Blog

Pleidooi voor meer ecologische journalistiek

Ze zijn zogezegd de vierde macht, de media. Ze worden verondersteld de waakhonden van de democratie te zijn. Maar vaak zijn het slechts keffertjes, al dan niet verwende schoothondjes van de financiële en/of politieke belangen. En de man of vrouw die als journalist aan de kost wil komen, moet vooral oog hebben voor het commerciële en/of politieke eigenbelang van de media-eigenaar bij wie hij of zij in loondienst is. Vervolgens moet er 'natuurlijk' ook aan het eigen eigenbelang gedacht worden: zichzelf niet een burn out injagen bijvoorbeeld. Pas daarna, op de derde plaats, kan het belang van de samenleving om de hoek komen piepen.

Pootje baden met Pol Van Den Driessche

Afgelopen maandag stelde N-VA voorzitter Bart De Wever trots zijn nieuwste partijaanwinst voor: expert politieke duiding bij VTM Pol Van Den Driessche. Dat Van Den Driessche eerder nog voor de C in Cd&v viel, tot daar aan toe. Veel prangender wordt de vraag waarom we politieke journalistiek eigenlijk nog ernstig zouden moeten nemen.

Kreeft schransen met de politicus en de journalist

Walter Zinzen maakt duidelijk dat de journalistiek afstandelijkheid en geen empathie nodig heeft.

Chequeboek in Luik?

Betalen voor informatie kan niet. Dat is een strenge regel die deze krant hanteert. Tom Naegels ving op dat hij met voeten zou zijn getreden en probeert in te schatten hoe de vork in de steel zit.

Mediabedrijven vrezen dalende reclame-inkomsten

Het regent herstructureringen en ontslagen in de Vlaamse mediasector. Aan de basis liggen niet zozeer slechte resultaten, wel de vrees dat 2012 een barslecht jaar wordt.

Cruciaal

Zelden een zo collectieve zucht van opluchting mogen registreren bij de politieke collega’s. Na 540 dagen onderhandelingen heeft dit koninkrijk immers weer een regering, en kunnen de politieke journalisten hopelijk weer normaal berichten over regeringswerk, ministeriële besluiten, parlementaire debatten en meer van die dingen.

Betoogjournalistiek

Sedert de plechtige proclamatie van het einde van de geschiedenis (F. Fukuyama, The End of History and the last Man, 1992), is er nog wel een en ander gebeurd, zoals de eerste financiële crisis, de opkomst van de BRIC-landen, sluitingen van auto- en staalbedrijven, de blokkering van de binnenlandse politiek in de U.S., de budgetaire crisis van Europese staten, of de tuimelperte van de euro. Kortom, the beat goes on.

Enkel volgehouden investering in nieuwskwaliteit kan mediacrisis overwinnen

De VVJ stelt vast dat almaar meer Vlaamse mediahuizen rond deze tijd overgaan tot drastische crisismaatregelen, daarin begrepen soms forse afdankingen op hun nieuwsredacties.

Ontsnapt uit de stolp

Er vallen minstens twee eerbare redenen te bedenken waarom het vanwege Nieuwspoort geen goed idee was om mij aan te stellen als rapporteur voor het jaarlijkse verslag over de verhouding tussen politiek en media, stelt De Morgen-journalist Bart Eeckhout die dit jaar Nieuwspoort-rapporteur is. ‘Om te beginnen ben ik geen Nederlander. Mijn kennis van de Haagse politiek is die van de dilettant. Wat meer is: eigenlijk ben ik zelfs geen politiek journalist (meer). Na twaalf jaar dienst in de Brusselse Wetstraat, ben ik deze zomer op eigen verzoek overgestapt naar de cultuurredactie van De Morgen.’

Kraakjournalistiek

Met gebruikelijke zin voor overdrijving, werd de nieuwe Humo aangekondigd als de beste ooit. Zoals vaak het geval is, zat de vernieuwing meer in de vorm dan in de inhoud. Het hoofdartikel hield het bij het beproefd redactioneel concept: suggereren, te verstaan geven, laten blijken, juist onvoldoende schrijven om een slagje om de arm te houden, net genoeg beweren om conclusies te inspireren, in de tijd opeenvolgende evenementen zo beschrijven dat er een oorzakelijk verband lijkt, rollenspelers linken als partners in oneigenlijkheid.

Hoogspanning bij vtm

Collectief ontslag, directeuren die de bons krijgen, spanning bij de nieuwsdienst: de onrust regeert bij vtm. Velen kijken dan ook met een bang hart naar volgend jaar en de verwachte hevige concurrentie van VT4. De Persgroep-CEO Christian Van Thillo nam zelf de touwtjes in handen om met een scherper beleid en een nieuwe structuur de strijd aan te vatten. 

'Privacy is voor pedo's' - Journalist verdedigt de afluisterpraktijken van 'News of the World'

Een ex-journalist van News of the World legde dinsdag een onthutsende getuigenis af over de praktijken bij die krant. Ook de journalist Nick Davies van The Guardian getuigde.

De amazones van de PKK

Als uit een beeldreportage van een externe fotograaf een nadrukkelijk standpunt spreekt, dan kan de redactie de houding van die fotograaf maar beter duiden, vindt Tom Naegels.

Even slikken

Spuiten en Slikken is het aan sex en drugs gewijde formaat van BNN, de “stoerste” omroep van Nederland, “eigenzinnig, brutaal, rebels, fris en jong”. Die geclaimde frisheid neemt ook bij BNN niet weg dat de doortastende flinkheid om taboes te temmen leidt tot smakeloosheid. Getoonde sex en druggebruik, beperkt tot het snelle orgasme en de good/bad trip zijn de standaard; op dit vlak heeft 50 jaar televisie niet geleid tot een behoorlijk format – Kiriloff en Goedele waren er de jammerlijke lokale importeurs van.

Pleitjournalistiek

Journalistiek volgt, brengt verslag uit, analyseert en bekritiseert maatschappelijke aangelegenheden van algemeen belang: ”the public watchdog of democracy”. Die functie legitimeert verregaande vrijheid van actie en van mening: niet alles mag op dit gebied, maar toch veel, als het binnen dit publieksmandaat geschiedt met het oog op het algemeen belang.

Smakeloze schoktelevisie? Nee hoor!

‘Volksverheffing', dat verwacht Bart De Wever van de openbare omroep. Sander De Ridder en Frederik Dhaenens vrezen dat hij op die manier de doelgroep van de VRT aanzienlijk verkleint.

Allemaal samen spuiten en slikken

'Lineaire televisieomroeporganisaties mogen geen programma's uitzenden die de lichamelijke, geestelijke of zedelijke ontwikkeling van minderjarigen ernstig zouden kunnen aantasten, met name programma's waarin pornografische scènes of beelden van nodeloos geweld voorkomen. Deze bepaling geldt ook voor andere programma's die schade kunnen toebrengen aan de lichamelijke, geestelijke of zedelijke ontwikkeling van minderjarigen, tenzij door de keuze van het tijdstip van uitzending of door technische maatregelen wordt gewaarborgd dat minderjarigen in het verzorgingsgebied of zendgebied de uitzendingen normaliter niet zullen zien of beluisteren.'

Nood aan een modern recht van antwoord

Exact een jaar geleden werd Apache door de Antwerpse rechtbank van eerste aanleg verplicht om een recht van antwoord te publiceren van Bart Debie, gewezen Vlaams Belangmedewerker. Debie nam aanstoot aan een artikel dat leidde tot zijn ontslag en diende een eenzijdig verzoekschrift in, een procedure waarbij de tegenpartij, in casu Apache, niet wordt gehoord. Specialisten pleiten voor een modernisering van het recht van antwoord en tegen het misbruik van het eenzijdig verzoekschrift.

Journalist zoekt vrouw?

Om op tv te komen, moet je een man zijn. Een interessante conclusie uit het onderzoek naar Vlaamse parlementsleden en de media, die de krantenkoppen helaas niet haalde.

Lieve lezers

In Vlaanderen is een krantenoorlogje over het weekeinde tussen De Morgen en De Standaard losgebarsten. Beide kranten pakken sinds september uit met dikke full-colour kleurenmagazines, waarin plaats wordt gemaakt voor de grotere, zielpellende interviews, grands reportages en fotojournalistiek. Dat is niet toevallig, want allebei hebben ze de analyse gemaakt dat alleen in het weekeinde de lezer nog de tijd heeft om door dat soort slow journalism heen te gaan.

Evaluatie beleid Ingrid Lieten ten aanzien van journalisten

Open brief aan Mediaminister Ingrid Lieten: ‘Wat meer sturing graag...’
Ook in haar jongste beleidsnota, die voor 2011-2012, blijft Mediaminister Ingrid Lieten heel vaag over beleidsmaatregelen om de werkomstandigheden van journalisten te verbeteren.
 

“Hoofdredacteuren moeten het hoofd leeg maken en visie ontwikkelen”

De Amerikaanse serie Lou Grant presenteert de hoofdredacteur met alle clichés die daarbij horen: een man die zijn medewerkers intimideert, vrouwonvriendelijk is, een aangeboren afkeer heeft van formele procedures en graag naar de fles grijpt. Met een fragment uit deze serie werd de boekpresentatie van de interviewbundel De Hoofdredacteur ingeleid, die op 18 november plaatsvond in de Hanzesociëteit in Groningen. Bestaan deze stereotypes echt?

Europees Parlement pleit voor een aanpassing van het btw-tarief voor langs elektronische weg verkochte kranten

Daar waar een papieren krant vandaag de dag in ons land het nultarief geniet, wordt diezelfde krant, verkocht langs elektronische weg, onderworpen aan een btw-tarief van 21 procent. Het Europees Parlement wenst nu met een resolutie, op initiatief van Europees Parlementslid Marielle Gallo, een einde te stellen aan deze ongelijkheid.

Operatie 'Behoud de voorsprong'

Luc Rademakers start maandag als hoofdredacteur van de VRT-nieuwsdienst
Luc Rademakers kreeg woensdag zijn eerste rondleiding op de nieuwsredactie van de VRT en maakte er kennis met enkele van zijn vierhonderd medewerkers. Het echte werk begint maandag pas, wanneer hij aan de slag gaat aan de Reyerslaan. Rademakers wachten vier belangrijke uitdagingen.
 

Nieuws, of reclame?

Mag een krant schrijven over een adverteerder? Of over een commerciële actie van de krant zelf? Tom Naegels vraagt zich af hoe sterk de Heilige Muur tussen de redactie en marketing is.

Hoofdredacties maken te weinig werk van onderzoeksjournalistiek

Margo Smit, directeur van de Vereniging van Onderzoeksjournalisten (VVOJ), signaleert dat hoofdredacties te weinig verantwoordelijkheid nemen om onderzoeksjournalistiek te stimuleren: “Er is nauwelijk visie, beslissingen over onderzoek worden vaak ad hoc genomen.” Zij schreef dit stuk speciaal voor het congres "De dag van de Journalistiek" in Nederland op 4 november 2011.

Gaat politiek over feiten?

Je kunt nieuws niet tot het laatste detail controleren, dat begrijpt Tom Naegels ook. Maar hij verwacht wel dat de afkomst van een bericht juist wordt geduid.

'P-magazine is meer dan borsten alleen'

Babes die een fotoshoot in P-magazine krijgen, moeten vanaf 15 november vrede nemen met amper een derde van de cover. Het tijdschrift wil af van zijn imago van borstenblad en zet zijn redactionele stukken meer in de kijker. 'Met babes alleen red je het niet meer', zegt hoofdredacteur Michael Lescroart.

HET OUDE MODEL IS DOOD

De Vlaamse media moeten zichzelf heruitvinden. Anders worden ze straks platgewalst door de Amerikaanse internetreuzen. 'Jongeren willen geen jaar wachten tot “True blood, bij ons wordt uitgezonden', zegt nieuwe-mediagoeroe Jo Caudron.

Geen rebel yell voor PKK

Afgelopen week kreeg ik vragen over een van de klassiekers in de mediakritiek: de woordkeuze in de berichtgeving over gewapende conflicten. De Moeder Van Alle Semantische Oorlogen is die over het Palestijns-Israelische conflict (‘Conflìct? Zou je ook spreken van het joods-Duitse conflict?!’– ‘Aah, daar is Hitler weer.

Verhalen vertellen in de journalistiek

Henk Blanken, voormalig journalist bij De Volkskrant en Dagblad van het Noorden, bleek zijn status als ‘nestor van YoungPress.eu 2011′ niet gestolen te hebben toen hij zijn ervaring deelde met de jonge journalisten.

Doel medium bepaalt succes onderzoeksjournalistiek

Onderzoeksjournalist Nick Davies heeft krantentycoon Rupert Murdoch de schrik van zijn leven bezorgd en het einde van News of The World bewerkstelligd. Maar volgens Davies waren zijn artikels over News of The World niet zozeer een staaltje van gedreven onderzoeksjournalistiek, maar wel het logische gevolg van het bestaan van kranten als The Guardian die durven investeren in onderzoeksjournalistiek.

Hoofdredacteuren in de schietstoel

Het voorbije jaar zijn de hoofdredacties van bijna alle kranten, weekbladen en televisienieuwsdiensten in ons land grondig door elkaar geschud. Overal staat er vandaag iemand anders aan het hoofd van de redactie. Snelle wissels aan de top zijn zelden een indicatie van grote stabiliteit.

De prijs van goede journalistiek

Het Gentse filmfestival vertoonde vorige week ‘Page One. Inside The New York Times’, een documentaire van Andrew Rossi (1). Een aanrader.

Nalezen

Het waren hilarische pagina’s in de anders van serieux stijf staande Duitse zakenkrant Handelsblatt. Baudouin Prot, topman van de Franse bankgroep BNP Paribas, werd er opgevoerd in een interview van 2 pagina’s. Maar alleen de vragen van de journalisten werden afgedrukt, de antwoorden waren slechts blanco vlakjes.

‘Fondsen werven is de toekomst van de journalist’

Volgens Paul Lewis staan jonge journalisten anno 2011 aan het begin van een gouden tijdperk. De journalist van The Guardian ziet in plaats van moeilijke tijden voor aanstormend journalistiek talent juist kansen voor deze generatie: ‘Met nieuwe media als Twitter en het aantrekken van fondsen ligt de weg voor jullie open.’

Over maximale controle op twijfelachtige rapporten

Enkele weken geleden stootte MO* in zijn zoektocht naar nieuws op een rapport over voedselonzekerheid in arme landen, opgesteld door de ngo ActionAid. Vandaag stellen we vast dat de informatie uit het rapport niet zo waardevol en betrouwbaar blijkt als eerst aangekondigd. Zowel de onderzoekers als de journalistiek hebben boter op het hoofd.

Een minister zonder steun

De Vlaamse commerciële mediabedrijven zijn het beleid van minister van Media Ingrid Lieten (sp.a) beu. De commerciële tv-zenders weigeren nog met haar samen te werken in verschillende dossiers zolang het onduidelijk is wat de VRT allemaal 'mag doen'. Ook bij de regionale zenders en Telenet regeert het wantrouwen tegenover Lieten. 'Zij is geen minister van Media, ze is de minister van de VRT.'

De obsessie met twitter

Op zich kan het geen kwaad dat deze krant gebruik maakt van nieuwe soorten bronnen, zoals Facebook en Twitter, vindt Tom Naegels. Maar vooral Twitter wordt een overdreven belangrijke status toegekend.

Goed nieuws?

Wat zou de conclusie zijn als we jonge Europese topjournalisten vragen om te reflecteren over de toekomst van de journalistiek? De verleiding is groot om zichzelf neer te zetten als slachtoffers in een slechtnieuwsverhaal. De kop? ‘Journalistiek ten dode opgeschreven’.

Geen vrijheid, blijheid in Twitterland

Ook twitteraars en Facebook-gebruikers worden geacht de rechtsregels over privacy en portretrecht te kennen, zegt Leo Neels.

'Ik ben een ouderwetse man'

Met Monocle blies Tyler Brûlé het stof van de magazines. Met Monocle 24 hoopt hij dat kunstje te herhalen, maar dan met de radio. Het recept is simpel, meent Brûlé: gewoon lekker ouderwetse radio maken, maar dan via internet. 'Mooie muziek, intelligente gesprekken en vooral geen reacties van de luisteraars. Dat is zo vermoeiend.'

Journalisten staan vaak onder druk om adverteerders ter wille te zijn

13 procent van de Vlaamse krantenjournalisten wordt naar eigen zeggen dikwijls (=wekelijks) benaderd door hetzij de uitgever, de hoofdredacteur, het marketingdepartement van zijn krant of adverteerders om een stuk te schrijven over een bedrijf of andere instantie dat in de krant adverteert.

Veilig op het droge

Dehaene een loodgieter noemen, dat kan de lezer hebben. Insinueren dat hij een zakkenvuller is, al veel minder. Maar heeft de krant dat wel gedaan? Tom Naegels vindt van niet.

Beyoncé danst Rosas, so what? Pleidooi voor méér artistieke en intellectuele copycats.

Groot alarm: een Amerikaanse popzangeres die alleen onder de voornaam Beyoncé bekend is (terwijl ze voluit Beyoncé Giselle Knowles heet), heeft danspassen “gepikt” van Anne Teresa De Keersmaeker en in een videoclip verhaspeld, zonder iets te vragen. De reactie van de bekendste Vlaamse (of moet ik in haar geval zeggen: Belgische) choreografe is dubbelzinnig. Enerzijds voelt ze zich vereerd en lijkt dit op een teken van erkenning. Anderzijds laat ze Beyoncé weten dat “er protocols bestaan, en dat zulke handelingen gevolgen hebben”. Meisje is dus stout geweest, meisje moet in de hoek en zal de rekening gepresenteerd krijgen.

Global Investigative Journalism Conference 2011

GIJC 2011 is organised by Scoop in close cooperation with Ukrainian centres for investigative reporting.

How can investigative journalism survive and thrive?

Reuters Institute representatives are among the first witnesses to give evidence to the Lords Communications Committee for its inquiry into the future of investigative journalism on Tuesday 4 October 2011 at 4.30pm.

Journalistiek en innovatie

Vlaams minister van Media Ingrid Lieten ziet voor de Vlaamse overheid een rol weggelegd in het stimuleren van innovatie bij de Vlaamse media. Het stimuleren van innovatie lijkt me een uitstekend idee. Alleen zou ik een pleidooi houden voor het stimuleren van innovatie in de journalistiek veeleer dan in de media.

Screenen op pedofilie?

Wanneer aartsbisschop Léonard een strengere selectie van kandidaat-priesters aankondigt, betekent dit nog niet dat de Kerk de kandidaten zal screenen op pedofiele neigingen, besluit Tom Naegels.

Hoe de voorzitter zijn boekje te buiten ging

Assisenvoorzitter Michel Jordens zal vandaag beslissen of de VRT-journalisten opnieuw toegelaten worden in de assisenzaal van het proces-Janssen. Dirk Voorhoof vindt dat Jordens eind vorige week over de schreef ging.

Als journalistiek bestraft wordt …

De redactie van de VRT publiceerde op deredactie.be een opniniestuk naar aanleiding van het verbod op de toegang tot het proces Ronald Janssen door Assisenvoorzitter Michel Jordens.

Mediaboekbespreking: "Glamour en glitter, geld en macht: Welkom in Medialand"

Er zijn zo van die boeken die de tand des tijds doorstaan, die jaren na het uitbrengen nog maar weinig aan waarde hebben ingeboet en integendeel, de moeite waard zijn om nog eens herlezen te worden. Guido Van Liefferinge's "Glamour en glitter, geld en macht; Welkom in medialand" uit 2006 is er zo eentje.

Rechtspreken of rechtzwijgen

Recht spreken is altijd een heikele zaak, en zeker in moordzaken. De parachutemoordzaak en de jongerenmoordzaak voor het Hof van Assisen van Tongeren zijn er schrikwekkende voorbeelden van.

Krantenzeepbel (slot): Alle macht aan de adverteerder

Om de boekhouding te doen kloppen, maken krantenuitgevers zich steeds afhankelijker van adverteerders. Dat is niet alleen economisch riskant, het impliceert ook een maatschappelijk risico. Een (te grote) afhankelijkheid van reclame-investeringen zorgt voor een toenemende druk op journalistiek.

Krantenzeepbel (3): Een voorzet van Rupert Murdoch

De ineenstorting van de losse verkoop wordt vandaag gecompenseerd door de extra verkoop van abonnementen. Dat die abonnementen veel te goedkoop worden aangeboden hoeft geen boekhoudkundig probleem te zijn. Toch niet zolang de advertentiemarkt niet in elkaar stuikt.

Krantenzeepbel (2): Braderen met abonnementen

Aan een verschroeiend tempo trachten krantenuitgevers hun losse kopers om te scholen tot abonnees. Met succes: op vier jaar tijd daalde de losse verkoop met 18 procent. De verkoop van vaak zeer goedkoop aangeboden abonnementen steeg parallel. Waarom doen krantenuitgevers dat en waarom moet het allemaal plots zo snel?

Krantenzeepbel (1): De losse verkoop in vrije val

De losse verkoop van kranten stuikt in elkaar. De voorbije vier jaar, zo becijferde Apache op basis van officiële gegevens van het CIM (Centrum voor Informatie over de Media), daalde de dagelijkse verkoop van 451.000 exemplaren tot 368.000. Die dramatische terugloop met ruim 18 procent wordt in de officiële cijfers gemaskeerd door een parallelle toename van het aantal, vaak sterk gesoldeerde abonnementen. Wat is er aan de hand?

Consequente richtlijnen in plaats van strikte ethische codes

Hebben nieuwsorganisaties sociale media codes nodig? Die vraag stelt het eerstvolgende Mediacafé aan Dean Wright op 11 oktober. Een voorsmaakje bij Spreekbuis.nl: Wright legt uit hoe journalisten en media-organisaties ‘great work’ kunnen verrichten met behulp van sociale media. Maar vooral ook: hoe nieuwe journalistieke richtlijnen ze kunnen helpen om sociale media op een goede manier te gebruiken.

Christentijd

Christenen hebben de indruk dat hun geloof vaak in een negatief daglicht wordt geplaatst. Is dat terecht, of komt het omdat de krant bericht vanuit een seculier 'buitenstaandersperspectief', vraagt Tom Naegels.

Kranten en innovatie in Vlaanderen

Ieder jaar worden er in Vlaanderen rond de 300 miljoen kranten verspreid. Eén Vlaming op twee leest dagelijks zijn krant en één Vlaming op drie surft dagelijks naar de nieuwssites van de kranten. Deze lezerstrouw wordt beloond door innovatieve formaten, nieuwe magazines, steeds beter wordende nieuwssites en iPad- en smartphone apps.

Nieuws is niet interessant

De Nederlandse journalist Joris Luyendijk duikt voor The Guardian negen maanden onder in The City, Londens financiële wijk, in een poging te achterhalen wat er speelt aan de achterkant van de financiële crisis. Tegelijk is het een project waarmee hij de journalistiek en de krant wil veranderen. ‘Wij zijn oceaanstomers die opeens de luchtvaartindustrie in moeten.’

De toekomst van Radio en TV. Hoe rooskleurig is die nu?

De afgelopen maanden heb ik een aantal interessante presentaties mogen geven over de toekomst van onze media, onder invloed van de digitalisering, social en mobile media.

Zienderogen!

Zembla: De chocoladeletters van De Telegraaf

De Telegraaf is al tientallen jaren de meest gelezen krant van Nederland. Het dagblad heeft grote invloed op de publieke opinie en kan mensen maken en breken. Maar is alles dat ze schrijven echt waar? Zembla zocht het uit.

De parodie in het auteursrecht

Wanneer een werk op geoorloofde wijze openbaar is gemaakt, kan de auteur zich niet verzetten tegen een karikatuur, een parodie of een pastiche, rekening houdend met de eerlijke gebruiken (art. 22, 6° A.W.).

Justitie en de media, een onmogelijk huwelijk?

De advocaten die pleiten in de zaak-Janssen, mogen van hun stafhouders geen verklaringen afleggen tegen de media. Wie het goed meent met justitie, kan dat enkel toejuichen, zegt Hugo Lamon.

Struisvogeladvocatuur

Het is de verdomde plicht van elke advocaat om in de media te reageren op berichten die de belangen van zijn cliënt schaden, zegt Kris Luyckx.

Zwijgen is wetenschappelijker

De bevraging onder 3.100 professoren is onwetenschappelijk, gispt een professor deze krant. Alsof het daarover moet gaan, zegt Karel Verhoeven.

Een enquête? Nou ja, zoiets

De bevraging bij de proffen van de Vlaamse universiteiten had gerust wat meer body mogen hebben, vindt Jurgen Pieters. Door de summiere vraagstelling was de uitslag al te voorspelbaar.

Bestaat Van Puijenbroek wel? Media-eigenaren: wel exploiteren, niet informeren

Hoeveel invloed hebben de ‘echte eigenaren’ van de media, ofwel de aandeelhouders van krantenuitgevers en persbureaus, op de inhoud van het nieuws? Dat was een van de vragen die Mathilde Sanders zich stelde toen ze begon met haar journalistieke onderzoeksproject ‘Wie bezit ons nieuws?’ Onlangs benaderde ze de grootaandeelhouders van Nederlandse dagbladuitgevers en persbureaus voor interviews. Een aantal van hen weigert pertinent om in de publiciteit te komen. Hoe mediaschuw mogen exploitanten van de media zijn?

Zolang de voorraad strekt

Voor de zomer kreeg ik een vraag voor een avond over de '(on)mogelijkheid van het gemediatiseerde gesprek'. Die 'on' - ook al stond ze tussen haakjes - is een hele zomer in mijn hoofd blijven plakken, zelfs tot aan de rand van het zwembad.

Zag u dat het goed was?

De indrukken van de lezer over het nieuwe Weekblad zijn onvolledig weergegeven, vindt Tom Naegels. En er is nog meer hoera-geroep in de krant over de eigen krant dat onvoldoende wordt aangevuld met kritische reflectie.

Weke bladen

Krantenoplagen dalen, een enkele uitzondering bevestigt de regel, en weekbladoplagen nemen in de regel een forse duik. In vergelijking met het forse oplageverlies van de Franstalige kranten, lijken de Vlaamse cijfers geruststellend, maar ze zijn niet écht comfortabel (www.cim.be).

‘We werken allemaal voor machtige bazen'

Monica Moritz interviewt Elisabeth Costa, de nieuwe secretaris-generaal van de IFJ, in De Journalist.

Mail

Vlaamse artiesten passen dezer dagen maar beter op hun tellen als ze gedachten uiten over de grote winnaar van de Belgische verkiezingen in juni 2010, constateert Yves Desmet. Wie sneert richting Bart De Wever (N-VA) krijgt dan het volgende in zijn mailbox: ‘U bent net als die omhooggevallen, overgesubsidieerde en dus rood-links denkende hufters: België, België, België en laat Vlaanderen maar stikken, hè. Laagachtend.’

Communicatiedrama?

Er is veel gezegd en geschreven over de wankele communicatie van de Pukkelpop-organisatie. Tom Naegels vindt dat De Standaard de eerste uitschuiver heeft gemaakt.

Woestijnvis op Tilt?

Zo’n vijftien jaar geleden, op een vrijdagmiddag rond half twaalf, liep ik door de security ingang van de VRT. Ik kwam twee jonge mannen tegen waarvan ik er een kende. Ze waren uitbundig als twee losgelaten jonge honden. Ze hadden ook dat rare lachje van mensen die nog niet helemaal kunnen geloven wat ze net hebben meegemaakt. Een van de twee zei dat ze dringend op zoek waren naar mensen die televisie wilden maken. De twee jonge mannen in kwestie waren Jan Huyse en Wouter Vandenhaute en ze hadden net het gesprek met de VRT-top gehad dat tot de oprichting van Woestijnvis zou leiden.

Torenjournalistiek

Scripta manent: het geschreven woord blijft. Het staat geboekt, laat sporen na. Beelden beklijven, meer nog dan woorden. De concertgangers op Pukkelpop na het onweer, Chokri Mahassine, Hilde Claes: drama, sterke beelden, ontroerende menselijkheid.

Een weekend vol De Standaard en De Morgen

Dit weekend zit bij De Standaard voor het eerst het DS Weekblad. Een week later zullen bij de weekendeditie van De Morgen, ook al voor het eerst, twee magazines in plaats van één verschijnen. Apache vroeg hoofdredacteurs Bart Sturtewagen (DS) en Wouter Verschelden (DM) naar het hoe en het waarom van hun nieuwe paradepaardjes.

Pr**tpr**t! G*l*l! Onn*z*l**ar!

Zet u schrap voor een understatement: de wellevendheid op het internet laat bij momenten te wensen over.

Wie mag schelden?

Om deel te kunnen nemen aan het debat op de site van de krant, moet je je aan regels houden. Gelden die ook als bekende stemmen hun mening ventileren? Ombudsman van De Standaard, Tom Naegels wikt en weegt.

Kijkjournalistiek

224 jaar geleden startten onderhandelingen die de grondslag zouden leggen van een krachtige parlementaire democratie, de Verenigde Staten van Amerika. De onderhandelaars zonderden zich tijdens de Grondwettelijke Conventie geheel af, en legden de deelnemers spreekverbod op: totale informatiestop!

U hebt toch al gegeven?

Op de piek van een humanitaire ramp blijft het een journalistieke opdracht vraagtekens te plaatsen bij de efficiëntie van noodhulp, zegt Tom Naegels.

Pre-en post-NotW-journalistiek

Leo Neels bekijkt het nieurws van de afgelopen maand door een kritische blik: de top -3 van het Murdoch-conglomeraat, de boerkawandeling in Antwerpen en de close-up van de gevallen Jurgen van den Broeck.

Nooit veroordeeld, nog altijd onschuldig

Is Fernand Koekelberg, de voormalige commissaris-generaal van de politie, een sjoemelaar en een verkrachter? Volgens Joris Van Cauter niet, zolang de rechter dat niet vindt.

Illegaal gestikt?

'Allochtoon' is een onduidelijk en onnodig woord waarmee we onszelf tegenspreken, stelt Tom Naegels vast. Hetzelfde geldt voor 'illegaal'. Voor dat laatste bestaan er nochtans voldoende alternatieven.

Zorgt internet voor betere journalistiek?

De afgelopen weken hield The Economist een interessant online debat over de vraag of het internet journalistiek beter maakt. Blogger en professor journalistiek Jay Rosen argumenteert van wel; voor schrijver Nicholas Carr is de balans negatief. De lezers kozen uiteindelijk partij voor Rosen.

Duitse tabloid: ontslag wegens spionage

Het Duitse boulevardblad Die Bunte heeft de het hoofd van de politieke redactie en een redacteur ontslagen wegens ‘ongeoorloofde onderzoeksmethoden’. Het blad zegt te zijn benaderd door de informant die het tweetal had ingehuurd. De informant deed een poging om de krant af te persen, maar hoofdredactrice Patricia Riekel koos voor de vlucht naar voren.

De lezer over NRC (slot): ochtend of avond?

Vertel ons wat u van NRC Handelsblad vindt, vroegen we aan de lezers. Die reageerden massaal. Vandaag de laatste aflevering.

De lezer over NRC (3): weekend, ‘snobistisch’ of ‘mijn luxe’?

Wat denkt u over de nieuwe weekendkrant, vroegen we aan de lezers. Die reageerden massaal. En emotioneel, over Lux.

De lezer over NRC (2): het formaat ‘geweldig succes’ of ‘belachelijk’?

Vertel ons wat u over ons denkt, vroegen we aan de lezer van NRC Handelsblad. Meer dan 15.000 mensen reageerden. Tevreden, en soms boos.

De lezer over NRC (1): ‘vernieuwend’ of ‘populistisch’?

Vertel ons wat u van ons denkt, vroegen we u, beste lezer, een maand geleden in het grote NRC Handelsblad Lezersonderzoek. U reageerde massaal. Waarvoor veel dank.

Talrijker dan je denkt: de onafhankelijke/alternatieve media in België - Een poging tot overzicht

Een jaar nadat in de Verenigde Staten tijdens de Top van Seattle (1999) het Indymedia-concept gelanceerd werd - met websites die het open publishing-systeem hanteren: iedereen kan zijn of haar bericht direct op de website plaatsen - zag in Brussel, Indymedia België het licht.

Hoe corrumperend is het mediamodel van De Wereld Morgen?

De overgang van de gedrukte pers naar de het Web-publiceren stelt velen voor grote problemen. Zelfs de Murdochs van deze wereld slagen er vaak niet in om hun Web-publicaties financieel rendabel te krijgen. Aan de andere kant van het politieke en het uitgeversspectrum, ter linkerzijde, lijkt het ook heel moeilijk om mensen te overtuigen zich te abonneren terwijl er zoveel gratis "content" (inhoud dus) op het Web te vinden is.

Als berichtgeving onze gezondheid schaadt

Het weekblad Le Soir Magazine van 1 juni 2011 bracht een artikel van journalist Joëlle Smets getiteld "Quand les infos nuisent à la santé". "Continu geïnformeerd worden op passieve manier, kan onze gezondheid schaden: dat is de stelling van dokter en psychiater Patrick Lemoine, auteur van het boek "Le mystère du nocebo."

Journalisten mogen niet met vuur(werk) spelen!

De zaak rond News of the World heeft duidelijk gemaakt dat redacties en journalisten in het Verenigd Koninkrijk er niet voor terugschrikken om manifest illegale praktijken te gebruiken in het kader van hun informatiegaring. De diverse gerechtelijke onderzoeken die nu lopen naar aanleiding van het ‘hacken’ van telefoongesprekken of andere vormen van aftappen van telecommunicatie zullen allicht nog meer verdachte of zelfs illegale vormen van nieuwsgaring aan het licht brengen.

Journalistieke stalking

Media missen soms veel. Vlaamse media waren verblind door L&H-succes, het bedrog werd uiteindelijk in een Amerikaanse krant aan het licht gebracht. Politieke media zagen noch het Islam-fundamentalisme en –terrorisme aankomen, noch de nieuwe Chinese economie, noch de Arabische lente. Economische media hadden destijds de dotcom-bubbel vol gebakken lucht gecommentarieerd toen de hele ballon leegliep voor ze er erg in hadden.

De verborgen omerta in medialand

Groot-Brittannië is in shock nu blijkt dat kranten, in hun eeuwige hang naar scoops, niet alleen de voicemail van een verdwenen dertienjarig meisje afluisterden, maar ook voormalig Brits premier Gordon Brown. Meer nog dan de feiten zelf stuit de vaststelling dat dit spelletje jarenlang kon blijven duren tegen de borst. Iedereen wist het, iedereen deed het en iedereen zweeg.

En nu

Lieve linkse lakse kerk, ik ben niet anders dan u. Los van circa 183 eigenschappen. Maar net als u haal ik mijn nieuws in dingen zoals dit, in het vakjargon kranten genoemd. Misschien niet altijd via de papieren versie en misschien niet altijd via deze krant, aangezien de bazen heel spaarzaam zijn met codes voor columnisten, nadat mijn voorgangers er misbruik van maakten om meisjes te versieren. "Als ik jou een gratis online abonnement schenk, kom je dan mee met mij?" Maar net als u beschouw ik mezelf als een geïnformeerd individu en net als u verwacht ik een krant met meer dan enkel feiten.

Live vanuit de donkere kelder van de Murdoch-nieuwsfabriek

Er kan geen dossier opduiken of redacteurs geven het een titel die eindigt op 'gate', naar het schandaal dat president Nixon zijn ambt kostte. 'Hackergate' is anders. Dit is écht een nieuw Watergate. Opnieuw neemt een koppige journalist het op tegen een van de machtigste mensen op aarde. En Nick Davies lijkt de strijd tegen het Murdoch-imperium te gaan winnen.

Tom Naegels en Thomas Siffer - 'Waar halen jullie het recht om zulke dingen te verzwijgen?'

Ze hebben allebei behoorlijk wat invloed: de ene als ombudsman van De Standaard, de andere als adviseur van Story. Tom Naegels en Thomas Siffer over Yves Leterme, Steve Stevaert en de toekomst van de privacy. 'Natuurlijk was het een sensationeel verhaal. Maar dat was de aanslag op de Twin Towers ook.'

Nieuwsvaardig: Journalistieke competenties vandaag en morgen

Wat zijn de vereiste competenties voor een hedendaagse journalist en verschillen die naargelang het medium waarvoor de journalist werkt? Onderzoekers aan Lessius Antwerpen en de K.U.Leuven hebben het werkveld bevraagd en op basis van hun resultaten hebben ze een crossmediale competentiematrix samengesteld. Deze matrix vormt een handige tool voor opleidingsverantwoordelijken in het journalistiek onderwijs. De resultaten zijn gebundeld in het boek ‘Nieuwsvaardig’.

Moet de overheid de kwaliteitsjournalistiek redden?

American journalism is in an existential crisis. Die vaststelling is lang niet nieuw, maar daarom niet minder waar. En met die zin opent het stevige boek van twee Amerikaanse professoren, dat de wel erg duistere titel meekreeg Will the last reporter please turn out the lights: the collapse of journalism and what can be done to fix it.

En dan nu het goede nieuws: kwaliteit loont wél!

Vorige maand (nvdr.) was ik aanwezig bij de uitreiking van de Dick Scherpenzeel Prijs. Rondom die uitreiking was een programma georganiseerd waarin diverse ‘buitenlandjournalistieke’ cases werden gepresenteerd. Ik heb de bijeenkomst ervaren als een warm bad, en ga u uitleggen waarom.

Reddende engel voor kwaliteitsjournalistiek

Stichtingen in de Verenigde Staten geven per jaar niet minder dan 100 miljoen dollar aan kwalitatieve media-initiatieven. Dat blijkt uit het onderzoek The Field of Nonprofit Funding of Journalism in the United States. In Europa staat de financiële steun van fondsen voor journalistiek nog in de kinderschoenen, al zijn er zeker meer mogelijkheden.

De promo-inteelt bij de openbare omroep

Dat de openbare omroep in de eigen programma's zoveel promotie maakt voor zichzelf geeft te denken, zegt Luc Van Doorslaer. De manier waarop de eigen mensen worden opgevoerd levert bovendien beslist geen adequate afspiegeling van de samenleving.

Pornojournalistiek

Pornojournalistiek. Rioolratten van de Wetstraat. Een fasoensgrens gesneuveld. Dat zijn - kort door de bocht - enkele van de spontane reacties die we te horen krijgen op het Story-verhaal over premier Yves Leterme. Omdat het op dit ogenblik onmogelijk is om alle details te kennen, wagen we toch een poging tot analyse.

De dam en zijn hek

Leterme niet, Stevaert wel. Hanteert de krant hier de spreekwoordelijke twee maten, vragen lezers zich af. Daar valt volgens Tom Naegels meer over te zeggen dan een simpel 'ja' of 'neen'.

A democracy without arbitrators?

The German Professor Holger Wormer was asked to write a foreword in the Study "The Field of Nonprofit Funding of Journalism in the United States" by prof. Lewis A. Friedland (Director, Center for Communication and Democracy, University of Wisconsin-Madison)  and Ph.D. Student Magda Konieczna.

De grens van het journalistieke fatsoen

Het verhaal van Story over de pikante sms'jes van premier Yves Leterme doet de discussie over het journalistieke fatsoen oplaaien. Story holt de deontologische grens uit, fulmineren criticasters. De waarheid is veeleer een pijnlijk ontwaken: de grens van het fatsoen is al langer opgeschoven. Lezers, politici, media: niemand gaat vrijuit.

SMS-journalistiek

Het weetje dat een minister met mevrouwen 849 sms’jes uitwisselt brengt niets bij, maar we weten het inmiddels wel.

Ultieme democratisering

Schouder aan schouder staan ze tegenwoordig: politici, Wetstraatjournalisten, commentatoren, verenigd tegen de dreigende dijkbreuk in morele codes van de journalistiek. De publicatie van de sms'jes van premier Leterme is een stap verder in de richting van het verval. Nonsens, denk ik dan. En ook: een dergelijke houding is niet alleen hypocriet, het getuigt ook van weinig vertrouwen in de burger.

Iedereen weet, iedereen zwijgt

Je kunt de juistheid van de beslissing van Story om de sms'jes te openbaren slechts beoordelen nadat je een sluitend antwoord hebt op de vraag of Yves Leterme in zijn omgang met de dame uit Brasschaat ja dan neen misbruik maakte van zijn macht, stelt Douglas De Coninck.

"Clinton zei ook dat hij Lewinsky niet kende"

Het blad Story neemt geen woord terug van zijn verhaal over de escapades van Yves Leterme. "We zijn er zeker van dat alles klopt", zegt hoofdredacteur Frederik De Swaef (27). "De bevolking moét dit weten. Hierover zwijgen zou schuldig verzuim zijn." Dat Leterme alles met klem ontkent, maakt op De Swaef geen indruk. "De premier past een bekende truc toe. Bill Clinton deed ook alsof hij Monica Lewinsky niet kende. En Anthony Weiner loog dat zijn smartphone was gehackt."

Wachten op pro-am-journalistiek

Hij heeft het nooit over lezers, kijkers of bezoekers, maar altijd over gebruikers. Volgens Jay Rosen (New York University) staat de journalistiek in dienst van ‘the People Formerly Known as the Audience’. De kennis die de gebruikers hebben is volgens Rosen, op de reputatie en de mensen die er werken na, het belangrijkste bezit van iedere nieuwsorganisatie. Maar dan moet je deze kennis wel aanboren. Dat de meeste nieuwsorganisaties daartoe niet in staat zijn, maakte Rosen duidelijk tijdens een bijeenkomst georganiseerd door de VVOJ en het Stimuleringsfonds voor de Pers.

Leterme een minnares, en wat dan nog?

‘Yves Leterme’ en ‘pikante sms’en’ waren tot op heden twee begrippen die ik nooit met elkaar in contact had gebracht. Twee begrippen die nog meer elkaars tegenpool lijken dan water en vuur. En toch slaagde Story erin om deze twee zaken samen te brengen.

Grenzen

Vergeet de problemen in dit land, dé politieke vraag die er gisteren in de Wetstraat toe deed was of premier Leterme, ja dan nee, gedurende iets meer dan een jaar pikante sms'en naar een maîtresse gestuurd heeft. Met de publicatie van een reeks intieme sms'en heeft het weekblad Story een grens verlegd die door het grootste deel van de Wetstraatpers gerespecteerd wordt: het privéleven van politici doet niet ter zake. We vragen er niet naar, we schrijven er niet over.

'Broodje Aap', zeiden ze

'Vlaming is luier dan Waal' - het was te verwachten dat veel lezers zouden struikelen over díe titel, de opening van de krant van 14 juni. Uit het artikel zelf bleek immers dat betaalde arbeid in het leven van een Vlaming een minder centrale plaats inneemt, en dat ze meer aandacht hebben voor hun gezin, en vrije tijd. 'Over lui zijn gaat dat onderzoek helemaal niet!', riep een lezer uit.

De Wetstraat zal nooit meer dezelfde zijn

Of de sms'jes van Yves Leterme naar een onbekende vrouw nu waarheidsgetrouw zijn weergegeven of niet, feit is dat Story de grenzen voor berichtgeving over het privéleven van politici een paar honderd kilometer heeft verlegd. Meer bepaald tot ergens in Groot-Brittannië. Wat in Londen de tabloids schrijven, leest men voortaan in België in 'de boekskes'.

Wat 'Story' deze week presenteert is journalistieke porno

Volgens Dirk Voorhoof gaat Story's coververhaal over de sms'en van premier Leterme regelrecht in tegen de fundamentele beginselen van journalistieke beroepsethiek en respect voor mensenrechten. Voorhoof is hoogleraar mediarecht en journalistieke ethiek aan de Universiteit Gent en Universiteit Kopenhagen.

Gebruiksaanwijzing voor media

Opvallend hoe media omgaan met de financiële machten en markten. Toen een of ander ratingbureau Griekenland zwaar aanpakte was de enige commentaar van de journalist : “Die ratingbureau’s toch…”.

Facebook en de Raad voor de Journalistiek

De publicatie van foto's in de media, vaak zonder toestemming van de betrokkenen, is al lang een heikel punt en heeft de voorbije maanden soms tot hevige kritiek op de media geleid. Vooral de publicatie van foto's van slachtoffers van misdrijven, rampen of (verkeers)ongevallen miskent vaak de smart en het leed van de betrokkenen of van hun familie en vrienden. Een te opdringerige mediaberichtgeving, met allerlei persoonsgegevens en foto's van personen die slachtoffer zijn van criminaliteit of ongevallen, roept terecht kritische reacties op.

Mobile and social media for gathering information and publishing

Copenhagen - I’m in the middle of a project using mobile and social medias to cover an event, in this case U21 in Denmark, trying to outline practical journalistic methods in this new world.

Vrije meningsuiting in de patatten

Er is een ontslag gevallen wegens een meningsuiting: vertrouwensbreuk van een wetenschapster ten opzichte van haar universiteit. Het heeft een tijd geduurd, maar inmiddels kwam haar opinie breed aan bod (De Standaard en De Morgen, 10 juni 2011). Daarvan deelde ik de mening dat “sociale vooruitgang ook dissidente stemmen vergt die zich durven te verzetten tegen de gevestigde orde”. Wat ze verder voorhield leek mij evenwel geen “dissidente stem”, doch de grootste gemene deler van het politiek correct denken dat opgeld maakt in de kringen van de niet-gouvernementele goegemeente. Het is de moeite om er enkele onderdelen van te benoemen.

Gezocht: burgers met zin voor archief

Voor de oprichting van het Vlaams Instituut voor Audiovisuele Archivering pleit Brecht Declercq voor een maatschappelijk debat. Dit naar het voorbeeld van historiscus HJL Vonhoff in Nederland. Wat heeft geleid tot vandaag zowat ’s werelds beste beheerder en aanbieder van audiovisueel erfgoed.

Nu content?

Contouren van een opdracht
Lezers van 'De Standaard' kennen Tom Naegels (onder meer) van zijn column op zaterdag. Als ze hem voortaan op woensdag zullen lezen, is het zinvol dat ze weten wat ze dan van hem mogen verwachten.

Allochtoon hooliganisme bestaat niet

Natuurlijk mogen in berichtgeving de feiten niet beter worden voorgesteld dan ze zijn, dat vinden Naima Charkaoui en Katleen De Ridder ook. Maar het gebruik van het woord ‘allochtoon' doet in dat verband niet terzake, integendeel.

Shotjournalistiek

Het Franse presidentiële echtpaar verwacht een baby. Mevr. Sarkozy-Bruni is niet zwanger. Het wordt een meisje. Het wordt een jongen. Al die “informatie” komt uit de media van de laatste weken. De nieuwswaarde van deze berichten is beperkt, en de pertinentie van deze geruchten is nihil. Toch wordt er aandacht aan besteed. Om de eerste te zijn. Relevantie of juistheid zijn bijzaak. Spijtig, toch?

Bange blanke journalist

Als iedereen het woord 'allochtoon' als een neutrale omschrijving gaat beschouwen, aldus Luc Van Doorslaer, dan zal er in de verslaggeving ook niet zo moeizaam omheen worden gefietst. Niet als er positief nieuws te melden valt, maar evenmin als de berichtgeving zonder meer negatief moet worden geduid.

Kranten missen de clou

Terwijl ik in de supermarkt bij de servicebalie sta te wachten om bloemen af te rekenen, valt mijn oog op het rek met kranten. Ondanks dat ik het NRC via de app op de iPad lees, neem ik dit weekeinde een 'echte' krant mee.

Overleggen in de jungle

De Tweede Staten-Generaal van de Media heeft veel schoon volk op de been gebracht en een paar verrassende inzichten opgeleverd. Het schone volk was vooral te situeren in de hogere beleidsregionen van al wie in Vlaanderen iets doet met media. En de inzichten vloeiden voort uit de kristallen bol waarin een aantal sprekers probeerden te kijken.

Geschreven pers roept meerderheidspartijen op om knopen door te hakken

Digitale media en de nieuwe VRT beheersovereenkomst: Meerderheidspartijen moeten knopen doorhakken. Nu!
De uitgevers van kranten en magazines roepen de Vlaamse meerderheidspartijen op om een duidelijk kader uit te tekenen voor de digitale strategie van de VRT voor de volgende jaren.

Open Vld formuleert voorstellen voor gezonde VRT

Open Vld formuleerde deze week een reeks voorstellen voor de nieuwe beheersovereenkomst van de VRT. Open Vld-mediaspecialist Bart Tommelein pleitte voor meer middelen voor Radio 1 en een onderzoek naar de verkoop van MNM. Tommelein ziet voor de openbare omroep ook een belangrijke rol weggelegd om creativiteit te stimuleren en de audiovisuele sector te ondersteunen.

Leve de democratie! En dat ze het zelf maar uitzoeken...

Putten in het wegdek staan symbool voor achterstallig onderhoud, en dat is er ook aan de democratische rechtsstaat. Die sputtert langs alle kanten.

Reliable or responsible? That’s the question.

The role of the media in the financial crisis. Report of the Mediacafé “How to report the economic crisis in Europe?” Brussels, 5 May 2011.

IMF-olifant ten prooi aan mediahyena's

"En ineens ligt die onaanraakbare Strauss-Kahn er. Niet omdat de media hem een beentje lichtten, maar omdat één vrouw vond dat hij te ver ging. De klacht van een eenvoudig kamermeisje leidde ertoe dat de politie van New York de internationale machthebber uit zijn firstclasszetel oppakte, zelfs al zat hij al op de vlucht naar het veilige Frankrijk. Die act is voorlopig een mooie illustratie dat deze wereld rechtvaardiger wordt, ondanks alles." Walter Pauli, De Morgen.

Presentaties Staten-Generaal van de Media

Intussen staan de presentaties van de keynotesprekers en de toespraak van Vlaams minister Ingrid Lieten online.

'Zonder een stel extra magazines kan 'Knack' niet overleven'

Knack Extra, Weekend Black, Knack Wereldtijdschrift... het pak papier waar de Knack-lezer zich doorheen moet worstelen wordt elke week dikker. 'Een kwestie van overleven', zegt uitgeefdirecteur Jos Grobben. 'Als we niets doen, eindigen we als Newsweek en worden we voor 1 euro verkocht.'

Censuur moet kunnen - Hoe vrij zijn Belgische cartoonisten?

Er kan geen twijfel over bestaan dat bij satire geen grenzen gelden. Maar dit houdt niet in dat een redactie nooit een cartoon kan weigeren, stelt Karel Anthierens.

Business class

Vlaanderen krijgt in 2012 een Media Innovatie Centrum. Hopelijk is het nog niet te laat.

Extra 2011: Het groot mediadebat

Soms gebeuren er zulke belangrijke dingen in de wereld dat een openbare omroep die zijn taak ernstig neemt niet anders kan dan een extra programma inlassen. Ik heb het dan niet over aardbevingen, kernrampen, revoluties of de standrechtelijke executie van de meest gehate man ter wereld. Allemaal belangrijk, maar op een schaal van één tot tien net iets minder historisch dan de overname van VT4 en Vijftv door Vlaanderens vrolijkste jongensclub.

Kiezen tussen persvrijheid en privacy

Wanneer de media over iemands privéleven berichten, moeten ze dan de betrokkene van te voren op de hoogte brengen? Als er Europese rechtspraak in die zin komt, loopt de vrijheid van meningsuiting groot gevaar, meent hoogleraar mediarecht Dirk Voorhoof.

"Hello Iedereen" - De gestoorde geesten van de populaire bladen

Tijdens een recent verblijf in Belgie - ik woon sedert een vijftal jaren in het buitenland - heb ik alle populaire weekbladen nog eens doorgenomen. De schreeuwerige, agressieve en brutale koppen op de voorpagina's voorspelden weinig goeds. Het is nog erger dan ik vermoedde. Ik ben geschokt van wat ik te lezen kreeg.

Televisiejournaals schaden uw geestelijke gezondheid

TV-kritiek wordt van dag tot dag gemakkelijker. Gewoon de journaals van onze twee openbare omroepen uitkijken en je kan een uur lang aan het klagen en zagen.

Marketingafdeling zet druk op redactie Het Nieuwsblad

Zomerfestivals en mediapartners. Het luistert nauw. Apache kon interne mails van Het Nieuwsblad inkijken. Daaruit blijkt dat de waterdichte beschotten tussen marketing en redactie plaats hebben gemaakt voor de gebiedende wijs vanuit de marketingafdeling. “De volgende festivals sponsoren wij en kunnen dan ook op ruime aandacht rekenen op de regiobladzijden.” Hoofdredacteur Geert Dewaele nuanceert.

Slotspeech Staten-Generaal van de Media

Hier leest u de integrale slotspeech van Ingrid Lieten, Vlaams minister van Media, uitgesproken op de 2e Staten-Generaal van de media.

Hugo Camps: "Een column is uitvergroting en provocatie"

Hugo Camps schrijft dagelijks een column (en soms zelfs twee) in De Morgen. En nu verschijnt een boek met een selectie van de beste columns. Waar haalt hij zijn inspiratie vandaan en hoe krijgt hij het klaargespeeld om dagelijks zijn gedachten aan het papier toe te vertrouwen? Wat is het geheim van een goede column?

Het is een wankel evenwicht

Ook sportjournalisten moeten kiezen tussen verkoopcijfers en ethiek
Het vetpercentage van El Ghanassy en het alcoholgehalte van Bruzzese, het zijn goed verkopende primeurs, al blijft het een moeilijke afweging tussen deze scoops en het vertrouwen van de bron. Sportjournaliste Hilde Van Malderen (31) moet net als al haar collega’s dagelijks keuzes maken. “Hoe langer je werkt, hoe meer je weet en hoe minder je mag zeggen.”
 

"The show must go on"

'Vlaamse' politici willen geen kritisch mediadebat
Vrijdag was het weer eens "staten-generaal" van de Vlaamse media. Wie dacht dat onze 'kwaliteitskranten' De Standaard en De Morgen daar op zaterdag een degelijk verslag van zouden brengen, had het mis.

De CIM-cijfers, altijd een beetje rekenen

De Vlaamse krantenmarkt groeide in de periode tussen 1 april 2010 en 31 maart 2011 met 0,6 procent. Dat lezen we in sommige kranten. Goed nieuws dus voor de Vlaamse kranten. Hoewel, niet voor allemaal. Lezers van kranten die achteruitboerden, zoals Gazet van Antwerpen en De Morgen zochten tevergeefs naar cijfertjes.

Smoke and mirrors: The bin Laden death story

What do we really know about what happened in Abbottabad, and will the news media ever get the facts?

Tijd voor de media

Wat viel er te leren van het grote mediadebat op Canvas woensdagavond? Dat Wouter Vandenhaute de Bart De Wever van de Vlaamse media is: zelfs als hij er niet bij is, gaan vrijwel alle gesprekken over hem. Dat het een zegen voor onze democratie is dat Christian Van Thillo niet met Berlusconi vergeleken wil worden: als deze man met zijn charisma, realiteitszin, kennis van zaken en gevoel voor humor de politiek in zou gaan, de Persgroep-baas zou nagenoeg alle Vlaamse politici met gemak in zijn zak steken.

De crisis in de media: van kwaad naar erger

Vrijdag brengt mediaminister Ingrid Lieten (SP.A) al wat naam en faam heeft in de Vlaamse media samen voor de tweede Staten-Generaal van de media. De eerste editie baadde – na herstructureringen bij Corelio en De Morgen - in een sfeer van crisis. Twee jaar later is er alleen maar vrolijkheid en optimisme.

Google beloont kopiëren

De hoofdredacteur van de technologiewebsite ZDnet.be/nl is gestopt. “Gedaan met de dominantie van de doorklik,” schrijft hij op zijn blog. Hij gaat aan de slag in de zorgsector. Van een carrièrewending gesproken…

Censuurverbod beschermt alle media

In 2001 besliste de Brusselse kort gedingrechter dat een uitzending van het RTBF-programma 'Au nom de la loi' over medische blunders niet mocht uitgezonden worden. Het uitzendverbod kwam er op vordering van een neurochirurg die vreesde dat zijn goede naam en reputatie zouden worden aangetast. Het verweer van de RTBF dat dit rechterlijk verbod een vorm van censuur was, faalde, ook voor het Hof van Cassatie. Er was een arrest van het Europees Mensenrechtenhof nodig om het grondwettelijk verbod van censuur in België terug in ere ter herstellen. Naar aanleiding van de internationale Dag van de Persvrijheid op 3 mei: een analyse door Dirk Voorhoof, hoogleraar mediarecht Universiteit Gent.

Eeuwig leven op het internet

Na de dood gaat ons leven op internet gewoon door. Alles wat we ooit online plaatsten – van foto’s over blogs, tot zelfs uw dronken tweets – heeft de potentie om eeuwig voor iedereen beschikbaar te blijven.

Open session: Master the art of EU journalism with Leigh Philips and Anna Cumiskey

An afternoon session with Leigh Philips from the EUObserver and Anna Cumiskey of The Bureau of Investigative Journalism, followed by a discussion with a Council press officer: Reporting on the EU? Issues and Impact.

Twee VRT-netten is genoeg

Het beweegt in Vlaanderen medialand. De overname van VT4 en VijfTV door de groep rond Woestijnvis verplicht de andere spelers (omroepen, productiehuizen en anderen) hun strategieën en ambities voor de toekomst te herzien. Ik kijk alvast met belangstelling uit naar de nieuwe posities die zullen worden ingenomen. Eén speler verdient echter extra aandacht: de openbare omroep.

Roger

De kleine commerciële zender VT4 tekende voor de journalistieke scoop van het nog jonge jaar, met een live en uitgebreid interview met Roger Vangheluwe. Een man die uit zijn functie van bisschop van Brugge is gezet, nadat een jaar geleden bekend werd dat hij jarenlang twee van zijn neefjes seksueel misbruikte. Sindsdien wordt hij door de katholieke kerk van hot naar her verkast, om zijn leven ‘in het verborgene’ verder te zetten.

Crossmediale journalistiek

De Persgroep is geen private bevallingskliniek en Corelio is geen nieuwe broccolivariant; beide zijn gevestigde Vlaamse mediagroepen die belangrijke stappen hebben gezet inzake acquisities, soms ook internationaal. Zoals Roularta en Concentra, diversifieerden ze van klassieke “printmedia” naar de audio-visuele sector; allen experimenteren ze verregaand en met inzet van veel financiële middelen in internet-applicaties. Met de VRT, de Vlaamse Sanomatak en enkele andere spelers completeren ze een breed multimediaal aanbod.

Klaar voor de sprong

Woestijnvis heeft de Rubicon overgestoken. De VRT moet zichzelf nu opnieuw uitvinden. Spannend.

Reële problemen

Op 6 mei organiseert Vlaams minister voor Media Ingrid Lieten (sp.a) de tweede Staten-Generaal voor de media. Het zal dan meer dan twee jaar geleden zijn dat de eerste Staten-Generaal plaats vond. Het eerste initiatief kwam van Vlaams minister-president Kris Peeters (CD&V), die een antwoord wilde bieden op de crisis waar de media toen mee kampten. Dat uitte zich in ontslagen, inkrimpingen, inkomstenverlies, sociale wantoestanden...

Glazen plafond of plakkende vloer?

“Denk er om, dames: We kunnen het. En we kunnen het beter. Want wij kunnen het op hoge hakken!” Aanmoedigende woorden van een (inderdaad hooggehakte) collega-journaliste tijdens de International Conference of Women Media Leaders van 22 t/m 25 maart j.l. in Washington. Een congres over de positie van de vouw op de nieuwsvloer, aan de directietafel en in de headlines. Conclusie: vrouw en nieuws? Bijna altijd een moeizame relatie.

Probleem met vrije bijdragen aan krantenblogs

Roel Verschueren schreef tot in juni 2010, als vrij journalist en auteur, bijdragen voor de Expat-rubriek van De Standaard online. Hij vindt het ethisch onverantwoord dat de krant financiële bijdragen vraagt voor artikels die een vrij journalist (geaccrediteerd in Oostenrijk) GRATIS online stelt.

Hoe mediabedrijven talent kunnen aantrekken en vooral behouden

Als mediabedrijven talent willen aantrekken en behouden hebben ze er alle belang bij dat het journalistieke vak aantrekkelijk blijft. Een realistische werkdruk en voldoende begeleiding zijn noodzakelijk voor de starters die zoals hun oudere collega’s een verhoogd risico lopen op burn out. Coaching en bijscholing tijdens de stageperiode naar aanloop van de beroepserkenning kan op dit vlak soelaas brengen.

Limburger, wereldburger?

Op maandag 18 april stelde het Belang van Limburg haar nieuwste project voor: Het belang van Genk. Het Belang van Limburg gaat hun krant uitbreiden met een bijlage volledig geschreven door de Genkenaar. Het klonk als een sociaal én sympathiek initiatief dat enthousiasme bij mij opwekte.

Wikileaks: Two sides of the story

De Noorse onderzoeksjournalistieke vereniging SKUP hield haar jaarlijkse conferentie op 1 en 2 april 2011. Skup bracht Nick Davies (The Guardian), David Leigh (The Guardian) en Kristinn Hrafnsson (Wikileaks) samen om over het over de 'Wikileaks Cablegate' en de 'War logs' te hebben. Het werd een heel interessant en geanimeerd debat.

Nooit meer De Morgen

De wijze waarop De Morgen op zaterdag 9 april wel een foto bracht van een taart die Jean-Michel Javaux ergens in zijn gezicht kreeg, zonder er bij te vertellen waar dat dat gebeurde en waarom - DM gebruikte de foto alleen als aanleiding voor een stukje over taartengooien - is illustratief voor de flutjournalistiek die het "intellectuele zusje" van Het Laagste Nieuws tegenwoordig beoefent.

Reflexjournalistiek

Oud-bisschop Vangheluwe, het would-be liefje van de crèchemoordenaar, de Hollandse pedofielenpartijpromotor, of Ronald Janssen. Moeten die in de media het woord voeren? Wie bepaalt dat?

Hebben nieuwsorganisaties sociale media codes nodig?

Goede afspraken maken goede vrienden? Een aanzet tot een diepgaande kijk op sociale media codes binnen de journalistiek.

Gingen de media over de schreef met interview Vangheluwe?

Na de stoet van verontwaardigde politici en kerkleiders hoor je hier en daar nu ook kritische geluiden over de manier waarop de media het optreden van Roger Vangheluwe hebben aangepakt. “Is de strijd voor marktposities belangrijker dan de kwetsuren van slachtoffers?”, vraagt ACW-voorzitter Patrick Develtere zich af. Ook psychiater Dirk De Wachter vindt de media-aandacht voor Vangheluwe ongepast.

Praktische perspectieven op journalistiek

Twee originele boeken over journalistiek die vorig jaar vrij ongemerkt de revue zijn gepasseerd. Beide zijn ontstaan in een academische context, maar zijn geenszins ivoren-toren-lectuur. Het zijn toepassingsgerichte boeken die erin slagen de brug te slaan tussen de academie, milde mediakritiek en de journalistieke praktijk.

'Dankzij het Fonds, kocht ik mijn vrijheid.'

Toespraak van schrijfster Judith Koelemeijer bij de uitreiking van de M.J. Brusseprijs voor het beste journalistieke boek op 12 april 2011 – waarbij mede werd gevierd dat het Fonds Bijzondere Journalistieke Projecten dit jaar 21 jaar bestaat.

Diversiteit in de media gaat verder dan statistieken

In een column in De Standaard van dit weekend (26 maart 2011, nvdr.) toont Jo Van Damme zich een koele minnaar van het VRT-diversiteitsbeleid. Hij vreest dat positieve discriminatie (sic) vooral tot doel heeft om de statistieken te doen kloppen. Begrijpbaar dat etnisch-culturele minderheden voor een dergelijke formalistische benadering bedanken, aldus de columnist, die daar meteen het eeuwige tegenargument van mogelijk kwaliteitsverlies bijsleurt. Het Minderhedenforum weerlegt deze dubbele drogredenering.

Nieuwsmedia die sociale mediacodes opstellen: ze snappen het niet

Nieuwsorganisaties die gedragscodes op stellen waarin staat hoe journalisten met sociale media moeten omgaan. Dat kunnen ze beter niet doen. Want dan staat opeens zwart op wit dat ze niet veel begrijpen van de logica en het journalistieke nut van sociale media. Dat bleek maar weer toen afgelopen week zo’n epistel uitlekte van de Canadese krant The Toronto Star. Mathew Ingram maakt er op het weblog GigaOM gehakt van.

'Helft Vlaamse mediakritiek ging over De Morgen'

‘Dit is een oneigenlijk interview’, waarschuwt Walter Pauli, redacteur bij De Morgen. ‘Kijk, ikzelf ben nooit in de média gegaan. Ik wilde journalist worden. De discussie over de media is er voor mij pas later bij gekomen. Journalistiek is mijn eerste professie.’ Pauli kan vergelijken tussen zijn eerste jaren in het vak, begin jaren 1990, en de situatie anno nu. Hij is ook een overlever van dat oermoment van de mediakritiek in Vlaanderen: de ontslagronde bij De Morgen in 2009. Vanuit die positie werpt hij een eigenzinnige blik op de Vlaamse mediakritiek. ‘Soms denk je toch: hola jongens, effe kalm aan, hé!’

Verplicht leesvoer voor mediamanagers: Het debacle van DAG

De auteurs van ‘De Laatste Krant – DAG: het miljoenenverslindende huwelijk tussen PCM en KPN’ laten PCM-CEO Bert Groenewegen, het laatst overgebleven lid van de Raad van Bestuur van de Amsterdamse uitgeversreus, fantaseren over een tijdmachine. Graag zou Groenewegen de klok terugdraaien en DAG minder uitbundig in de markt zetten: een lagere oplage, zonder de opgeklopte introductiecampagne en met minder ambitieuze advertentie-inkomsten.

Van Thillo: Nederlander gaat van hype naar hype

Voor een nuchtere kijk op de vaderlandse mediawereld moeten we niet in eigen land zijn maar in België. Volgens Persgroep-ceo Christian van Thillo kieperen we hier te snel het kind met het badwater weg. ‘Online is nog niet volwassen of we hebben het alweer over mobiel.’

Twitter, a threat to a journalist's personal brand?

Following the debate at BJIT a few weeks ago, I was surprised by some old-fashioned statements that certain panel members put forward. What struck me the most was that not all communication professionals are convinced of the added value of new media for both journalists and media companies as a brand.

Tweet

Wonderlijk hoeveel kopij er verscheen over het vijfjarig bestaan van Twitter. Het medium zelf indachtig, zouden daar nooit meer dan 140 lettertekens aan gewijd mogen worden.

Het nieuws wordt veel te duur

Met de omwentelingen in het Midden-Oosten en de rampen in Japan en Australië beleven de media hoogtijden. Maar door de verre reizen swingen ook de kosten de pan uit. Zowel VRT als vtm hebben al een flink deel van hun jaarbudget opgesoupeerd. 'Ik zit niet echt te wachten op verkiezingen, nee', zegt Eric Goens, directeur informatie van vtm.

Europees Hof verbiedt Belgische censuur

Belgische rechters mogen geen uitzendingen op radio of tv verbieden. Met dit ophefmakende arrest legt het Europees Hof voor de Rechten van de Mens de censuur in ons land aan banden. Ook op kranten en weekbladen.

Voor VRT lijkt Japans Chinees

De VRT ligt onder vuur omdat de ondertitels die ze bij bepaalde beelden over de Japanse ramp uitgezonden heeft niet kloppen. De openbare omroep heeft de vergissing inmiddels rechtgezet, maar opnieuw is gebleken dat journalisten nog veel te vaak hun bronnen niet checken.

Gaat u binnenkort betalen voor nieuws op internet?

De website van The New York Times vraagt voortaan geld voor nieuws. Volgen alle andere media - dus ook de Belgische - straks dit voorbeeld of moeten uitgevers zich er bij neerleggen dat mensen niet meer willen betalen voor iets dat ze al zolang gratis kregen?

De Wereld Morgen verliest klacht tegen De Groene Belg

"In het hedendaagse Vlaanderen is het socialisme geperverteerd tot websites als De Wereld Morgen". Die uitspraak viel enkele weken geleden te lezen in Knack en ze is afkomstig van de recent fel tegen de islam agerende schriijver Benno Barnard.

Knack veroordeeld voor weigering recht van antwoord

In het weekblad Knack verscheen onlangs over bijna vier volle bladzijden een recht van antwoord. De correctionele rechtbank had de verantwoordelijke uitgever niet enkel verplicht de tekst in te lassen, onder dreiging van een dwangsom, maar legde ook een forse geldboete op, met als alternatief een plaatsvervangende gevangenisstraf van twee maanden en 10 dagen. De puntjes op de i van het recht van antwoord?

Als de pers geen waakhond van de EU is, wie dan wel?

Vandaag buigen de regeringsleiders van de eurolanden zich over een pakket aan maatregelen dat de Europese Unie weer een stukje dichter bij een politieke unie brengt. Tegelijkertijd was de journalistieke controle nog nooit zo mager, concluderen Lise Witteman en Irene de Pous in hun scripties.

De krant is geen stoker op de elektrische trein

De digitale en de papieren editie van een krant kunnen elk een eigen rol spelen in de verslaggeving, vindt Frank Westerman. Vanzelfsprekend moet de macht gecontroleerd worden en blijft onderzoeksjournalistiek onmisbaar. Maar van de papieren krant verwacht hij een andere, subjectieve kijk op de wereld.

Wederwoord Jobat Lieten-Quaghebuer

In Jobat van 12 maart jongstleden verscheen een dubbelinterview met minister van Media Ingrid Lieten en de directeur-generaal van de VMMa Peter Quaghebuer. De kop boven het stuk luidt ‘Journalistiek niveau is vaak bedroevend’.

De vooroordelen van 35 Belgen

Als twee professoren bij enkele tientallen Vlamingen en Walen clichéverhalen gaan sprokkelen over de andere taalgemeenschap, moeten ze niet schrikken als dat daadwerkelijk clichéverhalen oplevert. Met wetenschap heeft dat volgens Luckas Vander Taelen niets te maken.

Troelajournalistiek

Tunesië, Egypte, Libië, Japan: de journalistieke selectie wordt op een vanzelfsprekende wijze gedicteerd door de omvang, het belang, de pertinentie van gebeurtenissen.

De mediadood van de Libische opstand

'De ergste nucleaire ramp na Tsjernobyl', de 'Fukushima 50', ... Een apocalyptische ramp in Japan beheerst de media volledig. Maar ondertussen verslapt de aandacht wel drastisch voor de Libische burgeroorlog waar knotsgekke Khadafi aan de winnende hand is.
 

Van rode haringen en opgeblazen argumenten

In mijn roman Ongeduld hield ik een pleidooi voor zindelijk denken, ook in zaken die emotioneel heel gevoelig liggen, zoals pedofilie. Geen overbodig pleidooi, zo bleek de afgelopen dagen. Op 26 januari publiceerde professor Buekens van de universiteit van Leuven een onsamenhangend opiniestuk in De Morgen (DM) (Alzo sprak de professor in 1979), waarin hij een column van Etienne Vermeersch uit 1979 citeerde.

Crowdfunding vraagt nieuwe vaardigheden van de journalist

In de zoektocht naar nieuwe verdienmodellen in de journalistiek valt vaak het woord ‘crowdfunding’. Waarmee bedoeld wordt dat journalisten hun publiek vragen om donaties, om op die manier specifieke journalistieke projecten te financieren. Dat kan je als journalist ad hoc doen, zoals Olaf Koens eind 2010 deed voor een reis naar Azerbeidzjan, maar nu is er in Nederland ook een platform dat structureel aan crowdfunding voor journalistieke projecten gaat doen. Het initiatief draagt de naam Nieuwspost. Volgens initiatiefnemer Bob van ‘t Klooster vergt dat wel wat nieuwe vaardigheiden van de journalist, zoals verleiden en je zelf laten zien.

MEDIA: kritiek en impact

In een democratische samenleving is de brede verspreiding van informatie een must. Een correcte kennis van de feiten, oorzaken en gevolgen, en van de politieke programma’s, is nodig om gefundeerde keuzes te maken. We rechtvaardigen onze beslissingen door onze perceptie van de werkelijkheid. Maar is onze voorstelling wel juist, is ze volledig, of is ze een leugen?

De l’explosion du journalisme au self média

Mardi 1er mars à 15h Daniel Mermet recevait, dans son émission quotidienne « là-bas si j’y suis », Ignacio Ramonet, ancien directeur du Monde Diplomatique, à l’occasion de la parution de son nouveau livre cette semaine aux éditions Galilée : « L’explosion du journalisme, des médias de masse à la masse de médias ».

'Blokkeer het ABVV'

In wat wel een wedstrijd sociaal verantwoorde creativiteit lijkt, steken reclamebureau's elkaar de de laatste weken de loef af met maatschappelijke initiatieven. Creatievelingen van Duval Guillaume verzonnen Camping16. Mortierbrigade bokste het nieuwe filmpje voor Equal Pay Day in elkaar en ook achter Alterbelgo.be, de website die je in contact brengt met je alter ego aan de andere kant van de taalgrens zitten reclamejongens.

M.I.A.: Vlaamse Media in Actie. Een sterk Merk?

Vlaanderen heeft een buitengewoon breed Vlaams televisie-aanbod. Kwaliteitsdiscussies zijn er altijd, maar in vergelijking met het buitenland is er een groot kwalitatief aanbod op een grote diversiteit van zenders en kanalen. Het kabeldecreet van 1987 creërde een momentum, de start van VTM. Doel was de Vlaamse dag- en weekbladen te beschermen tegen daling van inkomsten uit themareclame; om die reden postuleerden zij voor een tv-licentie en kregen ze die ook.

Schandaalkrant met ambitie

Is ‘Bild Zeitung' de geest in de fles van het Duitse rechts-populisme?
Duitsland mag dan geen grote rechts-populistische partij hebben, het heeft wel de krant ‘Bild', die het maatschappelijk denken verziekt en een onfatsoenlijk grote invloed heeft op het beleid van Angela Merkel. Zegt het weekblad ‘Der Spiegel'. Maar is ‘Bild Zeitung' echt een gevaar voor de Duitse democratie?

Roddelpers verlegt grenzen

Vormt de echtscheiding van Ilse De Meulemeester een precedent?
De ‘hardheid' van concurrent ‘Dag Allemaal' is niet aan ‘Story' besteed. Hoofdredacteur Frederik De Swaef wil zijn blad in de markt zetten als een proper roddelblad. Niet eenvoudig, bewijst de berichtgeving over de echtscheiding van Ilse De Meulemeester.

Het jaar van de Arabische jeugd

Het gebrek aan vrijheid en mensenrechten botste steeds meer op onbegrip bij jongeren die eerst via satellietzenders, daarna via internet en uiteindelijk via sociale netwerken een groter venster op de wereld kregen.

#Twitteroverdosis

Neen, De kazakkendraaiers, dat wordt niets, zo wist ik al na een paar minuten. En ik zat dan nog niet eens voor de tv. Ik wist het dankzij Twitter en Facebook. Honderden (duizenden?) mensen, ook ik, kijken tegenwoordig tv met een smartphone in de hand en/of een laptop op de schoot. Nu ik erover denk: misschien kan u ook twitteren over dit stuk terwijl u het leest? (‘Kristof Hoefkens raakt maar moeilijk op dreef #zoubetereenanderberoepzoeken').

Mail naar minister De Clerck, wat mogen journalisten nog?

Maanden bezoek ik een gevangene. Geen probleem voor directie X in gevangenis X. Geen letter wordt hierover gepubliceerd. Ook ik heb een privé.

Les van de Eeuw: Media - door Ingrid Lieten

De Les van de Eeuw zoomde de voorbije jaren in op thema’s als democratie, oorlog, Irak, staat en religie, onderwijs en Europa. In 2011 staat de dag in het teken van de media. Ik was te gast om het te hebben over onderzoeksjournalistiek en overheidsregelgeving. Dat zijn erg boeiende onderwerpen, maar ik wil de horizonten toch wat verbreden.

Lekjournalistiek

Lekken zijn er altijd geweest. Bedoeld of onbedoeld, opzet of vergissing, strategie of stommiteit. Voor journalisten zijn ze aantrekkelijk omdat ze inspireren, verleidelijk omdat ze onthullen en gevaarlijk omdat ze kunnen misleiden. Het begin dus van het echte journalistieke werk, niet het einde.

Vtm en VT4 schieten pax media met een bazooka aan flarden

De VRT is te groot voor de Vlaamse televisiemarkt en is te veel met kijkcijfers bezig. Bovendien voert de openbare omroep oneerlijke concurrentie bij de verkoop van radioreclame. De Vlaamse Mediamaatschappij (vtm, 2BE, Jim) en SBS Belgium (VT4, Vijftv) willen de VRT de volgende jaren kortwieken. De pax media is met een aantal voltreffers aan flarden geschoten.

Wet Monddood bedreigt democratie

De media en hun toekomst zijn in korte tijd een prominent gespreksonderwerp en schier onuitputtelijke bron van discussie geworden. Zeker in Italië, waar premier Berlusconi vorige week een wet aankondigde die de pers moet beteugelen. Wij spraken met onderzoeksjournalist Leo Sisti over de Italiaanse politiek en media.

"Je mening uiten is geen misdaad", zegt Greenpeace

Greenpeace werd al eens beschuldigd van bendevorming en actievoerders van de milieu-organisatie riskeren nu zware straffen na een actie op de rode loper van een Europese top. Directeur Michel Genet maakt zich zorgen: "Internationale organisaties zoals Greenpeace signaleren al een hele tijd dat geweldloos protest steeds vaker een gerechtelijk staartje krijgt."

40 jaar "Knack" - Maar waar bleef "Spectator"?

Met een feesteditie vierde het weekblad Knack midden februari 2011 zijn 40ste verjaardag. Sinds 1971 verschijnt Knack reeds, wat maakt dat ganse generaties met "de Knack" zijn opgegroeid. Hoevelen hebben het niet via een enthousiaste leerkracht of een stevige aansporing ergens tijdens hun scholieren- of studententijd leren kennen om het vervolgens decennialang verder te blijven lezen?

De vergeefse roep om overheidssteun voor de Amerikaanse journalistiek

Het dramatische verval van de Amerikaanse dagbladpers en de forse bezuinigingen op de nieuwsredacties van radio en televisie, hebben in de VS een beweging op gang gebracht, die lijnrecht ingaat tegen alles waar de mediacultuur in dit land sinds het begin van de twintigste eeuw voor staat. Haar boodschap: nu het commerciële model niet meer werkt, zullen de overheid en andere fondsen en instellingen hun verantwoordelijkheid moeten nemen om de kwaliteitsjournalistiek als publiek goed in stand te houden. Free Press, een onafhankelijke stichting die de journalistiek wil versterken, droeg afgelopen dinsdag nieuwe munitie voor deze campagne aan, in de vorm van een internationaal vergelijkende studie over de financiering en bescherming van onafhankelijke journalistiek.

Morels politiek testament leidt tot mediarel

Er zijn veel redenen om met enige verbazing naar de zaak-Morel te kijken. Nooit eerder werd een levenseinde zo gemediatiseerd. Nooit eerder werden lijden en verdriet met meer wellust in beeld gebracht. En nooit eerder werd er zo zedig gezwegen over de politieke relevantie van een gebeurtenis.

L'occasion de se taire

Men kan het volledig met iemands mening oneens zijn, en ze gevaarlijk of misplaatst vinden. Zulke waarde-oordelen schragen toch niet de conclusie dat degene die idiotieën verkondigt, geen recht van spreken heeft. Het tegendeel is waar.

Onderzoeksjournalistiek 2.0: Kijk naar het web, zie de maatschappij

Op internet zwerven belangrijke nieuwsverhalen rond, die maar zelden door de journalistiek worden gevonden. Hier liggen kansen voor een nieuwe variant van onderzoeksjournalistiek, zo stelt Jelle Kamsma in zijn onderzoek Digital Digging. Daarvoor moeten wel de unieke eigenschappen van het web ten volle worden benut.

Het feestje is begonnen…

Ik geloof niet in de helaasheid of de onvermijdelijkheid der dingen; ik doe aan politiek, en dat betekent per definitie het omgekeerde: ik geloof dat je door democratisch verworven verandering dingen kan voorkomen, uitstellen, afstellen, ten goede keren. Eigenlijk is dat het geloof in enige maakbaarheid van de samenleving. Waarmee eens te meer is bewezen: j’ai gardé beaucoup de mes opinions, mais j’ai du changer de parti.

Gemakkelijke vooroordelen

Luckas Vander Taelen bekeek het RTBF-verslag over de uitvaart van Marie-Rose Morel en zag tot zijn grote ergernis clichés versterkt werden en echte analyses vermeden.

Amerikaanse bedrijven vormen geen bedreiging voor een open internet

De dominantie van Amerikaanse internetbedrijven zou de Europese internetgebruiker onderwerpen aan nieuwe vormen van censuur, aldus enkele internetpioniers (“Er waart een spook door het internet”, DM 7 februari). Apple, Google, Facebook en Amazon, aldus de ondertekenaars, leggen ons hun culturele, economische, politieke en morele waarden en normen op. Die "Angelsaksische" spelregels, opgesteld in "een directiekamer in Silicon Valley", zouden niet overeenstemmen met onze Europese visie. Vervolgens horen we hen pleiten voor overheidsmaatregelen om de macht van die bedrijven aan banden te leggen.

Pauli’s pen: een scherpe pen schrijft niet altijd juist

"Binnen de socialistische bediendecentrale BBTK krijgen we recent heel wat negatieve reacties binnen rond de artikels die Walter Pauli, journalist bij De Morgen, afgelopen week schreef. Tendentieus, eenzijdig, onnodig agressief…", schrijft BBTK-voorzitter Erwin De Deyn.

De zaak-Woestijnvis

Woestijnvis aast op VT4 en Vijftv, en verklaart daarmee de oorlog aan de VRT. Die oogst nu wat hij gezaaid heeft.

Siegfried Bracke eist digitalisering VRT-archief

Buiten, of toch maar binnen de volgende Beheersovereenkomst?
Neen, hij eist het niet letterlijk natuurlijk. Of althans niet rechtstreeks. Dat geef ik toe, want net als Siegfried ben ik 99% van de tijd eerlijk. Maar wie vrijdag jl. naar De Ochtend luisterde, weet wat ik bedoel. Tot drie keer toe herhaalde Bracke dat hij iedereen uitdaagt om te onderzoeken of er iets van zijn links getinte opinie uit de vroege jaren negentig (die hij erkent) doorklonk in zijn journalistieke werk. Hetgeen mij – noem het schromeloze beroepsmisvorming – de vraag ontlokt hoe het nu eigenlijk staat met de digitalisering en de openstelling van het VRT-archief.

Facebook, Apple en censuur: het einde van het open internet?

Er waart een spook door internet. Dominante Amerikaanse internetmerken zoals Apple, Facebook, Google en Amazon.com leggen hun (Amerikaanse) culturele, economische, politieke en morele normen aan de rest van de wereld op. Moeten we dat zomaar pikken? En kunnen we er überhaupt nog iets aan doen? Een oproep door Ben Caudron, Clo Willaerts, Jo Caudron, Jozef Schildermans, Toon Lowette, Leo Van Dorsselaer.

Samen op weg naar Damascus

Dat Siegfried Bracke de SP.A inruilde voor de N-VA is volstrekt irrelevant, dat hij journalistiek met politiek engagement combineerde niet.

Onthuld: SP-teksten van Bracke

N-VA-voorman Siegfried Bracke schreef tussen 1992 en 1999 voor het socialistische partijblad Doén 52 columns en 9 interviews met de socialistische ministers en partijleiders. De Morgen publiceert ze vandaag.

Journalistieke bescheidenheid

“De krant is een partijdig, overhaast, onvolledig, onvermijdelijk wat gebrekkig en onnauwkeurig verslag van sommige van de zaken waar redacties de voorbije 24 uur hebben van gehoord - verkeerd voorgesteld, in weerwil van alle journalistieke inspanningen om te grote eenzijdigheid te vermijden: gevolg van het feit dat we alles wilden samenvatten in een krant die tijdig bij de lezer geraakt en die de lezer in zowat een uurtje ook gelezen krijgt. Die krant is ook de allerbeste die we in de concrete omstandigheden waarin we werken konden maken, en morgen zijn we terug bij u met een gecorrigeerde en aangevulde versie”.

Bronnengeheim: het heilige principe van journalisten

Apache.be nam dinsdag laatst De Standaard op de korrel over hoe deze krant via Aftenposten inzage kreeg in de ‘cables’ van Wikileaks ('Het lek achter De Standaard Wikileaks'). Ook DeWereldMorgen.be stelde zich hierover vragen. Hoe de documenten in handen van dit Noorse dagblad vielen, lijkt me interessant, maar niet relevant. Het beschermen van bronnen daarentegen des te meer. Hoe wil je dat klokkenluiders media vertrouwen, als die met bronnen onvoorzichtig omspringen?

Partijkaarten en de openbare omroep

De houding van het duo Hoflack & Bracke (de nieuwe Statler & Waldorf) over hun zogenaamde politieke en journalistieke onafhankelijkheid is nep, out of mind en ongeloofwaardig. Zij fabuleren. Punt.

VRT en De Standaard blunderen met 'ontslag' Cortebeeck

Het VRT-journaal en De Standaard kondigden donderdagavond het ontslag van ACV-voorzitter Luc Cortebeeck aan. De redacties hadden een zogenaamde open brief ontvangen waarin Cortebeeck meer uitleg gaf bij zijn ontslag en gooiden dat bericht meteen zonder checken de ether in.

WikiLeaks: The Inside Story

Watch Editors Bill Keller, of The New York Times, and The Guardian’s Alan Rusbridger discuss their interactions with WikiLeak’s Julian Assange and the decision to publish the secret diplomatic cables he uncovered.

Burgerjournalistiek

Basta, het nieuwste TV-kindje van wonderproductiehuis Woestijnvis, is na twee afleveringen al uitgegroeid tot dé TV-hit van Vlaanderen. Een jonge bende sympathiek ongeregeld beoefent er hun eigen versie van onderzoeksjournalistiek.

De journalistiek als experiment

Journalistieke waarden en normen staan ter discussie, betoogt Bart Brouwers. Een journalist doet er goed aan na te denken over zijn nieuwe rol. Om vervolgens het experiment aan te gaan. Want de wereld om hem heen is fundamenteel veranderd. Ook is er een nieuwe organisatievorm nodig die verder reikt dan de journalistiek alleen. ‘Willen mediabedrijven in de toekomst nog – letterlijk – recht van spreken houden, dan zal de verhouding tussen redactie en commercie flink op de schop moeten. En minstens zo belangrijk is de toevoeging van enkele nieuwe rollen’, aldus Brouwers. Geïnteresseerde lezers worden nadrukkelijk uitgenodigd mee te schaven aan de verdere invulling van dit nieuwe model via het weblog dodebomen.nl.

WikiLeaks en de journalistieke flessenhals

Druppel voor druppel vloeit via de journalistieke flessenhals nieuws uit de Wikileaks-documenten. Door de ontwikkeling van gebruiksvriendelijke online middelen voor text analytics zal dat journalistieke privilege op afzienbare termijn ten einde komen, voorspelt hoogleraar Antal van den Bosch. Dan zal elke geïnteresseerde aan de slag kunnen gaan met dit soort onderzoeksjournalistiek.

De neveneffecten van undercoverjournalistiek

Recent drong de ploeg van Neveneffecten in het nieuwe programma Basta door tot in het zenuwcentrum van de malafide belspellenbusiness. Ze deed dat in de beste traditie van de zoete wraak zoals Michael Moore’s TV Nation of Günter Wallraff’s eertijdse vermomming als de undercoverjournalist Hans Esser bij de redactie van het Duitse sensatiedagblad Bild-Zeitung.

Waar is dat feestje?

Wij hebben het al eerder geschreven in deze kolommen en we blijven erbij: haal Siegfried Bracke binnen in uw barak en u kunt collectief beginnen te brullen: "Waar is dat feestje? Hier is dat feestje!!!" Siegfried en God, de gelijkenis is indrukwekkend. Ook al zijn ze allebei allang vertrokken, ze blijven zorgen voor miserie en ambras. In het geval van God is dat overal, in het geval van Bracke vooral op de VRT-nieuwsdienst. Wegens een acute aanval van alzheimer was de brave man even vergeten dat hij veertien jaar lid was van de socialistische partij. En oh ja, Humo had gelijk, hij had al eens een column geschreven in opdracht van een partijvoorzitter die hij drie uur later zeer kritisch en vooral neutraal interviewde, maar dat was normaal. Iedereen deed dat in de jaren '90. Echt.

Ex-collega's vinden dat Siegfried Bracke journalistiek ontsiert

Siegfried Bracke was niet de enige journalist met een partijkaart. Maar dat hij nog tot de eeuwwisseling lid was van de SP, nadat de openbare omroep al gedepoliti- seerd was, verbaast zijn ex-collega's. En dat hij columns schreef voor het partijblad, verbaast hen nog meer.

Internet access as a human right?

Bente Kalsnes wrote about Internet access as a Human Right in 2009. Recent events in the Middle East, especially Egypt, where the government has shut down Internet access, reinforces the need to update UN's Declaration of Human Rights.

Stuur Robin Ramaekers zes maanden naar Haïti

In Haïti werden tientallen veldhospitalen gebouwd in de strijd tegen de cholera. Blijkbaar werd slechts één daarvan aangevallen. Toch vinden veel journalisten het geen probleem dat juist dat kamp werd getoond en het verhaal werd aangedikt door een schietincident te verzinnen.

BRT kleurt je dag

Hoe gepolitiseerd was de nieuwsredactie?
'Vrijwel alle VRT-journalisten hadden toen een politieke kleur.' Met dat ene zinnetje zette hoofdredacteur duiding Kris Hoflack het huis van vertrouwen op stelten. Hoe gepolitiseerd waren de journalisten van de toenmalige BRT?

De affaire-Descherp

Boel in de hoerenkast
Zes jaar geleden heette het in De Standaard nog dat Knack ‘een privé-oorlogje’ voerde tegen Siegfried Bracke. In die dagen mocht een VRT-verslaggever in De Morgen, zonder dat hij werd tegengesproken, zonder meer stellen dat Knack nazimethodes gebruikte.

Mediatijdschrift Scoop

Scoop is een uitgave van de opleiding Journalistiek van de Arteveldehogeschool Gent. Het tijdschrift en de website werden ontworpen in het kader van een educatief project door de derdejaarsstudenten van de opleiding Journalistiek. Scoop richt zich tot iedereen die met media bezig is.

Klacht Raad voor de Journalistiek

"On ne tourne pas le dos à ce qu'on était. On change, c'est tout." Ik heb al vaak moeten denken aan dit citaat van Mitterand. En niet alleen ik ben veranderd. Ik heb de indruk dat ook enkele journalistieke spelregels voor herziening vatbaar zijn verklaard. En dat laatste is helaas géén gevolg van voortschrijdend inzicht. Daarom heb ik vandaag deze klacht verstuurd aan de Raad voor de Journalistiek.

"Jonge honden" of "Afgeleefde honden"

Een boek over journalistiek openen met een commerciële mediamanager, het zal wel de tijdsgeest zijn? Bart Becks - in De Morgen omschreven als "de wonderboy van de Vlaamse media en communicatiesector" - is de eerste die Geert Zagers aan het woord laat in zijn "Jonge honden - is er nog toekomst voor de journalistiek?"

Beroepsoneer

Ik ben mijn glans kwijt. Dat stond afgelopen woensdag in De Standaard, paginagroot nog wel. Marc Van De Looverbosch en Pol Deltour, de voorzitter en secretaris van de Journalistenbond, hadden het op de opiniepagina's over de pispaal van de 21ste eeuw, de media. 'Het is knap lastig tegenwoordig om journalist te zijn', begonnen ze. 'Na de golf van antipolitiek in de jaren tachtig van vorige eeuw, en de antisfeer tegen het gerecht in de jaren negentig lijken we nu in een periode van antimedia aanbeland.' Ze eindigden met: 'Hopelijk krijgt het beroep van journalist weer wat glans.'

Doe het zelf-journalistiek

Recent ‘versterkte’ een jong buitenlandredacteur van de VRT zijn ‘stand up’ uit Haïti met de montage van het elders opgenomen geluid van een geweerschot. De jongeman werd in alle media door zijn collega’s aan de deontologische schandpaal gezet, en door zijn werkgever gesanctioneerd. Misschien ietwat overdreven voor een blunder die in literatuur over verslaggeving in gespannen situaties (www.arnoldkarskens.com) eerder als beginnersfout overkomt?

Beeld en klank worden altijd gemanipuleerd

Wegens de zaak-Steen kreeg VRT-journalist Robin Ramaekers het hele land over zich heen. Zijn bazen straften hem streng. Maar laat ons niet naïef zijn: Ramaekers is niet de enige die feiten een beetje aandikt. ‘Ik heb ooit al eens een hele reportage verzonnen’, bekent journalist Stijn Meuris in een opiniestuk.

Neveneffecten voor de journalistiek

Nico Schoofs pleit naar aanleiding van het VRT-programma BASTA voor nederige introspectie bij journalisten.

Veeleisend

Geachte Karel Verhoeven, Op de website van De Standaard las ik zojuist een stuk van uw hand onder de treffende titel ‘Beste lezer, wees veeleisend voor deze krant’.
Het leek alsof krant en lezer in relatietherapie waren geweest en van de relatietherapeut te horen hadden gekregen dat de lezer meer moest eisen van de krant.

Journalistiek onder vuur

Niet alleen Robin Ramaeckers ging in de fout
Niet alle journalisten nemen het even nauw met de feiten, dat is opnieuw gebleken in de zaak rond Robin Ramaekers. De VRT-reporter kemelde natuurlijk zelf toen hij het geluid van een geweerschot zijn Haïti-reportage binnensmokkelde, maar drie kranten die over de misstap van Ramaekers hebben bericht, namen al in de eerste alinea van artikel net zo goed een loopje met de werkelijkheid.

Krant mag spotten met politiecommissaris

De rechtbank heeft de vordering afgewezen van de Gentse hoofdcommissaris tegen twee journalisten van Het Laatste Nieuws. De twee journalisten hadden zich vrolijk gemaakt over het feit dat de politiecommissaris zich had laten misleiden door een gepersonaliseerd boek dat hij cadeau had gekregen. In gesprekken en in een interview had de commissaris laten verstaan dat hij de rol speelde van de assistent van Baantjer in een pas gepubliceerd Baantjerboek.

Facebook in het Vlaamse medialandschap

Toen een professor journalistiek aan de universiteit van Colorado aan zijn 140 leerlingen vroeg wie van hen de dag ervoor naar het nieuws had gekeken of de krant had gelezen, staken slechts enkele studenten hun hand op. Wanneer de professor vervolgens vroeg wie van hen die dag Facebook had gebruikt, stak iedereen zijn hand op. Het is dan ook één van de meest bezochte websites ter wereld. Misschien kan de sociale netwerksite de consumptie van krantennieuws wel positief beïnvloeden. Uit de masterproef van Ine Geerdens, een studente journalistiek aan de Hogeschool-Universiteit Brussel, blijkt namelijk dat er interactie bestaat tussen Facebook en de Vlaamse (online) kranten.

'We zijn niet verdronken'

Een duik in de Wikileaks logboeken over Afghanistan
Voor het radioprogramma Argos spitte freelance journalistiek onderzoeker Martin Broek de bijna 77.000 Wikileaks documenten over Afghanistan door. ‘Achteraf gezien was het voor de lange termijn zinniger geweest eerst tijd te investeren in zoekmachines en programma’s die data kunnen groeperen (cluster engines) of verbanden in gegevens aanleggen (data miners). Cursussen volgen of op redacties centraal kennis en/of systemen opbouwen zal steeds belangrijker worden als grote hoeveelheden informatie serieus moeten worden doorgewerkt.’

Media onder vuur

Laat journalisten hun werk doen
Wanneer journalisten met kritiek bestookt worden, moeten ze zich niet bukken om die te ontwijken, vinden Marc Van De Looverbosch en Pol Deltour. Een professional moet met kritiek om kunnen. Sterker nog: mediakritiek kan journalisten zelfs helpen goede werkomstandigheden af te dwingen.
 

VRT Drie

Verheug u, VRT-liefhebbers aller Vlaamse doelgroepen: er breken gouden tijden aan. Verstokte fans van de openbare omroep kunnen binnenkort hun hart ophalen aan een volwaardig derde VRT-kanaal op het 'open net'. Een kanaal dat dus niet, zoals Eén+ en Canvas+ weggestopt wordt achter de beruchte digitale 'rode knop', maar dat door iedereen bekeken kan worden.

Apache start (*)nvdr

Apache start met het project (*)nvdr. Op regelmatige basis zullen ze artikels uit de krant selecteren en toetsen aan de simpele vraag: waarom staat dit stuk vandaag in die krant? U vindt (*)nvdr op www.apache.be/nvdr.

Ben Ali geveld door internet

Wat de Tunesische kranten niet schreven, stond op het internet

Hoewel Tunesië zware censuur toepaste, heeft de verspreiding van nieuws via het internet een belangrijke rol gespeeld in de val van de president.

De pers moet zichzelf serieus nemen

De media belazeren ons. Dat werd in de eerste aflevering van Basta duidelijk. In die uitzending zagen we hoe de geschreven pers verzonnen tekstberichten van de makers van Neveneffecten overnam. Waanzin. Daarmee nemen zij zichzelf en hun lezers niet serieus.

De mediapowerlijst van De Morgen

De Morgen deed met haar peiling naar de machtigste mediamensen in Vlaanderen haar reputatie van onafhankelijke krant alweer alle eer aan. Met quotes, naamloos of wat dacht je, werd de kwalijke reputatie van zijn baas Christian van Thillo als het prototype van de machtsgeile en poenscheppende mediatycoon met enkele subtiel gekozen zinnetjes naar het rijk der fabelen verwezen.

VRT-journalist faket schietincident

De kogels vlogen VRT-reporter Robin Ramaekers (35) in Haïti om het hoofd toen hij op 27 oktober vorig jaar een reportage draaide over de cholera-epidemie in dat land. Dat was althans wat hij de kijker wou doen geloven. Ramaekers en zijn ploeg knoeiden met het geluid zodat het leek alsof de journalist wegdook voor een kogel terwijl het eigenlijk om een steen ging.

Zelfgeknutselde onderzoeksjournalistiek in Vlaanderen

Het zorgde afgelopen zomer voor een kleine rel in journalistiek Vlaanderen. Geïnspireerd door Nick Davies en zijn boek Flat Earth News besloot productiehuis Woestijnvis om te testen hoe gemakkelijk het is om de redactiekolommen van kranten te halen.

Wie is er bang van de eenzame mediawatcher?

Het is goed dat de hoofdredacteur een lans breekt voor de kwaliteiten van deze krant en haar redactie, zegt Luc Huyse. Maar ook vindt hij dat diezelfde hoofdredacteur tekortschiet in de manier waarop hij met mediakritiek omgaat.

Journalistieke perceptie

Vrijwel alle regelmatig terugkerende tv-programma’s uit het ontspanningsgenre zijn op voorhand opgenomen, maar ze voeden de illusie van nabijheid en directheid, van rechtstreekse uitzending “in real time”. Dat is het geval voor dagelijkse of wekelijkse spelprogramma’s, die in series van twee tot soms vijf per dag worden opgenomen. Dat heeft te maken met kostenefficiëntie bij programmaregistratie, die immers een dure zaak is.

'PR-activiteiten van Belga nefast voor geloofwaardigheid'

Pol Deltour, nationaal secretaris van de Vlaamse Vereniging van Journalisten, maakt zich zorgen over de ontwikkelingen bij het persagentschap Belga. “Diverse projecten hebben niets meer met eigenlijke journalistiek te maken, maar zijn ronduit commercieel van aard en baden helemaal in de sfeer van PR en reclame.” Algemeen directeur van Belga Egbert Hans reageert.

Persagentschap Belga smokkelt PR in de kranten

Opiniepeilingen horen misschien beter thuis op de horoscooppagina, besloot onderzoekster Nathalie Sonck in haar doctoraat over de relatie tussen media en peilingen. Met de dienst E-Poll werkt het persagentschap Belga de wildgroei aan opiniepeilingen in de hand en balanceert het op de grens tussen journalistiek en public relations.

Schiet Music For Life zijn (goede) doel voorbij?

Het staat vast: Music For Life heeft weer eens warmte gebracht in de koude week voor Kerstmis. Vlaanderen toonde zich van zijn beste kant en trok weer massaal de straat op om geld in te zamelen voor het goede doel. Samenhorigheid onder de Vlamingen en solidariteit met het Zuiden, bestaat er iets mooiers? Een kritische noot is echter onvermijdelijk.

Controverse over terugkeer Van Den Driessche als journalist

Wetstraatrat Pol Van Den Driessche neemt opnieuw plaats aan de andere kant van de microfoon. De ex-CD&V-senator verlaat de politieke bühne, en versterkt vanaf 2011 de nieuwsredactie van vtm als politiek expert. Waarnemers fronsen de wenkbrauwen bij de overstap van de Bruggeling.

Beste lezer, wees veeleisend voor deze krant

De journalistiek stinkt als een vis aan de kop, maakte Geert Buelens ons duidelijk in zijn druk becommentarieerde kerstessay een jaar geleden. Maar zie, 2010 bracht overtuigende signalen dat de doemdenkers u, de lezer, en ons, de krantenmakers, hebben onderschat. Karel Verhoeven, die in september co-hoofdredacteur van ‘De Standaard' werd, hekelt het paternalisme van veel mediakritiek. Hij treft in de lezers bondgenoten voor betere journalistiek.