De Standaard commentaren strikter beheert

De Standaard kondigde gisteren aan dat de redactie de commentaren van lezers op artikels strikter gaat modereren op de site. Ook in de krant besteedt Algemeen Hoofdredacteur Peter Vandermeersch daar veel aandacht aan. Ik vind het een goed initiatief dat het debat ten goede zal komen. En dat is dan weer een goede zaak voor zowel De Standaard als de bezoekers van de site.

Minder maar beter

Onlinedebat stimuleren, en dus beperken
De Standaard houdt van polemiek. De Standaard houdt van het debat. De Standaard wil zijn vele lezers een stem bieden in de relevante maatschappelijke discussies. In de krant en via de site wil de redactie samen met de lezers het debat in Vlaanderen breed stimuleren. Toch hebben we recent besloten de reactiemogelijkheden op onze site te verstrakken. Omdat we ervan overtuigd zijn dat iedereen gebaat is bij minder maar betere reacties.

Jef Vermassen - Paul Quirynen 1-0 en een dikke NON aan Belga!

"Tuchtonderzoek naar advocaat Quirynen in de zaak Janssen."
Belga kopt het groot vandaag.  Sommige collega's vergelijken de uitspraken van Quirynen in hun krantenartikel met het optreden van Jef Vermassen. Ook veel opgevoerd - en laten we duidelijk zijn : té veel opgevoerd - in de media over de zaak Janssen maar naar Vermassen loopt geen tuchtmaatregel. 

Halt aan de media-islam

Terwijl de discussie over het 'schijnhuwelijk' van Ali en Safiya woedt, worden er ook kritische vragen gesteld over het programma van Annemie Struyf zelf. 'Hang “in godsnaam, eens een genuanceerd beeld op', schrijft Katleen De Ridder.

TV-kritiek in de geschreven pers?

Na Dendermonde heeft ook Liedekerke er zijn buik van vol
Soms leidt een gebrek aan redactionele coördinatie binnen een krant tot verrassende inzichten. In De Standaard van 26/1/10 wordt op de pagina “Cultuur en media” uitvoerig de lof gezongen van het woestijnvisproduct Man bijt hond. Niet echt verwonderlijk, als men de ziet hoe Corelio (uitgever van DS), VRT, Woestijnvis, en nu ook Humo-uitgever Sanoma, elkaar om de hals vallen binnen één groot mediakluwen.

True European journalism

Slave workers in Europe. Personal tragedies, evil masterminds, fear, violence and threats to journalists. And European questions. All elements for a good story are there. Yet it took Adrian Mogos from Romania two years before he had finally published the story, he already had heard rumours about so long ago. The reason: There was no money for travelling, communication and the extra time that is necessary to do cross-border research.

Naar een Vlaams Instituut voor Audiovisuele Archivering

Een blik op de beleidsnota’s Media en Cultuur
Heeft u al een televisioneel alternatief, als er komende maandag geen Slimste Mens meer is? Ik ben zo vrij u mijn goed bewaard geheim mee te delen: Elodie de Sélys presenteert om twintig over tien Ce jour-là op La Une, een goed onderbouwde tegenhanger van wijlen Histories, die overvloedig uit het archief put. François Tron, directeur televisie bij onze Franstalige omroep, heeft mooie Elodie persoonlijk van de vrijdagnacht op La Deux naar prime time La Une gepiloteerd. En wat haar archieven betreft, heeft de RTBf de jongste tijd nog een andere opvallende beslissing genomen: precies een jaar geleden heeft ze die namelijk van de hand gedaan. Meer zelfs, ze heeft ze weggeschonken, en wel aan een piepklein bedrijfje gevestigd in Luik, Sonuma.

Jongeren zijn zuiplappen

De media hebben zo hun dankbare clichés. Jongeren en alcohol bijvoorbeeld. Twee begrippen met een ongemakkelijke relatie maar waarvan de veronderstelde samenhang als zoete koek door de strot van de goegemeente kan geramd worden. Succes verzekerd voor iedereen die snel en veel aandacht wil. Test-Aankoop deed het nog eens. En de media volgde.

Belga, waar de klant koning én aandeelhouder is

Klant is koning. Met die gedachte in het achterhoofd bepalen de aandeelhouders het beleid bij Belga. Maar laat die aandeelhouders, te weten de belangrijkste dagbladen en zenders, ook de belangrijkste klanten van het persagentschap zijn. Een interessante constructie is dat. Ook al omdat ze toelaat om als advertentiegeld verpakte winst weg te versassen, zonder dat de fiscus er zijn deel van krijgt.

Extreme standpunten zijn vaak onverantwoord interessanter dan genuanceerde beschouwingen

In ‘Mediagebruikers, verenigt u!’ (DS 12 januari 2010) schrijft Luc Huyse over een ‘nieuwe alfabetiseringscampagne’ rond ‘mediawijsheid’: ‘Waarop wachten organisaties als […] het Davidsfonds en al die anderen in dat kleurrijke landschap van verenigingen?’ Ik ben hem bijzonder dankbaar voor die vraag en probeer dan ook kort te antwoorden.

‘Bloedhonden onder de journalisten’

De gruweldaden van Ronald Janssen veroorzaakten een schok van verbijstering. In de marge daarvan leidde ook de berichtgeving over de zaak bij sommigen tot grote verontwaardiging. Volgens de parketwoordvoerder van Hasselt is de sensatiedrang van de media nooit groter geweest.