Blog

Diversiteit is een kwaliteitscriterium voor journalisten

Diversiteit kan een opportuniteit zijn voor de mediahuizen en een bijkomend kwaliteitscriterium vormen voor journalisten. Dat blijkt uit beleidsvoorbereidend onderzoek van de Arteveldehogeschool naar media en diversiteit op het vlak van tewerkstelling, beeldvorming en bereik in opdracht van de Koning Boudewijnstichting en de minister van Media Ingrid Lieten.

Zelfjournalistiek

Journalisten worden in de regel gewantrouwd, maar we hechten wel fenomenaal geloof aan wat gedrukt staat, of voor waar wordt verkondigd via radio en tv.

Reclame voor Lidl

Zelfs als mediamensen aanvankelijk vrolijk worden van een uit de hand lopende soortement stunt, spelen ze aan het eind van de rit toch het bedrijf dat die stunt opzette in de kaart. Tom Naegels legt het mechanisme erachter bloot.

Je eigen magazine in de Kiosk

Een potentiële toekomstige concurrent van de blog: het digitale magazine. "Binnenkort zal iedereen een eigen tijdschrift kunnen uitgeven", betoogt Ernst-Jan Pfauth.

Het Waalse model als uitweg voor Google

Vol trots kondigde Google het akkoord aan dat gisteren werd gesloten met de Waalse nieuwsuitgevers. Na een strijd van 6 jaar kan Google daardoor de Waalse publicaties weer in de zoekresultaten opnemen. Google neemt de juridische kosten die de uitgevers de afgelopen jaren hebben gemaakt voor haar rekening, maar gaat niet betalen voor het citeren en tonen van het nieuws zelf.

Pesten via de radio

Mediatijgers en netmanagers zijn het wellicht vergeten, maar op radio en tv komen is voor Jan met de pet iets heel bijzonders, meent Marc Reugebrink. Alsof je voor de hele wereld op een voetstuk wordt geplaatst. Dan is de klap des te harder, als je belachelijk wordt gemaakt.

Red de journalistiek, niet de mediagroepen

Het heeft wat voeten in de aarde gehad, maar ook de Vlaamse kwaliteitskranten hebben intussen begrepen dat zich wel degelijk een probleem stelt in ‘de media’. Tijd voor de volgende vraag: hoe lossen we dat probleem op? De visies daarover verschillen, maar het uitgangspunt is uniform: (kwaliteits)kranten brengen vandaag geen geld meer op, dus moeten we een nieuwe aanpak vinden. Vrij vertaald: niet de journalistiek moet worden gered, wel de mediagroepen.

Liegt Fabre ons wat voor?

Het was nogal een storm die Jan Fabre over zich heen kreeg na de ‘kattenrel'. Althans, dat zegt Jan Fabre zelf. Tom Naegels is streng: één bron volstaat niet.

Staat van de onderzoeksjournalistiek (2): Tegels lichten

Kunnen de media in Nederland de macht nog wel controleren? Overheid en bedrijven verschuilen zich steeds hardnekkiger achter voorlichters en de media ontberen de middelen voor gedegen onderzoek. Toch hebben onderzoeksjournalisten het tij ook juist mee, stelt Mirjam Prenger. Deel 2: waarom het controleren van de macht makkelijker is geworden.

Humor met airbags

Het is bijzonder jammer dat iemand het leven heeft gelaten wegens van een uit de hand gelopen radiograp, zegt Jan Hautekiet. Het effect van de razendsnelle digitale verspreiding van nieuws wordt nog vaak onderschat, en daar moeten we aan werken.

Staat van de onderzoeksjournalistiek (1): De vierde macht?

Kunnen de media in Nederland de macht nog wel controleren? Overheid en bedrijven verschuilen zich steeds hardnekkiger achter voorlichters en de media ontberen de middelen voor gedegen onderzoek, stelt Mirjam Prenger. Deel 1: waarom het controleren van de macht moeilijker is geworden.

Bad media-journalistiek

Er zijn ook bad media, net zoals er bad banks zijn, en het is de verantwoordelijkheid van de gehele mediawereld om hun “bad media” terug bij de klas te brengen.

Durf en doordouwen doen het halve werk

Er zijn van die journalisten die onbekommerd beginnen aan een mooi onderzoeksproject. Zonder zich al te druk te maken over financiën of de reactie van hun baas. Drie voorbeelden van inventieve doorzetters met lef.

Onderzoeksjournalistiek is ondernemen

Door de aderen van de onderzoeksjournalist moet een flinke dosis ondernemerschap vloeien, wil hij zijn riskante onderneming – en dat is een onderzoeksjournalistiek project altijd - tot een goed einde brengen. Geef je impulsen aan die journalistieke ondernemingszin, dan prikkel je geheid ook onderzoeksjournalistiek.

Als de krant wedijvert met Twitter

 Zo groot wordt de verwarring van voorthollend nieuws en commentaren, dat nostalgie naar de verzuilde pers de kop opsteekt. De krant mag daar niet naar terugkeren, vindt Karel Verhoeven. Beter de zin van de onzin scheiden, en integer zijn, dat is haar beste troef.

Nieuwssites belangrijkste medium voor actualiteit

Nieuwssites zijn het belangrijkste medium voor mensen die de actualiteit volgen. Vlamingen volgen het nieuws meer via het internet dan via televisie, radio of kranten. Dat blijkt uit de nationale nieuwsenquête in opdracht van Knack.be.

Het ethisch vacuüm

Dat de informatiestroom op het internet compleet onregelbaar en amoreel zou zijn? Tom Naegels verwacht dat het niet zo'n vaart zal lopen. Maar de zaken op hun beloop laten is vanzelfsprekend geen optie. Echte persvrijheid vergt regulering.

Diversiteit op de VRT

Wat is het belang van de media en hoe zit het met haar beeldvorming rond diversiteit? Fatma Taspinar (radionieuws, StuBru), Khalid Sellam (100’’-nieuws, Canvas) en Riadh Bahri (Het Journaal, Eén) zitten alle drie in het vak en geven als VRT-medewerkers hun kijk op de zaak.

Mondiale journalistiek moet de juiste vragen stellen

MO* vierde op zaterdag 1 december zijn tiende verjaardag. Dat was voor Gie Goris de aanleiding om zijn persoonlijke manifest voor mondiale journalistiek op papier te zetten. Een programma over onderwerp, methode en vorm dat niet alleen voor de eigen redactie bedoeld is. 'Er is geen gelijkheid tussen verdrukker en verdrukte, en dus is een journalistieke benadering die doet alsof, niet objectief maar vals.'

Als puntje bij paaltje komt, moet de pers haar eigen boontjes doppen

Het rapport-Leveson over de Britse media leert vooral dat de media meer dan ooit nieuws moeten brengen dat de burger aanbelangt.

"Buitenlands nieuws stopt niet bij rellen en aanslagen"

MO* bestaat tien jaar. Het maandblad neemt wereldleiders de maat en brengt buitenlandnieuws en achtergrondstukken van over de hele wereld. Niet zelden van plekken die door krantenjournalisten niet meer op een kaart kunnen worden aangeduid. Gie Goris (57), de hoofdredacteur van het blad, werd eerder deze maand tot Journalist voor de Vrede gekozen. En nu mag u drie keer raden – meer had Apache niet nodig om hem in Brussel op te zoeken.

Het eeuwige debat over het debat

Debatten op de site modereren, het blijft een moeilijke kwestie. Maar als we het doen, moeten we het goed doen, vindt Tom Naegels. Wie een bericht verwijderd ziet of geschorst wordt, moet daarvan dus verwittigd worden.

Tien jaar Raad voor de Journalistiek

De Raad voor de Journalistiek bestaat tien jaar. Met de afkondiging van de Code can de Raad voor de Journalistiek (20 september 2010) heeft de Raad aan bekendheid en gezag gewonnen, met als gevolg een toenemend aantal klachten bij de Raad. Tegelijk laat recente rechtspraak zich inspireren door de regels en voorschriften van journalistieke beroepsethiek. Al is het nog de vraag of men dat bij de Raad zelf een gunstige ontwikkeling vindt.

Kuifje met een stoppelbaard

Weet u waar ik mijn bekomst van heb? Van Kuifje. Niet van die van Hergé, al kan ik mij flink ergeren aan de pathetische superlatieven die men in bepaalde kringen weleens durft uit te strooien over iets wat in wezen toch maar een, euh, stripfiguurtje is. Vandaag wil ik u deelgenoot maken van mijn irritatie jegens Kuifje als journalistiek archetype.

“Het is niet omdat iemand schreeuwt, dat hij aandacht moet krijgen”

MO* Magazine bestaat tien jaar, wat volgende week gevierd wordt met het honderdste nummer. Daarbovenop won de hoofdredacteur begin deze maand de prijs ‘Journalist voor de Vrede 2012′. Redenen genoeg voor een diepgravend gesprek met Gie Goris.

Een journalist is geen jukebox

Hij moet kritisch en eigenzinnig zijn, maar ook de evidente vragen durven te stellen. Dat is de rol van een journalist, vindt Gie Goris, winnaar van de prijs voor ‘Journalist voor de Vrede' van het Humanistisch Vredesberaad. In Afghanistan, een land dat hij goed kent, zag Goris hoe medialogica in de politieke praktijk werkt.

Klein primeurtje, grote schade

Dat Sudpresse passages publiceerde uit het vertrouwelijke gesprek tussen Jean-Denis Lejeune en Michelle Martin, heeft volgens Tom Naegels de hele journalistiek ernstige schade toegebracht. De verontwaardiging had heftiger gemogen, vindt hij.

Met Karl Marx aan tafel

Bij elke heftige opstoot van publieke emoties treden de zogenoemde mainstreammedia gretig buiten hun oevers.

Geen recht op vergetelheid in online persarchieven

Uitgevers worden meer en meer geconfronteerd met de vraag van bepaalde personen om hun naam uit online archieven te verwijderen. Is die vraag gerechtvaardigd?

Nog héél lange weg te gaan

De roep om meer diversiteit in de media is niet nieuw, en toch zijn de resultaten nog steeds vrij mager. Dat heeft te maken met de zakelijke positie van allochtonen en onze kennis over hen, maar met het oog op de toekomst doen media er goed aan om werk te maken van een kleurrijker werkvloer, zegt Tom Naegels.

Wie gelooft die media nog? Bronnen van publiekswantrouwen in de journalistiek

Als het van 'de media' zou afhangen, sloop er al meteen een flinke fout in de titel van deze reflectie over ons geloof in 'de media'. Of beter ons 'ongeloof'. Want in mediazaken zijn we ondertussen kennelijk in groten getale atheïsten of op z'n minst agnosten van de vierde macht geworden. De lezing van Frank Thevissen voor de themadag 'De naakte journalist' van 7 november op de Boekenbeurs.

Ze zijn zo lief voor de N-VA meneer

Naar aanleiding van de themadag 'De naakte journalist' in de Blauwe Zaal van de Antwerpse Boekenbeurs op woensdag 7 november 2012 schreef Walter Zinzen hiernavolgende speech. Hoe het debat zich dan verder ontwikkelt, lezen wij naderhand in de mainstreammedia. Of niet.

Een ander Amerika

Tom Naegels begrijpt de lezers die vinden dat de Amerika-berichtgeving hen onvoldoende informeert over de Republikeinen. Sommige reportages over de VS blijven in stereotiepe onderwerpen steken, vindt hij.

De schaduw van Marie-Thérèse

De crisis die bij Knack is losgebarsten na de benoeming van Jörgen Oosterwaal tot hoofdredacteur, is niet het enige probleem van de uitgever Roularta. Het familiebedrijf is volgens ingewijden op drift geslagen door een moeizame generatiewissel.

De drijvende krachten achter de media-ijsberg

 Media staan principieel kritisch tegenover alles en iedereen. Maar door wie worden de grote mediabedrijven zelf kritisch bevraagd? Mediakritiek maakt intussen ruim twee jaar deel uit van de opdrachten die Apache voor zichzelf ziet. De informatie en de inzichten die we hebben verzameld, brachten we samen in een ‘IJsbergmodel’, een poging om te vatten welke mechanismen ons medialandschap, en in het bijzonder ons krantenlandschap vandaag sturen.

Kruisvaarderjournalistiek?

De reportage over het boek ‘Bad Pharma’, dat straffe zaken over de farma-industrie beweert, was nogal hij zegt/zij zegt. Als een boek pas verschenen is, is dat het beste wat je kan doen, vindt Tom Naegels.

Gevraagd: rationele berichtgeving over asiel en migratie

Zelden heeft een tekst mij zo weten te inspireren als het prachtige essay van David Van Reybrouck met de kernachtige titel ‘Pleidooi voor populisme’ (2008, De Bezige Bij). In het essay roept Van Reybrouck op om de kloof tussen ingewijden en buitenstaanders te verkleinen. Ik weiger mij de arrogantie toe te meten om mij een ingewijde van de asielproblematiek te noemen. Wel tracht ik vanuit mijn beroepsachtergrond mijn bijdrage te leveren aan het asiel- en migratiedebat dat volgens mij al te lang wordt beheerst door actoren met een dubbele agenda.

Reclame werkt niet

‘De Vlaamse kijker is verwend', zei Christian Van Thillo deze week op een debat. Dat was een interessante. Want waarom zijn wij verwend? Omdat we in groten getale kijken naar in Vlaanderen gemaakte fictiereeksen, maar de reclame tussendoor, die slaan we over – toch als de digibox ons daar de kans toe biedt. En laat het nu net die reclame zijn die die fictie betaalbaar houdt!

Koningskwestie: masturbatie van de pen met bevlekking van andermans reputatie

Voor sommige journalisten is journalistiek egocentrische fun, masturbatie van de pen, met bevlekking van andersmans reputatie. Eén van de sterjournalisten van de RTBf, Frédéric Deborsu, heeft zich in die categorie ge-out, met zijn boek Koningskwestie.

Onzorgvuldig met citaten

Een journalist die zijn woorden in de mond legt van een geïnterviewde, het kan helpen om de kop van een artikel helder en vinnig te maken, maar lezers houden er niet van en Tom Naegels keurt het af. Hij nuanceert ook: het gebeurt eigenlijk heel weinig.

Epojournalistiek

Man, man, man, Hans Vandeweghe (DS, 19 okt.) schreef een hilarisch hagiografisch stukje over wielerjournalistiek, alsof hij, na Lance Armstrong, nog onder epo functioneert: “Sportjournalistiek is het ondergeschoven kindje maar is tegelijk van het moeilijkste wat er is binnen de journalistiek. (...) En binnen de sportjournalistiek is wielerjournalistiek het allermoeilijkst.” Het was misschien ironisch bedoeld: woeha?

Wielerjournalistiek

Ik heb sinds vorige zomer het fenomeen Twitter ontdekt. Voor een zelfverklaarde very early adopter van digitale en andere postmoderne fenomenen was dat hopeloos laat, maar ik ben er nog steeds niet uit of het wel een goeie move was om mee te gaan met deze hype van de snelle quote die ik als journalist zo heb verfoeid.

Zonder schroom of leedvermaak

Nieuwsmedia die over andere nieuwsmedia schrijven, het is een delicate oefening, het gaat tenslotte over collega’s die ook concurrenten zijn. Maar het moet kunnen, vindt Tom Naegels, en in de berichtgeving over Knack doorstaat deze krant de test.

Iedereen wist het

Aaah, verwarring! Maken we hier nu ‘het Vangheluwe-moment van de psychiatrie' mee, en betekent die term dat wat Walter Vandereycken deed even érg is?

Gezegd is voortaan gezegd bij 'The New York Times'

De Amerikaanse krant The New York Times laat artikels niet meer nalezen door wie er in aan het woord komt. In ons land blijft nalezen een algemeen aanvaarde praktijk. 'Al botsen we stilaan tegen de grenzen aan', vindt de journalistenbond.

Onpeilbare peilingen

Tegenstrijdige voorspellingen maken sommige kiezers onzeker. Daarom twijfelt Tom Naegels aan het journalistieke nut ervan en vraagt zich af of alle mediagroepen in dit geval niet beter zouden samenwerken.

Reclame voor Vier?

Lezers zijn beducht voor de feitelijke link tussen onderdelen van een mediabedrijf en de manier waarop er dan over bericht wordt. Maar ziet geen reden voor grote bezorgdheid: de krant loopt niet aan het handje.

Knack-boegbeelden dreigen met ontslag

De komst van voormalig Humo-hoofdredacteur Jörgen Oosterwaal, die vorige week vrijdag werd benoemd tot hoofdredacteur van Knack, veroorzaakt hevige spanningen binnen de redactie van het weekblad. Twee boegbeelden van Knack, directeur strategie Rik Van Cauwelaert en Bladspiegel-columnist Koen Meulenaere, dreigen ermee op te stappen, zo vernam Apache uit welingelichte bron.

Een vergelijkende bespreking van 'Flat Earth News' en 'Newspeak' door Jonathan Cook

Nog niet zolang geleden schreef de Britse journalist Jonathan Cook een knappe vergelijkende analyse van twee Britse studies waarin verschillende verklaringsmodellen worden uitgewerkt over de vaak opmerkelijk gefilterde, bijgestuurde of eenzijdige berichtgeving in de mainstream media.

Partijdigheid: kan dat wel?

Lezers zijn zeer gevoelig voor meningen. En al helemaal voor die van de redactie. Omzichtigheid blijft geboden, vindt Tom Naegels, ook als er tussen haakjes niet meer dan een halve knipoog staat.

Partycrashen, met of zonder Facebook

Het Facebook-feestje in het Nederlandse Haren is niet geheel onverwacht uit de hand gelopen. Facebook zelf en andere media worden met de vinger gewezen. Michaël Opgenhaffen relativeert en zoekt manieren om herhaling te voorkomen.

Zonderwoordenjournalistiek

De Morgen verklaarde het woord allochtoon, althans in zijn kolommen, prematuur dood (Wouter Verschelden, “Waarom wij, De Morgen, het woord allochtoon niet meer gebruiken, 20 sept.).

Knack in de fout met coverbeeld van Alexander De Croo

Alexander De Croo smeekt de Knack-lezers deze week op de cover van hun blad om op zijn partij te stemmen. Een gemanipuleerde foto, die wel behoorlijk realistisch oogt. Daarmee begeeft Knack zich op juridisch glad ijs.

Is de PVDA een denktank?

Niet elke bron is voor lezers even evident. Daarom geeft Tom Naegels de media de raad om de context ervan met nog meer precisie te duiden.

Het laatste taboe

Is er dan een taboe rond dementie? Laten we het hopen, want Studio Brussel moet het doorbreken met de nieuwste Music For Life – overigens de eerste na de allerlaatste, waarmee ze vast ook een taboe doorbreken.

Pleidooi voor een pittige mening

De critici staan onder vuur en hun werk ligt zelfs ín het vuur. Steven De Foer is nu buitenlandredacteur van De Standaard, maar was jaren filmcriticus. Toen hij overstapte naar de mediaredactie, werd hij al snel omschreven als 'de meest gehate man van de sector'. Hij blikt terug zonder nostalgie.

Weg met negatieve recensies

‘Vroeger was het beter', dat vindt, ruw samengevat, Marc Reugebrink over literatuurkritiek. De maatschappelijke dimensie van literatuur is weggevallen, en daardoor ook de ethische invalshoek van de recensent.

De recensent gerecenseerd

Nog los van het feit of deze of gene recensie al dan niet in brand gestoken werd, kan het geen kwaad om ook de kwaliteit van recensies eens tegen het licht te houden. Tom Naegels doet een voorzet.

Geworstel tussen journalist en wetenschapper

Journalisten en wetenschappers begrijpen elkaar niet altijd. De eerste groep wil sloganachtige helderheid, de tweede eist nuances en statistische beperkingen. De eerste eist drama, de tweede wil correcte beeldvorming.

PG-journalistiek

Het komt nooit meer goed tussen pers en gerecht. Al sedert – horresco referens! – de jaren 30 wordt erover gepubliceerd, en de toonzetting wijzigt zelden, of het nu in een plechtstatige rede zou zijn, een heel colloquium of een boek. Meestal strandt men met steriele verwijten over en weer. Hoewel hij enkele malen zegt niet het proces van de media te willen maken, is ook Procureur-generaal Yves Liégeois, met zijn Mercuriale bij de opening van het gerechtelijk jaar, in die valkuil getrapt.

Bronnen, lekken en klokkenluiders

Van de voormalige eerste burger van dit land, ere-kamervoorzitter Herman De Croo, zijn vele aforismen en archaïsch klinkende neologismen bekend. Eén daarvan luidt: “Wie lekt, zal gelikt worden”. Allicht bedoelt De Croo daarmee dat een politicus (of ambtenaar) die naar een journalist iets lekt uit een lopend of vertrouwelijk dossier, bij gelegenheid wel aanspraak kan maken op een wederdienst van diezelfde journalist. Lekken dus met een vies (na)smaakje.

Eeuwig dovemansgesprek

In de ene hoek: Yves Liégeois, die vindt dat perslekken nefast zijn voor een gerechtelijk onderzoek. In de andere hoek: gerechtsjournalisten, die op zoek gaan naar betrouwbare informatie om over een onderzoek te schrijven. Een eeuwig gevecht is het, waar ook Tom Naegels niet uitgeraakt.

Politieke & mediatieke profijtzoekerij

De "dramademocratie" viert weer hoogtij. Het mediavertoon rond de 'vrijlating' van Michele Martin kent dezer dagen geen grenzen. Dat er een tiental landen van hier verwijderd - in Syrië - een open burgeroorlog uitgevochten wordt met wellicht dagelijks tientallen doden, het komt nog nauwelijks aan bod.

Kenniscentrum Mediawijsheid: informatie naar waarde laten inschatten is grote uitdaging

De Vlaamse Regering maakt werk van het beleid rond Mediawijsheid. Eind juli riep minister Ingrid Lieten (sp.a) nogmaals op om projectvoorstellen in te dienen ter inrichting van het Kenniscentrum Mediawijsheid.

Geen vragende partij

Half juni was er de premature lancering van De Vragende Partij, het nieuwste digitale snufje – met politiek journalist Ivan De Vadder als boegbeeld – waarmee de openbare omroep de kiezer warm wil laten lopen voor de nakende gemeenteraadsverkiezingen.

Femme de la Rue

In de kwarteeuw dat ik het documentaire film- en televisiegebeuren volg - sinds mijn eerste boek "Oog voor het echte, de Vlaamse film- en tv-documentaire" (BRT, 1987) - heb ik het zelden weten gebeuren dat één specifieke documentaire of reportage zo veel en zo lang media-ophef maakte als "Femme de Rue" van Rits-studente Sofie Peeters. En al zeker nooit dat een studenten-eindwerk zulk een belangstelling te beurt viel.

Humo haalt bikinibabes van site

Het weekblad Humo haalt fotoreeksen van festivalbezoeksters in bikini van zijn website. Dat is het gevolg van een debat over subtiel seksisme, dat deze week online en in deze krant woedde.

Het vingertje van Cools

Er is een tijd geweest dat in elke Vlaamse gemeente de bereidheid bestond om een standbeeld op te trekken voor Phara de Aguirre. Het gevierde Terzake-anker stond erom bekend dat ze politieke en andere praatjesmakers als een fileermes aan reepjes kon snijden.

Wackojournalistiek

Niet feiten, maar gevoelens dicteren de journalistieke behandeling. Bij gerechtszaken die behoorlijke commotie veroorzaken, gaan sympathie en antipathie vaak voor op het journalistiek

Journalisten te emotioneel over vrijlating Michèle Martin

Sommige media beroeren fors de emosnaar in hun berichtgeving over de voorwaardelijke invrijheidstelling van Michèle Martin. Het kan ook anders.

Laten journalisten zich beïnvloeden door adverteerders?

Een journaalitem van dertig seconden was voldoende om in de schoot van RTL-TVI een debat op gang te brengen over journalistiek en commercie. Punt van discussie was een huiszoeking in een gerechtelijke zaak rond Tecteo, de tweede grootste adverteerder bij RTL-TVI. De directie en de redactie van de grootste Franstalige televisiezender van het land houden daar immers elk een andere mening op na. Hoe gaan Franstalige journalisten om met druk van buitenaf?

Nooit eerder is één jongeman zo intensief gevolgd tijdens een gedwongen terugkeer

Over de correcte uitspraak valt te discussiëren, maar sinds een week is Parweiz een even ingeburgerde voornaam als pakweg Milan of Ayco.

Zelfs journalistiek kleeft aan het participatieproject van de VRT een aanvechtbaar geurtje

"Bepaal zelf de agenda van de gemeenteraadsverkiezingen", klinkt het op deredactie.be. De slogan waarmee de VRT zijn participatieproject aanprijst is pijnlijk correct, stelt Toon Diependaele vast.

Komkommer en kwel - Vijf Geboden voor Media-Aandacht

De kwestie-Parwais beheerst al dagenlang de media. Het is best een pakkend verhaal, maar waarom hebben zoveel lotgenoten voor hem niet half zoveel aandacht gekregen, áls ze al ter sprake kwamen? Luc Van Doorslaer detecteert een aantal mechanismen.

Mediasoap rond een jonge vluchteling

U kent hem: Parwais Sangari, de jonge vluchteling die goed geïntegreerd was in België maar toch naar Afghanistan teruggestuurd werd. Zowat alle media hebben er al hun zeg over gedaan. Op een wijze die doet denken aan een soap, vol emotionele cliffhangers. Goed voor de kijk- en leescijfers van de media. En wat een streling van het ego van de journalisten die het ridderlijk voor Parwais opnemen tegen dat boze heksmens van een Maggie De Block.

De VRT-Nieuwsdienst na “de Zaak van de Keizer”

De mededeling op 21 mei waarin de VRT zich distantieerde van “De Keizer van Oostende”, een boek geschreven door haar journalisten Luc Pauwels en Wim Van den Eynde, en beiden een tijdelijk verbod oplegde “om VRT-reportageopdrachten te laten uitvoeren zolang er geen duidelijkheid is over de juiste toepassing van de deontologische regels door de betrokken journalisten” kwam in journalistenmiddens over als een koude douche. De VVJ liet weten “dat de behandeling van dit conflict door de VRT-verantwoordelijken vragen opriep”, vroeg “dat de hoofdredactie en directie haar beslissingen zou stroomlijnen met de oordelen van de redactieraad en deontologische adviesraad” en pleitte er voorts ook voor “dat VRT-medewerkers zich konden blijven engageren in journalistieke projecten buiten het werk, zij het dat dit moet passen in de minimale deontologie eigen aan de openbare omroep”.

Waar blijven de andere krantenombudsmannen?

Tom Naegels is een jaar ombudsman van De Standaard. Afgelopen weekend schreef hij naar aanleiding daarvan een soort zelfevaluatie. Net zoals in het gros van zijn wekelijkse bijdragen legt hij daarin zeer behoedzaam de vinger op een aantal wonden. Een voor de hand liggende eindconclusie trekt hij echter niet: we hebben nood aan meer ombudsmannen, of beter nog een ombudsman of een heel ombudsteam voor de volledige Vlaamse (nieuws)media.

Pol Van Den Driessche eist provisioneel €625.000 van Humo

Pol Van Den Driessche diende bij de burgerlijke rechtbank een provisionele schadeclaim van € 625.000 in tegen journalist Jan Antonissen voor diens stukken in Humo over ongewenste seksuele intimiteiten. Diverse ex-collega’s, onder wie vrouwelijke journalisten, hadden dat PVDD in de schoenen geschoven. Dirk Voorhoof analyseert de klacht in het licht van de wettelijke bepalingen over persvrijheid. De VVJ steunt Humo in haar verweer.

Knack voert NVA-forcing

Van mediabaas Christian Van Thillo beweerden kwatongen lang geleden - toen Vlaams Belang nog Vlaams Blok heette - dat indien het "VB" in Antwerpen aan de macht zou komen, Van Thillo zou "mee marcheren", met zijn kranten en andere mediabazaar.

Machteloos tegen het nieuws

Twaalf maanden is Tom Naegels nu ombudsman van De Standaard. Het was een bewogen jaar, met talloze nieuwscontroverses, van de Leterme-sms'jes over Sierre en Pol Van Den Driessche en Jos Ghysen tot de Lieten-mail. Een jaar ook waarin de lezers van De Standaard luid en vaak van zich hebben laten horen: 730 keer, om precies te zijn. De ombudsman evalueert het jaar, en zichzelf.

Red de journalistiek!

De journalistiek verschraalt door commerciële druk. Jesse Frederik geeft een innovatieve oplossing.

Een met de mond gegraven graf

So it goes. Mensen zijn zo verontwaardigd omdat een meisje wordt gepest, dat ze zelf gaan pesten. Dat oorspronkelijke filmpje, waarin een meisje van dertien door een schoolgenote aan het haar wordt getrokken, geslagen en gestampt: het is schrijnend, welzeker. Maar de manier waarop de daderes vervolgens op drie ‘haatgroepen' op Facebook wordt geïntimideerd en met de dood bedreigd – haar telefoonnummer en thuisadres worden vrijgegeven, uit de comments blijkt dat ze ook werkelijk is opgebeld om te worden uitgescholden – het is om jezelf te bedelven in een met de mond gegraven graf, zo deprimerend.

De duif is dood

De commotie over het boek De keizer van Oostende (Uitgeverij Van Halewyck) laat een weëe geur na. Tien dagen lang werden de auteurs, onder de listige regie van Johan Vande Lanotte, mediatiek ondergedompeld in een sfeer van verdachtmaking en ongeloofwaardigheid. Journalisten stapten argeloos mee in die weinig collegiale desinformatieoptocht: de vierde macht op slappe benen.

Vijf tips om het vertrouwen in de media te herstellen

‘De Vlaming vertrouwt het niet meer’ kopt De Standaard vandaag. Onderzoek uitgevoerd aan de KU Leuven toont een forse vertrouwensbreuk aan tussen de Vlaming en maatschappelijke instellingen zoals politieke partijen, de kerk en het gerecht. Helaas ontsnapt ook ‘de media’ niet aan de tendens. Het vertrouwen is in vrije val. Apache permitteert zich vijf tips om dat vertrouwen te herstellen.

Hoe noemen professionele journalisten deze hervorming van BHV?

Als we de nu voorliggende hervorming 'de splitsing van BHV' noemen, is dat dan niet hetzelfde als spreken over 'de genezing van AIDS-patiënten' bij een medicatie die niet geneest maar die enkele de ontwikkeling van die ziekte vertraagt?

Van Thillo of Vandenhaute? Mediakritiek voorbij de poppenkast...

Een strijd tussen twee mediabazen: leuk!

Waarheid in oorlogstijd

Van de slachtpartij in Houla werd altijd beweerd dat het Syrische regime erachter zat, tot een Duitse krant schreef dat de rebellen verantwoordelijk waren voor het bloedbad. Hoe zit dat nu, vroeg een lezer aan Tom Naegels.

Hebben we als samenleving de media die we verdienen?

‘Lieten maant media aan de nodige sereniteit in acht te nemen’. ‘Raad voor de Journalistiek wil overleg met hoofdredacteurs na busramp’. ‘Onderzoek kraakt NRC-berichtgeving over prins Friso’. ‘Reyers Laat is grensverleggend slecht’. Het gaat niet goed met de nieuwsmedia. Journalisten werken steeds meer onder druk en volgens de grillen van de markt. Het ongenoegen is groot. Maar krijgen de consumenten uiteindelijk niet de media die ze verdienen?

Easyjournalistiek

12 jaar na aanvang van die eeuw, kwam een uitgever tot het inzicht dat Humo, lang één van zijn titels, de 21e eeuw gemist heeft. Dààr is over nagedacht!

Julian Assange of het morele failliet van de media

De eenzijdige berichtgeving over Russische helikopters voor Syrië en over het overlijden van een fundamentalistische wreedaard in Saoedi-Arabië zijn nog maar gepasseerd of er volgt opnieuw een staaltje van vooringenomen berichtgeving. Assange zou met Ecuador maar een rare keuze hebben gemaakt voor zijn politiek asiel. Ah zo? De waarheid blijkt weer eens iets genuanceerder.

Bloggen: eigen lof stinkt

Gastbloggers moeten op de site goed worden geduid, vindt Tom Naegels, zeker als het mensen zijn die in een commerciële omgeving opereren. In zo'n geval moeten ze het vooral niet te vaak over zichzelf hebben.

Mediakritiek op z'n smalst

VRT-nieuwsanker Wim De Vilder, zo lazen we gisteren in De Standaard, praat als was hij het menselijke equivalent van een hogedrukreiniger. Dany Verstraeten van het VTM-nieuws daarentegen, is een baken van betrouwbaarheid, een sokkel van degelijkheid in deze opgehitste tijden. Op spottende wijze wikt en weegt de ‘TV-fluisteraar’ van dienst de présence en de sereniteit van zijn collega’s op de Vlaamse nieuwsdiensten.

Gekke moslims

De Standaard heeft erg veel ruimte gegeven aan moslim-gerelateerde onderwerpen. Het nieuws was er ook naar, vindt Tom Naegels. Al constateert hij, niet voor het eerst, dat de inspiratie voor dergelijke verhalen eenzijdig is.

De 'mediadel' is de nieuwe elite

De media hebben het over de media, alsof het medium de enige boodschap is. Ze draaien rond in een cirkeltje van zelfbewieroking.

Onderzoeksjournalistiek is in Vlaanderen een ondergeschoven kind

Onderzoeksjournalistiek is de moeder van de journalistiek maar in Vlaanderen een ondergeschoven kind. Ik zat 5 jaar in de jury van Het Fonds Pascal Decroos dat in Vlaanderen onderzoeksjournalistiek promoot. Veel projectvoorstellen gingen over verre landen, onbekende volkeren en samenzweringstheorieën. Veilig en vrijblijvend. Bij het Belgisch politieke machtssysteem werd de spoeling dun. Te riskant. Journalisten vreesden de lange arm van de politiek. Van den Eynde en Pauwels durfden het, met steun van het fonds. De lange arm volgde.

Diversiteit in de media - interview met minister van media Ingrid Lieten

Diversiteit is één van de speerpunten van het mediabeleid van minister Lieten. Dit blijkt uit zowel haar visietekst als uit de huidige beheersovereenkomst met de VRT. Maar wat houdt dat beleid nu precies in? Welke knelpunten ziet de minister, en vooral, welke oplossingen schuift zij naar voren? Onderstaand vraaggesprek behandelt de verschillende aspecten van het gevoerde diversiteitsbeleid. Waar het in de reguliere media soms moeilijk is om een verhaal genuanceerd te brengen, kreeg de minister hier alle ruimte om haar diversiteitsbeleid aan ons voor te leggen. Oordeelt U vooral zelf.

Waarom basht Knack België?

Vorige week stelde het weekblad Knack dat België wereldleider is inzake biotechnologie. Of we daar nu blij moeten om zijn, is nog maar de vraag. Maar blij kunnen de Belgen wel zijn omwille van de motivatie van de buitenlandse wetenschappers die in ons land komen werken.

Steekvlamjournalistiek als politieke spinning

De voorbije weken hebben aangetoond hoe gemakkelijk het is om de quasi voltallige media op het verkeerde been te zetten. Deze week deed Knack het met flagrant verkeerde berichtgeving over een mail van Ingrid Lieten. Vorige week nam Johan Vande Lanotte de media bij de neus en redde zo zijn eigen hachje. Hitsigheid haalt het steeds vaker van gedegen journalistiek en tegen de tsunami aan verkeerde informatie heeft niemand nog een verhaal. Maar dat mag vooral niet gezegd worden.

Politiek is oorlog

Kom, laten we eens flink zijn. Wat Etienne Vermeersch kan, moeten wij ook kunnen: erkennen dat we wat hard van stapel zijn gelopen. Hij beweerde dat een swastika veel erger is dan een boerka, wij maakten in de jongste zaak-Lieten een olifant van wat slechts een mug was, en misschien zelfs niet meer dan een fruitvliegje.

Much ado about nothing?

Lieten had Peeters dus geen dictator genoemd, en hem ook niet beledigd. Maar daarom was het nog geen gedoe om niets, vindt Tom Naegels. Al was het wel veel gedoe.

De pioniers van morgen

De winnende inzending van de Prijs van de minister van media, die werd uitgereikt tijdens de tweede Nacht van de Journalistiek op 23 mei 2012.

Betalende nieuwswebsites: survival of the fittest

Het is crisis in medialand, en dus wordt er koortsachtig gezocht naar nieuwe manieren om te overleven. Buitenlandse media experimenteren met betalende nieuwswebsites en kennen wisselend succes. Maar wat met de Belgische pers? We confronteerden de nieuwe met de oude media, veiligheidshalve op verschillende locaties.

De 'special forces' van de vierde macht

"Het optreden van de hoofdredacteur van de VRT in het geval van de 'Keizer van Oostende' was stuntelig," zegt Paul Huybrechts, "maar hij kan het goedmaken door zijn twee journalisten meteen in een nieuw dossier - of in een onderdeel van het Oostends dossier - nieuwe kansen te geven."

Waar blijft het krantenrapport?

Meten is weten, zo leerde het ziekenhuisrapport in De Standaard. Tom Naegels suggereert een soortgelijke rapportering voor nieuwsmedia. Dan zie je vanzelf in welke richting een pad naar verbetering kan lopen.

Sjors en Sjimmiejournalistiek

Het boek over Oostende wordt nu voorgesteld als “harde onderzoeksjournalistiek”. Is het dat, of is het daarvoor te veel blijven hangen in de sfeer van gerucht, insinuatie en opiniëring?

De dienaars van de keizer van Oostende. Van politieke naar journalistieke normvervaging.

In het zopas verschenen De keizer van Oostende stellen de VRT-journalisten Luc Pauwels en Wim Van den Eynde de politieke normvervaging en belangenvermenging van vicepremier Johan Vande Lanotte aan de kaak. Een weinig spraakmakende onthulling, die hooguit een jarenlange, breedgedragen perceptie nu ook journalistiek – weliswaar hier en daar slordig – onderbouwt. Wel revelerend daarentegen was dat de VRT-hoofdredacteur Luc Rademakers zich repte om zich van de publicatie te distantiëren en beide redacteurs prompt op tijdelijk non-actief te zetten. Of zoals verwoord in een warrige 'rechtzetting' die Rademakers op 23 mei verspreidde; 'een beschermende maatregel'.

De minister, de journalist en zijn baas

Dat een hoofdredacteur zijn journalisten afvalt, geeft te denken, vindt Ides Debruyne. Is hij in die ijver niet het slachtoffer geworden van een slim tactisch spelletje van een minister?

De wegdroomfactor

Het is niet omdat je je onafhankelijkheid onder aan een reisreportage vermeldt, dat je ook onafhankelijk bent, schreven enkele lezers. Tom Naegels geeft hen ten dele gelijk.

De moeiteloze marketing van Philips SchoolVision

Het is een beproefde techniek, free publicity generen aan de hand van magere of wankele onderzoeksresultaten. Vooral bij luchtige onderwerpen gaan journalisten er al snel in mee. Hoe werkt dat? Gevaarlijk Spel zocht uit hoe journalisten de verlichting van Philips aan de man brengen.

Please cry

Ik moet zowat de meest hypocriete mens ter wereld zijn. Kritiek geven op de media terwijl je zelf zo vaak in de media opduikt, hoe is het mogelijk? Die boodschap werd steevast meegegeven in de mediastorm die ik stoemelings ontketende met een paar ongezouten statements over de (on)geloofwaardigheid van de media.

Datajournalistiek zet schuchtere pas in mainstream media

Via @pascaldecroos kreeg ik voor de eerste keer een visualisatie met Fusiontables te zien in de Vlaamse mainstream media (zijnde de Corelio-websites standaard.be en nieuwsblad.be). Het artikel Aantal woninginbraken fors gestegen: hoe zit het in uw streek? maakt op basis van cijfers van de Federale Politie een analyse van de woninginbraken in Vlaanderen en toont daarbij een kaartje met cijfers per gemeente.

Humo advertentie in De Standaard

De advertentie van het weekblad Humo in De Standaard van afgelopen weekend was op zijn minst origineel en een primeur te noemen. De advertentie kon je lezen als een satirisch vorm van kritiek op een uitspraak van de CEO van Sanoma Magazines Belgium, mede-aandeelhouder van Humo.

Online kranten, hoe verdien je eraan?

Het heeft zijn tijd geduurd maar het digitaal krantenlezen lijkt nu toch aan zijn doorbraak toe. Met 'The New York Times' als lichtend voorbeeld gaan ook Vlaamse uitgevers op zoek naar een digitaal verdienmodel.

Uw foto in de krant? Discussie over nieuwe richtlijn Code voor de Journalistiek

Mag een krant zomaar foto’s van verongelukte kinderen van een site plukken en publiceren, zonder de toestemming van de ouders te vragen? Met een nieuwe richtlijn tracht de Raad voor de Journalistiek op dergelijke vragen een antwoord te formuleren. Maar is de richtlijn ook bruikbaar? Apache vroeg het aan Dirk Voorhoof, Tom Naegels en Flip Voets.

Journalistiek blundert met 'onderzoek' jongeren gestrest door sociale media

Deze week luidden de media weer eens de noodklok over jongeren en sociale media. Jongeren krijgen stress van sociale media, zo rapporteerden onder andere NOS Journaal, Metro en Trouw. De berichten zijn gebaseerd op onderzoek van de Nationale Academie Media & Maatschappij. Die naam klinkt heel vertrouwenwekkend, maar heeft met wetenschap niets te maken. Het onderzoek achter de berichten mag de naam onderzoek niet dragen, maar is een PR-stunt waarmee twee slimme ondernemers hopen geld te verdienen aan zorgen van opvoeders en overheid.

Wie betaalt die reizen?

Dat bedrijven de reiskosten van journalisten ophoesten, zal hun redactionele bijdragen niet noodzakelijk beïnvloeden, daar is Tom Naegels gerust op. Maar er open over communiceren, is wel aangewezen.

De hond van De Wever

‘Geen hond vertrouwt de media nog', zei Bart De Wever in de media. Over de merites van die uitspraak is al duchtig gedebatteerd, maar dat is de centrale kwestie niet, zegt Bart Sturtewagen. Hij gaat op zoek naar het waarom van die uitspraken – die de nuances die De Wever in zijn oorspronkelijke tekst wel maakte, vrolijk voorbij fietsen.

Steekspeljournalistiek

De slogans van Bart De Wever leverden maximale media-aandacht op.

De auteur van de zeer lezenswaardige Thorbeckelezing (“De media als gevaar voor de democratie”) heeft journalisten feilloos bij de neus genomen en aandacht getrokken. Niet met zijn lezing, doch met een goedgemikte uitval naar “de” ongeloofwaardigheid van “de” media – overigens in een marginaal e-medium. De slogans leverden maximale media-aandacht op. Daarmee was bewijs geleverd van sommige stellingen uit de lezing, en ook het bewijs dat de auteur verduiveld goed weet hoe media te manipuleren: novus rex, nova lex.

Uitgespuwd

Die arme Luc Van der Kelen. Ik heb het opgezocht: de laatste zes maanden heeft hij amper tien keer een commentaar geschreven waarin Bart De Wever werd vernoemd, meestal zijdelings, en eerder neutraal. Eén keer heeft hij De Wevers strategie voor de gemeenteraadsverkiezingen vergeleken met die van Chávez en Poetin, dat was wel heftig - maar amper een week later schreef hij ook, en enigszins contradictorisch: 'Wie hebben de drie Vlaamse regeringspartijen om in te zetten tegen de strategie én communicatie van De Wever? Heeft één van hen de 'smoel' en de verbale kracht om overeind te blijven tegen De Wever?'

Media en moslims: ‘vrouwenhaters’ in plaats van discriminatie

Het is moeilijk om mainstreammedia wakker te schudden voor het gevaar van racisme en islamofobie. Vormen van uitsluiting in ‘moslimlanden’ ver weg lijken belangrijker dan discriminatie van moslims in eigen land. Waar blijft de stem van politieke vertegenwoordigers van etnisch-culturele minderheden?

Fijn adresje in Parijs

Gisteravond kon je niet één Franstalige voor wat dan ook lijmen. Ze hadden onder geen beding hun sofa, hun glas wijn en hun plasmascherm in de steek gelaten. Meer dan van Barcelona-Real of de eerste uitzending van Titanic genoten ze van een traktatie die ze maar eens in de vijf jaar krijgen: het debat van de twee Franse presidentskandidaten.

‘Freelancers? Zo veel mogelijk uitpersen’

Als de economie sputtert zijn freelancers in medialand de eerste slachtoffers. Apache sprak met enkele freelance journalisten. ‘Ik heb voor de redactie ooit de berekening gemaakt: na het aftrekken van alle gemaakte kosten van de vergoeding, kwam ik uit op tien euro verlies.’

Nieuwe richtlijn: alerte reactie van RvdJ

"De nieuwe richtlijn over het gebruik van informatie en beeldmateriaal van persoonlijke websites en sociale netwerksites is een alerte reactie van de Raad voor de Journalistiek." Dit zegt Dirk Voorhoof, professor mediarecht aan de UGent.

Waarom dan nu wel?

Pol Van Den Driessche. Jos Ghysen. We wisten ervan, maar schreven er niet over tot voor twee weken. Waarom? Tom Naegels legt uit.

Media-blunders

Jan-Pieter Everaerts maakte een overzicht van enkele mediablunders in de Vlaamse (en internationale pers).

Dit was geen media-inquisitie

Is de pers te ver gegaan in de zaak-Van Den Driessche en de zaak-Ghysen? Walter Zinzen vindt van niet.

De media als gevaar voor de democratie

De mediaconsument/kiezer is geen volslagen idioot wiens denken met dwingende kracht wordt geregisseerd.

Tja, kan het dan nu stoppen, aub?

Intimiteiten op het werk. Een weekblad trok met een vaardige paukenslag het deksel van het blik - uiteraard ge-hyped door de openbare omroep - en daar ging het grote maatschappelijk debat. Blogs ten allen kant vol bagger, eenzame professoren links en rechts over seksuele intimidatie, de onmogelijkheid van preventie, het onoplosbaar vraagstuk van bewijslast, de beperkingen van proceduriële afhandeling. Zowel confronterend als nuttig.

Zijn alle sites 'publiek'?

Dat de nieuwe richtlijn van de Raad voor de Journalistiek behoudsgezind is, juicht Tom Naegels toe. Tegelijk heeft hij vragen bij een wat kunstmatig onderscheid tussen wat wel of niet tot het publiek domein behoort.

De richtlijnen van de RvdJ: dat kan simpeler

Onlangs ontstond in België een fel debat over de mediaberichtgeving over het busongeluk in Zwitserland waarbij Belgische en Nederlandse schoolkinderen omkwamen. Een van de zaken waarover menigeen zich boos maakt was de publicatie van foto’s van omgekomen kinderen op de voorpagina’s van enkele Belgische kranten. Foto’s die afkomstig waren van blogs en sociale media.

Pol Van Den Driessche en faaljournalistiek

De eer en goede naam van oud-senator Pol Van Den Driessche behoren vandaag, net zoals zijn politieke en redactionele loopbaan, tot het verleden. Dat is in eerste instantie het gevolg van zijn langdurig menselijk falen in hiërarchische posities ten opzichte van vrouwen, zoals dat nu gebleken is uit zijn persbericht van 22 april.

De schemerzone van 'Peeters & Pichal'

Het VRT-nieuws moet betrouwbaar, deskundig, correct en onpartijdig zijn. Dat is zo vastgelegd in de beheersovereenkomst. Maar wat met programma's als ‘Peeters & Pichal', die over een weer huppelen over de lijn tussen informatie en infotainment?

Is er iets rot in de politieke journalistiek?

Hoe omgaan met de schuivende relatie tussen pers en politiek, vraagt Wouter Verschelden zich af.

Het grote verschil met de Leterme-sms'jes

De zaak-Van Den Driessche heeft niets te maken met overspel, maar met machtsmisbruik en seksueel grensoverschrijdend gedrag, stelt Patrick Loobuyck.

Commerciële zenders en nieuws: moeilijk huwelijk

VT4 zal in het najaar geen nieuwsbulletin brengen, het VTM-nieuws heeft het moeilijk. Heeft een commerciële zender nieuws nodig? En zo ja, wat voor nieuws?

De troebele lijn tussen relevantie en voyeurisme

Berichten over het privéleven van politici blijft een moeilijke evenwichtsoefening. Ook Humo maakte de relevantie van de aanval op Pol Van Den Driessche niet spijkerhard.

Bij Lidl mag u naar het toilet zoveel u wil

Woord-wederwoord is een heilig journalistiek principe, maar in het subgenre interview wordt het om praktische en pragmatische redenen niet toegepast. En dan gebeurt het dat een interviewee een foute bewering in de krant lanceert. Hoe ga je daarmee om, vraagt Tom Naegels zich af?

Klacht bij Raad voor de Journalistiek na busdrama in Sierre

Bij de Raad voor de Journalistiek werd recent een klacht ingediend naar aanleiding van de omstreden berichtgeving over het busdrama in het Zwitserse Sierre. De klacht is afkomstig van familie van een slachtoffer. Dat bevestigt ombudsman Filip Voets aan Apache. De Raad voor de Journalistiek legt ook de laatste hand aan een nieuwe richtlijn in verband met het gebruik van informatie en beelden afkomstig van sociale netwerksites en persoonlijke websites.

Fluitjesjournalistiek

Het gerechtelijk apparaat is zo lek geworden als een mandje, alle saillante details uit belangrijke gerechtelijke onderzoeken vinden hun weg naar de media.

“Excel is een onmisbaar martelwerktuig voor datajournalisten”

Op 3 april verzorgde Stephan Okhuijsen (Sargasso) een presentatie over datamartelen bij Centrum voor Communicatie & Journalistiek in Utrecht. De ruim 80 aanwezigen kregen handenvol tips om grote hoeveelheden data op de pijnbank te leggen en er nuttige journalistieke informatie uit te halen.

Aggregatie, omdat het moet

“Je bent gewoon een dief”, zei Kees Spaan onlangs tegen me. “Nou ja, een vriendelijke dief”, voegde de oud-NDP-voorzitter er nog aan toe, maar dat was waarschijnlijk vooral omdat we elkaar net een glas bier hadden gegeven. Mijn bedrijf aggregeert. Dat maakt mijn medewerkers tot dieven. En mij tot de opperdief. Althans, in de ogen van Kees Spaan en een buslading aan Kees Spaan-achtigen.

Hoe separatistisch is Knack?

De week na het busongeval in Zwitserland waarbij 28 overwegend Belgische mensen, overwegend kinderen, om het leven kwamen, was er in Knack een interview van journaliste Ann Peuteman met NVA-kopstuk Siegfried Bracke. Mocht hij even uitleggen of er nog een België-gevoel bestaat.

Waar zelfstandige journalisten voor ijveren...

Hier een aantal voorstellen – lees eisen – om het statuut en de financiële situatie van zelfstandige journalisten te verbeteren.

Alleen echte journalisten tellen mee

Alleen beroepsjournalisten mogen hun bronnen beschermen, vindt het Openbaar Ministerie. Dat kunnen ook ‘professionele bloggers’ zijn, maar gekker moet het niet worden. Een Nederlandse variant van Wikileaks, gerund door vrijwilligers, zou afgeluisterd en doorzocht mogen worden, en de ‘journalisten’ die de site volschrijven kunnen worden gegijzeld als ze weigeren hun bron te onthullen.

Kranten maken papier steeds minder belangrijk. Goed zo.

Veel rumoer in krantenland. De Persgroep, NRC Media en het FD bouwen aan een Spotify-achtige dienst voor nieuws: een gezamenlijk online platform voor de verkoop van losse krantenartikelen.

Wat leren we uit een peiling?

Het is zinvol om nog eens in te gaan op peilingen, vindt Tom Naegels, op de verschillen die je krijgt door hoe je vragen stelt, op de invloed van de gehanteerde methode en op de trefzekerheid van de analyse.

De koopman in de pers

Journalistiek moet geld opleveren. Maar hoe verdien je geld met nieuws? Dat het in tijden van internet ingewikkeld is, bewijzen de dalende oplages van dagbladen al een jaar of tien. Hoe krampachtig uitgevers en journalisten in de verkeerde richting zoeken, en waarom, heb ik hier beschreven. Nu de dagelijkse praktijk. Wat heb je aan een koopman die per verhaal op de spotmarkt van het nieuws de hoogste prijs weet te krijgen?

Schaamte

We moeten er geen doekjes om winden. De verslaggeving over het busongeluk in Zwitserland heeft schokgolven veroorzaakt bij het grote publiek. De kritiek op de media is niet mals, dat hoeven we niet te herhalen. En we kunnen wel zeggen dat die kritiek niet op de hele pers of op alle media slaat. maar daar heeft niemand (buiten wijzelf) een boodschap aan.

MIX moet ook journalistieke innovatie dienen

Vlaams Mediaminister Ingrid Lieten heeft recent het Media Innovatie Centrum (MIX) gelanceerd, een expertisecentrum rond media-innovatie ”dat de ontwikkeling van het fundamenteel onderzoek op de voet volgt en dit samen met de Vlaamse mediasector vertaalt in concrete, realiseerbare en pre-competitieve innovatieprojecten”.

‘Reguliere media zien we enkel nog als een promokanaal’

‘De reguliere media zien we enkel nog als een promokanaal, voor de inhoudelijke discussie zorgen we zelf op onze blog”. Het meest concrete antwoord op de vraag of cultuur de reguliere media nog nodig heeft, kwam tijdens een debat georganiseerd door Apache en rekto:verso op 21 maart van Els Wuyts (S.M.A.K.). Voor de rest leek de vraag die als een rode draad doorheen de avond liep vooral nieuwe vragen op te roepen.

Wint Kris de poppoll?

Politieke peilingen, ze hebben voor- en tegenstanders. Als een krant er een beroep op wil doen, aldus Tom Naegels, moet ze omzichtig zijn in de interpretatie van de gegevens en hoe ze erover communiceert.

Mediabaronnen: ‘De Vlaamse Berlusconi bestaat niet’

Jawel, er bestaat een soms aanzienlijke concentratie in de Vlaamse media. Maar geen enkele speler is dominant in alle segmenten. Dat is de boodschap van de Vlaamse Regulator voor de Media (VRM) over de mediaconcentratie in Vlaanderen. Vrij vertaald: nee hoor, Christian Van Thillo, de grote baas van De Persgroep, is geen Vlaamse Berlusconi.

De commerciële waarde van verdriet

Het stof dat opwaaide naar aanleiding van de soms zeer spectaculaire berichtgeving over het busdrama in Sierre lijkt te gaan liggen. Vandaag komt een werkgroep van de Raad voor de Journalistiek samen. Volgende maand zouden er dan mogelijk aanpassingen aan de Code voor Journalistiek komen. Maar moeten journalisten daarop wachten?

Vliegtuig stort neer op journalistencongres

Humo mengt zich in het debat over de publicatie van foto's van de slachtoffers van het busongeval in Sierre en hun nabestaanden en doet dat in haar typische stijl in het gat van de wereld.

Internetmedia, weblogs en websites zijn voortaan ook ‘drukpers’!

Het Hof van Cassatie heeft in twee recente arresten de bepalingen uit de Belgische Grondwet in verband met de vrijheid van drukpers in één klap van 1831 naar 2012 geactualiseerd. Strafbare meningsuitingen op websites of weblogs kunnen daardoor enkel nog vervolgd en bestraft worden voor het hof van assisen. Internetmedia genieten nu dezelfde grondwettelijke waarborgen als de klassieke drukpers.

Busramp – mogen journalisten gewetensbezwaren hebben?

Dat de hoofdredacteuren van Het Nieuwsblad, Het Laatste Nieuws en Het Belang van Limburg pal achter hun beslissing blijven staan om de foto’s van de slachtoffers te publiceren, is ‘normaal’. Ze worden ook goed betaald om de krant door dik en dun te verdedigen. Maar hoe zit het met de journalisten op de redactievloer? Mogen die gewetensbezwaren hebben?

U maakt het alleen maar erger

Het kwaad dat journalisten kunnen aanrichten.
Ruim drie jaar geleden verloor journalist Timothy Vermeir zijn zoontje Corneel in het kinderdagverblijf Fabeltjesland. Behalve het zware leed dat Kim De Gelder aanrichtte, waren er ook nog de wonden die geslagen werden door het brute gedrag van sommige journalisten.

Busongeval: wanneer het nieuws geen nieuws is

De massale Belgische media-aandacht voor de tragische busramp in Zwitserland legt een bijzondere dynamiek bloot in de nieuwsberichtgeving van nationale rampen waarbij nieuwsmedia hun informatierol inruilen voor een sociale of rituele rol.

Open brief aan Lieten: ‘Breek het Vlaamse medialandschap open’

Geachte minister,

Vorige week opende U het Media Innovatie Centrum (MIX) in Brussel. Het Mix moedigt de innovatie in de mediasector aan. Dat is een nobel streven waar niemand wat op tegen kan hebben. Maar we stellen ons echter grote vragen bij de concrete uitwerking. Wordt innovatie echt gestimuleerd door de ‘nieuwe media’ vooraf uit te sluiten en het Mix volledig te schoeien op de leest van de ‘oude media’?

De krant rouwt mee

Vijftien pagina's besteedde De Standaard aan het drama in Sierre. Ook andere media trokken alle registers open. En dat terwijl er, strikt inhoudelijk, niet zo veel te melden viel, zegt Tom Naegels.

Werk aan de winkel voor de Raad voor de Journalistiek - De mediaberichtgeving en het busongeval in Sierre

Van verschillende kanten is ondertussen fel en afkeurend gereageerd op de manier waarop vooral Het Nieuwsblad en Het Laatste Nieuws, maar ook Het Belang van Limburg foto’s van de slachtoffers van het busongeval in Zwitserland al heel vlug hebben gepubliceerd.

Hoe je persvrijheid meet volgens Reporters Zonder Grenzen

Elk jaar komt de non-profit organisatie Reporters Zonder Grenzen met een nieuwe rangschikking van alle landen ter wereld waarin de persvrijheid in elk land aan de hand van een score wordt gemeten. Hoe lager de score, hoe meer persvrijheid. De meest recente ‘press freedom index’ plaatst België op plaats 20, onze noorderburen moeten tevreden zijn met plaats 3. Allesbehalve slecht maar toch zakt België 6 plaatsen en was Nederland vorig jaar nog de absolute nummer 1. Geef toe: wie houdt nu niet van zulke lijstjes? Toch is de vraag: hoe kom je tot zo’n rangschikking?

Klachten RVDJ opgelijst

In 2010 verscheen er op de site mediakritiek.be een lijstje dat een overzicht gaf van uitspraken door de Raad voor de Journalistiek van de afgelopen jaren. Daarbij werd de vraag gesteld of er een verband zou zijn tussen het aantal klachten en het feit of het kwaliteits –of populaire pers betrof. Er werd alleen naar de beslissingen gekeken van de Raad en niet naar de adviezen.

Voyeurs, soms voor het goede doel

Waarom is de pers de ene keer een bondgenoot, de andere keer een hinderlijke muskiet? Sierre is Homs niet. En empathie zonder tact is voyeurisme.

'Foto's dode kinderen zware journalistieke fout'

Het kan dus. Media kùnnen sereen berichten, ook over aangrijpende drama’s zoals de dood van zoveel kinderen in het Zwitsers busongeval.

Het busongeval, de foto’s en de journalistieke ethiek

In Reyers Laat (VRT) op donderdagavond 15 maart kwam de hoofdredacteur van Het Nieuwsblad, Liesbet van Impe zich verdedigen voor de frontpagina van Het Nieuwsblad van die dag, met de foto’s van alle kinderen in de bus, de overledenen en de overlevenden. 

Van recht op informatie tot schaamteloos voyeurisme

Het hacken van de voicemail van een 13-jarig vermist meisje. Daarvan weten we wel zeker dat het ‘over’ de grens is. Maar waar ligt de journalistieke grens dan wel? Kan een krant onbeschaamd foto’s van doden en gewonden op pagina één zetten? Kan je als redactie onder een sobere openingspagina een reclame voor Spar toelaten? Is het gepast om gratis extra edities te maken? Kan je een webpagina openen met ‘Live: ouders groeten overleden kinderen?’

Ik, de media

Freelancejournalistiek is geen obstakel, maar een kans. De idee dat freelancers armoedige tweederangsmediamakers zijn, is achterhaald. Meer dan ooit is een freelancebestaan de weg naar de toekomst en geen smet op het blazoen van de ‘in crisis verkerende media’. Een publiek. Meer heeft een freelancer niet nodig om zich van een toekomst te verzekeren.

Licht en leegte

Hoort een lifestylemagazine wel bij De Standaard?, vraagt Tom Naegels zich af. Het antwoord is ja - maar de artikels moeten dan liefst wel ergens over gaan. 'Licht' is geen synoniem van 'leeg'.

'Verkleutering is niet aan de orde'

'De Tijd' verschijnt vanaf dinsdag niet alleen op een kleiner formaat, de krant sleutelt vooral ook verder aan de inhoud. 'We moeten de deuren en ramen meer open zetten', zegt hoofdredactrice Isabel Albers.

De Chiroleidster bij uitstek moordt erop los

Als ik nu iets mispeuter, word ik door de media dan ook tot ‘De Scoutsleider’ gedoopt? Ik vraag het mij af nadat Sanne Smets, babymoordenares, door de Vlaamse media het prototype werd van ‘de Chiroleidster’.

De media en de verdachte

De commissie Justitie van de Kamer bespreekt momenteel een wetsvoorstel dat de Belgische rechters meer armslag wil geven om de media bijkomende beperkingen op te leggen in functie van de bescherming van het vermoeden van onschuld van de verdachte en het recht op vergetelheid van veroordeelden. Volgens Dirk Voorhoof houdt het wetsvoorstel onvoldoende rekening met de rechtspraak van het Europees Mensenrechtenhof, dat ook onlangs inbreuken vaststelde op het EVRM omdat rechters in Oostenrijk, Duitsland en Finland voor de bescherming van de rechten van verdachten en veroordeelden te verregaande beperkingen hadden opgelegd aan misdaad- en gerechtsverslaggeving.

Het web als kraamkamer van mediaverantwoording

Het internet biedt nieuwe mogelijkheden zowel voor redacties om verantwoording af te leggen aan het publiek als voor burgers om de media kritisch te volgen en tot verantwoording uit te dagen. Dat leidt tot bestaande praktijken in een nieuw jasje (zoals de weblog van een ombudsman), maar ook tot nieuwe instrumenten, zoals mediawatchblogs.

Mag de krant de wet breken?

Dus De Standaard koopt zelf wat drugs om aan te tonen hoe makkelijk zoiets gaat via het internet? Kan dat zomaar? In dit geval wel, oordeelt Tom Naegels.

Een eigen correspondent maakt weinig verschil

Eens in de zoveel tijd wordt er een debat georganiseerd over de staat van de buitenlandjournalistiek. Jonge honden en oude rotten zitten zij aan zij om te discussiëren over de woeste wind die door hun beroepsgroep waait. Om aan het einde van de avond, aan optimisme geen gebrek, af te sluiten met de conclusie dat een correspondent nog altijd het verschil maakt. Maar is dat wel zo?

Trailerjournalistiek

Projecten met een belangrijke dimensie van algemeen belang trekken, terecht, media-aandacht. Is een nieuw shoppingcenter ten Noorden van Brussel een te vrezen megalomanie van projectontwikkelaars, of welgekomen bodemsanering, jobcreatie en kleinhandelsinnovatie? Mooie, actuele en prangende thema’s.

Vier lessen voor beginnende datajournalisten

Dertig uur lang opgesloten zitten in een lokaal met ruim dertig onbekenden, ronkende laptops en de geur van pizza, koffie en zweet. Op 10 en 11 november 2011 kwamen journalisten, programmeurs en studenten bij elkaar om mee te doen met het datajournalistieke project RegioHack.

Persvrijheid versus recht op privacy in kader van het portretrecht

Het portretrecht van de geportretteerde beperkt het auteursrecht van de auteur gezien de auteurswet bepaalt dat de auteur of de eigenaar van een portret niet het recht heeft het werk te reproduceren of aan het publiek mee te delen zonder toestemming van de geportretteerde.

Censuur in de pers: terug naar af in België?

Drie volksvertegenwoordigers – Christian Brotcorne (cdH), Thierry Giet (PS), en Valérie Déom (PS) – hebben in de Kamercommissie voor Justitie de spoedbehandeling gevraagd van een wetsvoorstel tot wijziging van artikel 587 van het Gerechtelijk Wetboek teneinde het vermoeden van onschuld te beschermen. Dit wetsvoorstel herneemt een ouder wetsvoorstel dat reeds in 2007 werd ingediend en heeft tot doel snel te kunnen optreden vooraleer de pers een dossier naar zich toe zou kunnen trekken waar vervolgde personen mogelijks het slachtoffer van zouden kunnen worden.

Knack volledig vrijgesproken in zaak-Slangen

Het Antwerpse hof van beroep heeft op 20 februari 2012 de klacht van Noël Slangen tegen Knack definitief verworpen.

Over lijken

Zijn doden in Syrië anders dan die in onze omgeving? Toont de krant bewust geen Europese lichamen, en Afrikaanse wel? Het heeft meer met context te maken, ondervindt Tom Naegels, dan met selectieve verontwaardiging.

Een opiniestuk over Europa? Ga liever op café

Sla er de opiniebladzijden van de kranten op na. Schuldencrisis, problemen met de euro, Griekenland: het zijn niet de meest vrolijke thema's, maar ze zetten wel aan tot reflectie. Er wordt over geschreven dat het een lieve lust is. Auteurs allerhande strooien de oplossingen kwistig in het rond, de ene al overtuigender dan de andere.

De journalistiek als goed doel

Geld verdienen met journalistiek. Altijd goed voor een fikse discussie. Nieuws is in de ogen van de consument niet schaars en behoort dus gratis te zijn. Ook adverteerders staan niet meer in de rij om hun advertenties aan nieuws te verbinden: er zijn tegenwoordig veel meer (en betere) mogelijkheden om de consument te bereiken. Tijd voor een ander verdienmodel voor de journalistiek?

Het internet als revolutionaire slokop of het einde van de journalistiek

De klassieke media moeten zich dringend aanpassen aan de invloeden van het internet en de sociale media. Een uitvoerige bijdrage van Jean Lievens.

NRC en conflictverslaggeving

Vandaag publiceren we in NRC Handelsblad een bijzonder aangrijpend verhaal van onze correspondent Gert van Langendonck over Rémi Ochlik, de Franse fotograaf die eerder deze week samen met de Amerikaanse journalist Marie Colvin om het leven kwam in Syrië.

Van de prins geen kwaad (maar nieuws brengen wel)

Het heeft hem boze commentaren gekost en enkele tientallen abonnees, maar Peter Vandermeersch houdt voet bij stuk: natuurlijk moest zijn krant wel het nieuws meegeven over de hersenscan van prins Johan Friso.

"Een vakman wil de beste zijn, een leek vooral de grootste"

In zijn tweede boek over het journalistieke ambt, Nieuws, dat verzin je niet, roept Karel van den Berg journalisten op een meer creatieve en commerciële ingesteldheid aan de dag te leggen bij het uitvoeren van hun job.

Een krant voor een land - het helende effect van vrije informatie

Met steun van Buitenlandse Zaken verschijnt deze week in Zuid-Sudan het eerste exemplaar van The New Nation, een journalistiek project van Els De Temmerman, die zo'n initiatief zeer nuttig acht voor een land met een tragische geschiedenis.

Iedereen doet het

Privacy garanderen in de media is een zaak van consequent zijn en collectief zijn. Als één iemand zondigt tegen de deontologische regels, is het hek van de dam. Hou je dus aan de zelf opgelegde regels, schrijft Tom Naegels.

"VRT journalisten & personeel moeten opletten op Twitter en Facebook"

Journalisten van de VRT mogen tweets plaatsen op Twitter en andere sociale netwerksites, maar mogen met hun uitspraken het vertrouwen van het publiek in de onpartijdigheid en nauwkeurigheid van de berichtgeving van de VRT niet schaden.

Katzwijmjournalistiek

Sommige misdrijven zijn slachtoffermisdrijven, andere dadermisdrijven. Zo lijkt het althans in gerechtsjournalistiek.

Laster en eerroof: strafklacht van Bart De Wever verworpen

Bart De Wever wilde de schrijver Pierre Mertens veroordeeld zien omdat die hem onder andere in Le Monde “negationistische uitspraken” aanwreef. De N-VA-voorzitter, die afwezig was op de verschillende zittingen van de zaak, krijgt van de rechter nul op het rekwest: de auteur gaat vrijuit. Maar het is geen eindpunt. Pierre Mertens: “Ik zal de zaak ten gronde uitspitten in mijn volgende boek."

Vlaamse journalisten vermelden persberichten zelden als bron

'Voorverpakt nieuws’ is sinds het veschijnen van het boek Flat Earth News van Nick Davies een hot topic. Journalisten zouden in toenemende mate persberichten klakkeloos overnemen. Tijdsdruk, krimpende redacties, bezuinigingen, en toenemende concurrentie zouden de oorzaak zijn van deze ‘churnalism’. Om erachter te komen of hiervan ook sprake is in Vlaanderen, deden wij een langjarig onderzoek.

“Journalistiek is de mooiste job ter wereld, maar ik zie me er niet oud in worden”

Hij is een journalist, maar niet langer in de klassieke zin van het woord. En hij staat aan het hoofd van de succesvolle Nederlandse ochtendkrant nrc.next, maar het klassieke nieuwsmodel vindt hij hopeloos achterhaald. Hoofdredacteur Rob Wijnberg (29) over zwetsende journalisten, de krant van de toekomst en de Berlijnse muur.

Persartikel met felle kritiek op advocaat onrechtmatig

De voorbije weken was er in de Vlaamse media een (aanzet tot) debat en reflectie over de grenzen van de journalistiek bij het uiten van felle kritiek op advocaten. Onlangs heeft ook het Europees Mensenrechtenhof een interessante uitspraak gedaan waarin het belang is onderstreept van de verregaande vrijheid van journalistieke verslaggeving over justitie en advocatuur. Maar het Hof maakt meteen ook duidelijk waar de krijtlijnen liggen en laat er geen twijfel over bestaan dat een onterechte aanval op de professionele reputatie van een advocaat niet door de beugel kan.

Hoe is dat nu mogelijk?

Dat iets de krant haalt en gelijk de volgende dag moet worden rechtgezet, Tom Naegels verbaast zich erover en probeert te achterhalen welke processen daarachter schuilgaan.

“Data journalism will be ‘just’ journalism”

Dat datajournalistiek momenteel in de schijnwerpers staat, bleek donderdag 9 februari ook weer tijdens het congres Curating Reality. Datajournalist Simon Rogers van The Guardian liet zien welke tien veranderingen datajournalistiek teweeg brengt. Maar volgens Rogers spreken we over tien jaar niet meer over datajournalistiek. Niet omdat het dan niet meer bestaat, maar omdat elke journalist het dan kan.

Het ontbreekt de journalistiek aan modern commercieel en creatief denken

Roep op een journalistenborrel “jullie moeten commerciëler denken!” en de gezelligheid is direct om te snijden. Collega-journalisten zien in commercie de grootste vijand van kwaliteit. Dat berust op een misverstand en juist die misvatting bedreigt ons vak. Vooral omdat ook onze werk- en opdrachtgevers commercie verwarren met de tering naar de nering zetten.

Wie bezit het nieuws? De doortocht van De Persgroep in Nederland

Christian Van Thillo geeft vandaag de Volkskrant, Het Parool, AD en Trouw uit in Nederland. De komst van De Persgroep wordt door onze noorderburen op gemengde gevoelens onthaald. Gesprekken met Nederlandse journalisten en beleidsmakers leren hoe de expansie van de Belgische mediagroep en de doortocht van een leger Belgische krantenmakers het aanzien van nieuws ook in Nederland hebben veranderd. Mathilde Sanders stelde op 27 januari haar boek/blog ‘Wie bezit het nieuws’ voor. Hier leest u een voorpublicatie.

Kanariejournalistiek

In Engeland zijn opnieuw journalisten aangehouden omdat ze illegaal te werk gingen bij de garing van informatie.

Ook zelfstandige journalisten hebben recht op aanvullend pensioen!

Het KB van 21 juli 1972 voerde een wettelijk aanvullend journalistenpensioen in. De wetgever verplichtte met dit KB werkgevers van mediabedrijven om aan de RSZ 3 procent sociale bijdrage (waarvan 1 procent ten laste van de journalist) extra te betalen voor erkende loontrekkende beroepsjournalisten. In ruil krijgen de betrokkenen na een volledige beroepsloopbaan bovenop hun wettelijk pensioen nog eens 1/3e pensioen erbij. Het systeem heeft overigens niets van zien met een privaat pensioenspaarplan, maar is wel degelijk een wettelijk pensioen. Dit bestond tussen haakjes tot voor kort ook voor piloten.

Metajournalistiek in tijden van hersencomputers

Volgens Tom Cochez gaat het slechter met Vlaamse media dan vaak wordt beweerd en zijn journalisten bang voor metajournalistiek of andere experimenten.

"Krantenmarkt houdt onwaarschijnlijk goed stand"

De geschreven pers blijft het in België goed doen. "De krantenmarkt houdt onwaarschijnlijk goed stand, zeker als je vergelijkt met de ons omliggende landen", meldt Jörgen Oosterwaal, de voormalige hoofdredacteur van Humo die vandaag media-adviseur is. (De ochtend - 08/02/12)

Overzicht van mediaverantwoording in Europa

Op welke manieren leggen journalisten verantwoording af? Welke verschillen doen zich voor tussen landen en wat kunnen we leren van deze internationale variëteit? Onlangs verscheen het boek ‘Mapping Media Accountability – in Europe and Beyond’, dat verslag doet van een internationaal vergelijkend onderzoek in twaalf Europese landen plus Jordanië en Tunesië. In het eerste deel van deze serie gaven we een overzicht van de onderzochte landen, in dit tweede artikel passeren enkele opvallende ontwikkelingen in de betreffende landen de revu. Over nieuwe initiatieven, vooral online, gaat het derde deel in deze serie.

Nederland hoort bij landen met goed ontwikkelde zelfregulering

Journalisten nemen alles en iedereen de maat, maar laten zichzelf niet ter verantwoording roepen. Je hoort dat vaak, maar klopt het ook? Op welke manieren leggen journalisten verantwoording af? Doen ze dat dan gedwongen of uit eigen beweging? Welke systemen en instrumenten zijn daarvoor gangbaar in de beroepsgroep? Welke verschillen doen zich voor tussen landen en wat kunnen we leren van deze internationale variëteit?

Intellectueel, uitdagend en onmisbaar

Soms zetten we op deze redactie de klok heel even stil om even niet naar de wereld, maar wel naar onszelf te kijken.

Niets aan de hand

Triestigaard', 'smeerlap', 'lullo's', so what? Onder vrienden en collega's praat iedereen denigrerend over zijn concurrenten, relativeert Tom Naegels de hele affaire-Muyters. Niet de mails, maar de lekken zelf zijn het nieuws.

Acteurs maken theaterstuk over mediawereld.

De waan van de dag en de strijd om de kijkcijfers: daarover gaat het nieuwe theaterstuk Breaking the News van schrijvers en theatermakers Leopold Witte en Geert Lageveen.

Soorten storytelling met data

Wat voor een soort verhalen kun je met data vertellen? De onderzoekers Edward Segel en Jeffrey Heer van Stanford University onderscheiden in hun artikel Narrative visualization: Telling stories with data (pdf, 1.43 MB) na een analyse van diverse visualisaties drie verhaalstructuren: de Martini Glass structure, de Interactive Slideshow en de Drill-Down-story.

Desperadojournalistiek

“Hoe durft deze vetgemeste windbuil nog etische en morele onderwerpen behandelen? Naar Compostela is af te raden (vooral om redenen van bezoedeling van deze spirituele route) maar Afrika en andere “neppillen-afzetgebieden” van zijn broodheren lijkt een mooie kerstintentie. En hopelijk vindt hij er een uitgehongerde leeuw op zijn pad. De schande voorbij. Zowel Kul als Knack.”

Wat nieuwsorganisaties (misschien) kunnen leren van de nieuwe iBooks (Author)

Joshua Benton somt op Niemanlab.org een viertal lessen op die nieuwsorganisatie kunnen leren van Apple's nieuwe iBooks (Author). In grote lijnen zijn het absoluut interessante lessen: de drempel voor nieuwsorganisaties om ook e-boeken op basis van hun redactioneel materiaal te maken, is weer een stuk lager komen te liggen.

Hier is het nieuws – sterft, gij oude journalistieke organisaties

Moeten wij levens redden?

Als bij alle berichtgeving 'hoe' en 'wat' goed worden afgewogen, dan mag bij zelfdoding een heel precieze weegschaal worden gehanteerd. Erover zwijgen houdt geen steek, vindt Tom Naegels. Over de zorgvuldigheid waken wel.

Vlaamse regering gaf al 5,7 miljoen aan tv-projecten

Nut van extra subsidies voor tv-programma's niet altijd duidelijk
De Vlaamse regering gaf sinds halverwege 2009 al 5,7 miljoen euro subsidie aan zenders en productiehuizen om haar beleidsthema's te ondersteunen. Verschillende projecten doen de vraag rijzen of dat geld wel goed besteed wordt. 'De Vlaamse regering verkwanselt geld', meent Bart Tommelein (Open Vld).

Miljoentje meer of minder

Fouten maken is des mensen, en dus duiken er ook vergissingen op in deze krant. Maar de lezers hebben er grote moeite mee, en Tom Naegels kan ze geen ongelijk geven. Hier kunnen 'goede voornemens' uit voortkomen.

Buitenlandnieuws ‘De Standaard’ onder internationale standaard

De buitenlandberichtgeving van De Standaard scoort slecht in vergelijking met die van Le Monde, NRC Handelsblad en Frankfurter Allgemeine. Tot die conclusie kwam masterstudente journalistiek Barbara Moens in haar scriptie. Een van de pijnpunten bij De Standaard blijkt het lage aantal artikels dat door correspondenten wordt geschreven.

Beetjezus beetjezo journalistiek

Ons democratiemodel is overvraagd. Het was ooit ontworpen om een ordentelijk en minimalistisch burgerlijk bestuur te regelen onder recurrente electorale zeggenschap van kiezers.

Met jou zal ik nooit vriendschap sluiten

De Standaard redacteur Joël De Ceulaer legde afgelopen vrijdag uit waarom hij vindt dat minister Lieten een miljoen euro uit het raam gooit. Ingrid Lieten vindt dat onzin.

Gooi eens een miljoen weg

Crisis? Welke crisis? Vlaanderen heeft geld te veel. Dat mag blijken uit de roekeloze, ondoorgrondelijke beslissing van Ingrid Lieten, minister van Media, om zomaar eventjes een miljoen euro uit het raam te gooien. Enfin, ze gaat dat geld investeren in een bijscholingsprogramma voor journalisten, dus dat komt eigenlijk op hetzelfde neer.